De Burgerlijke Stand van 17 januari.

Sébastian LANGEVELD (1985, Nederland)

Ik heb hem vorige week tijdens de presentatie van de Rabobankploeg 2007 langdurig bestudeerd, toen hij daar met zijn ploeggenoten zijn opwachting maakte voor de pers. Een jongen die nog jonger oogt dan de 22 jaren die hij vandaag volmaakt. Een prettig open gezicht met een triomfantelijke oogopslag alsof hij wil zeggen dat hij zijn eerste doel heeft bereikt: lid van een gerenommeerde ProTour-ploeg. Ik heb natuurlijk ook nog de beelden voor me van het NK van vorig jaar toen hij vooruit was met Michael Boogerd. Het dialoogje met een interventie vanuit de ploegleidersauto leerde mij en alle kijkers dat Sébastian zijn eisen had gesteld. Het was het moment om zijn troeven op tafel te leggen. Zij waren in hem geïnteresseerd en hij wilde zekerheid. Niet morgen of volgende week, maar nu. Now is the hour, now is the time! Het duidt op een jongen die weet wat hij wil en onconventionele methodes niet schuwt om zijn zin te krijgen. Ik denk dat hij na Thomas Dekker het tweede talent zal zijn dat niet afwacht, maar eist. Op basis van prestaties uiteraard en daar zal hij voor zorgen. In de Rabo Wielergids 2007 lees ik dat hij een liefhebber is die intens van de fiets houdt. Hij werd wat dat betreft vergeleken met zijn ploeggenoot Flecha. De Spanjaard is een renner die er altijd invliegt, zo eentje met schuim op de ziel. Als die vergelijking klopt, staan ons met Sébas mooie tijden te wachten. En dan hoop ik dat zijn ploegleiders wijs genoeg zijn om hem de kans te geven op zijn bek te gaan. Want een groot renner word je met schade en schande. Sébastian Langeveld, onthou die naam. (Foto: © Cor Vos)

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Michel VAARTEN (1957, België)

Wie de naam Michel Vaarten hoort of leest denkt direct aan de baan. Hij is inderdaad een van de veelzijdigste baanrenners geweest waarover België ooit beschikt heeft. Hij was van huis uit sprinter die als amateur drie maal kampioen van zijn land was. De opvolger van Jef ‘Poeske’ Scherens en Jos De Backer, maar de belangstelling voor het sprinten was nul komma nul. Gelukkig excelleerde hij niet alleen in zuivere snelheid, want hij won ook nationale titels op de kilometer met vliegende start, in de puntenkoers, in het onderdeel omnium en achter de derny. Wel veelzijdig maar ook weer niet echt een man voor de zesdaagse. Hij reed er vele, maar er prijkt slechts één overwinning op zijn erelijst. In 1979 won hij de Zesdaagse van Antwerpen samen met René Pijnen en Albert Fritz. Zijn grootste succes is het wereldkampioenschap keirin geweest dat hij in 1986 behaalde en dat was toen nog een buitengewone prestatie. Als een van de weinige niet-Japanners verbleef hij twaalf jaar lang enkele maanden per jaar in het land van de rijzende zon om er keirinwedstrijden te rijden. Ook in de Verenigde Staten was hij een graag geziene gast, die daar in de criteriums excelleerde. Hij won er trouwens ook eens de Tour of the Americas, maar wat dat precies voor een wedstrijd is (of was) weet ik niet. Misschien kan iemand daar eens iets over melden. Na zijn carrière werd Vaarten dernygangmaker in de zesdaagsen en bondscoach van de Belgische baanrenners. In die functie haalt hij regelmatig de publiciteit door de prestaties van zijn pupillen te relativeren. Dat is misschien niet zo motiverend voor jonge renners, maar zachte heelmeesters maken stinkende wonden. (Foto: © Cor Vos)

De andere op 17 januari geborenen zijn:

ALTIG, Willi (1935, Duitsland)
BAZZO, Pierre (1954, Frankrijk)
BEUCHERIE, Serge (1955, Frankrijk)
MARTINEZ, Miguel (1976, Frankrijk)
PAOLINI, Luca (1977, Italië)
SÉRÈS, Georges (1918, overleden, 25.06.1983, Frankrijk)

Door Fred van Slogteren, 17 januari 2007 0:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web