Uit de wasserette van Henk …

Piet was de jongste van drie fietsende broers, Wim, Klaas en Piet van Est. Eigenlijk waren het zes fietsende broers, maar Kees, Leen en Toon zijn niet verder gekomen dan de rangen van de amateurs. In een gezin van zestien kinderen waren ze daarmee nog altijd een minderheid, want negen Van Esten hebben dus niet gefietst. Althans niet voor de sport, want de fiets was in het West-Brabant van hun jeugd, naast de boerenkar, het enige vervoermiddel. Piet was een goede renner, niet zo goed als broer Wim, maar wel veel beter dan Klaas. Hij was net als zijn broers een echte ... 
... stoemper, die de harde labeur niet schuwde, maar toch wel meer kon dan alleen hard op kop sleuren. Hij kon een sprintje winnen en op de macht lang mee als het bergop ging. 
Hij heeft drie aansprekende overwinningen op zijn naam staan. Hij won de Ronde van Nederland, een etappe in de Ronde van Italië en de Belgische semi-klassieker Dwars door Vlaanderen. En verder was de Vuurbal, zoals zijn bijnaam luidde vanwege zijn rode haar, een eminente helper. Van Rik Van Looy in diens vermaarde rode brigade, zoals de Faema-ploeg in de vijftiger en beging zestiger jaren werd genoemd. Maar ook in andere ploegen en landenformaties voor mannen als Charly Gaul, Ab Geldermans en Kees Haast.
Piet heeft alles uit zijn carrière gehaald wat er in zat. Hij was heel zakelijk. Zo wist hij nog als actief renner het importeurschap van het beroemde bandenmerk Wolber op zijn naam te krijgen. Hij had er waarschijnlijk na zijn afscheid als renner een mooi bedrijf op kunnen bouwen, maar de taalbarrière zorgde er voor dat hem in de communicatie met de Franse fabriek nog wel eens een oor werd aangenaaid. Dan maar op een andere manier. Toen hij het boerderijtje van zijn vader kon overnemen, had hij al lang in de gaten dat hij daar niet veel kon verdienen. Daarom kocht hij van de met fietsen verdiende centen land bij, liet grote loodsen bouwen en ging op de akkers bloembollen verbouwen. Met hard werken heeft hij er een succes van gemaakt. 
Hij is er niet gelukkig van geworden, want op 57-jarige leeftijd doofde de Vuurbal voorgoed door darmkanker. Uit zijn nalatenschap kreeg ik dit mooie baanshirtje, want een prof uit die tijd reed overal waar wat te verdienen was. Op weg en baan reed Piet vooraan.
Tot volgende week!
Henk Theuns
Door Fred van Slogteren, 28 oktober 2015 10:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web