De Burgerlijke Stand van 26 januari.

Ercole BALDINI (1933, ItaliŽ)

Toen in de jaren vijftig Gino Bartali en Fiorenzo Magni met fietsen stopten en Fausto Coppi steeds minder ging presteren, vielen de Italiaanse tifosi in een zwart gat. Er was ineens niemand meer om ademloos te bewonderen. Maar in 1956 was daar plotseling Ercole Baldini uit Villanova di Forli, die in ťťn seizoen een drietal wereldprestaties neerzette. Eerst werd hij in Kopenhagen wereldkampioen achtervolging bij de amateurs, daarna verbeterde hij als amateur het werelduurrecord dat op naam stond van de prof Jacques Anquetil en tenslotte behaalde hij in het verre Melbourne Olympisch goud in de wegwedstrijd. De heimwee naar de grote dagen van Bartali, Coppi en Magni was gelijk genezen. De Locomotief van Forli werd prof, maar hij kon de hoge verwachtingen niet langdurig waarmaken. Hij werd in 1958 nog wel wereldkampioen op de weg, nadat hij eerder dat jaar ook de Ronde van ItaliŽ met overmacht had gewonnen. Toen wist iedereen het zeker er was geen twijfel mogelijk, deze minzame renner ging nog grootse dingen doen. Maar dat gebeurde niet. Waarom niet? Geen mens die het weet en pas enkele jaren geleden besefte ik dat ik het hem ooit had kunnen vragen. Aan het eind van de jaren zestig bracht ik met mijn jonge gezin enkele jaren achtereen mijn vakantie door in een bungalowpark aan een mooi strakblauw meer in Noord-ItaliŽ. We maakten daar kennis met Osvaldo, een aardige man die na zijn dagtaak als electriciŽn ís avonds met zijn vrienden bij ons aanschoof in de kroeg. Enkele jaren geleden waren we weer eens in dat plaatsje en we vonden het adres van Osvaldo. De Latin lover van toen was een oude vermoeide man geworden. We spraken over die tijd van toen en ik vertelde hem over mijn wielerbiografieŽn. Hij ging naar de kast en kwam terug met een vergeeld fotootje. Daar stond hij op met zijn vrienden van toen. Hij wees op ťťn van hen en zei enthousiast: Ercole Baldini. Ik was verbijsterd, ik had lang geleden met de voormalige campionissimo aan tafel gezeten en het glas geheven. Zonder het te weten, verdomme. (Foto: archief Wim van Eyle)

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

FranÁois FABER (1887, overleden 09.05.1915, Luxemburg)

Hij is de geschiedenis ingegaan als de eerste niet-Fransman die de Tour de France won, maar dat is maar gedeeltelijk juist. Hij was een halve Fransman, want zijn vader was Luxemburger en zijn moeder FranÁaise. Hij is wel in het Groothertogdom geboren, maar hij heeft bijna zijn hele korte leven in Parijs gewoond. Een grote sterke vent met een klein hartje. Hij werd dan ook de goedmoedige reus genoemd. Met zijn 1 meter 80 bij een gewicht van ruim 90 kilo was hij iemand die je niet over het hoofd zag. Hij kon als wielrenner alles. Hij was een sterke rouleur, hij kon in de cols bij de beste klimmers aanklampen en als het op sprinten aankwam dan hadden ze een kwaaie aan hem. De Tour die hij won, die van 1909, was een van de zwaarste uit de geschiedenis. Geen zonnetje te bekennen, alleen maar regen, wind en zelfs natte sneeuw. Er viel zoveel regen dat de onverharde wegen in de bergen in beken veranderden en de renners door de geulen moesten ploeteren. Iedere renner ging er kapot aan, behalve die onverwoestbare reus met de Luxemburgse nationaliteit. Hij klaagde geen moment, maar genoot blijmoedig van iedere kilometer. Hij won in die Tour vijf etappes achter elkaar. Dat is bijna een eeuw later nog altijd een record. Hij startte negen keer in de Tour, maar het is bij die ene overwinning gebleven. Dat kwam voornamelijk door het ploegbelang, want hij reed voor het fietsenmerk Alcyon en daar zaten nog meer kanshebbers in die bovendien de Franse nationaliteit hadden. Wel won hij nog zes klassiekers. Bij het uitbreken van de eerste wereldoorlog in 1914 nam hij dienst in het Vreemdelingenlegioen. Hij sneuvelde anoniem in een loopgraaf op het slagveld van Arras. Daar was de grond net zo doorweekt als de bergpaden in de Tour van 1909, alleen werd dat niet door de regen veroorzaakt, maar door het vele bloed dat in die verschrikkelijke oorlog is gevloeid. (Foto: archief Wim van Eyle)

De andere op 26 januari geborenen zijn:

ADEMA, Barry (1951, Nederland)
BAKKER, Maarten den (1969, Nederland)
BERG, Wout van den (1934, Nederland)
BOCKLANT, Willy (1941, overleden 06.06.1985, BelgiŽ)
BREURE, Maarten (1940, Nederland)
DEGRAEVE, AloÔs (18986, overleden 02.07.1970, BelgiŽ)
GLORIEUX, Raphael (1929, BelgiŽ)
HURET, Constant (1870, overleden 18.09.1951, Frankrijk)
OTA—O, Luis (1934, Spanje)
SERCU, Albert (1918, overleden 24.08.1978, BelgiŽ)

Door Fred van Slogteren, 26 januari 2007 0:00

26 januari

Haedo, Juan-Josť (1981, Arg)
Uran, Rigoberto (1987, Col)

Geplaatst door Philip, 26 januari 2007 11:13:48

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web