De Burgerlijke Stad van 12 januari

Dave ZABRISKIE (1979, Verenigde Staten)

Zijn geboorteplaats Salt Lake City, de hoofdstad van de Amerikaanse staat Utah, is de internationale hoofdzetel van de Mormonen, een over de hele wereld verspreide religieuze groepering, die officieel ‘de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen’ heet. Zabriskie zou ook een mormoon kunnen zijn, want in de stad wemelt het van de mormonen. Dizzy (in het Amerikaans synoniem voor duizelig, maar ook voor niet helemaal bij de tijd zijn) heeft echter niets met een mogelijk mormonengeloof te maken, maar alles met zijn initialen. DZ, in het Amerikaans uitgesproken als ‘diezie’ klinkt fonetisch een beetje als dizzy. David Zabriskie was in 2005 de derde Amerikaan in de geschiedenis van de Tour de France die de gele trui droeg, nadat hij de proloog had gewonnen met het snelste gemiddelde ooit in de Tour gerealiseerd. Een paar dagen later maakte hij in de ploegentijdrit een zware val, waar hij behoorlijk dizzy van bleef liggen. Een kandidaat voor het erepodium is hij niet, omdat hij een groot maar zeer beperkt talent is. Zabriskie kan alleen maar verschrikkelijk hard fietsen en daarom is zijn vizier gericht op het winnen van prologen en tijdritten. Hij won inmiddels in alle drie de grote ronden een of meer ritten tegen het horloge. Om volledig te zijn moet ik vermelden dat hij na een lange solo ook eens een gewone etappe won in de Ronde van Spanje. Een wereldtitel behalen in zijn favoriete discipline lijkt me een kwestie van tijd. Hij wordt vandaag 28 jaar en hij is nu fysiek op het toppunt van zijn kunnen. Vorig jaar werd hij tweede achter zijn ploeggenoot Fabian Cancellara uit Zwitserland. Ploeggenoot ja, want na vier jaar US Postal in de schaduw van Lance Armstrong, rijdt hij de laatste twee jaar voor het wonderteam CSC van Bjarne Riis. Benieuwd wat Dizzy in het komend seizoen gaat presteren. (Foto: © Philip van der Ploeg)

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Guido BONTEMPI (1960, Italië)

Italiaanse toprenners zijn doorgaans kleine lichte mannetjes van het type Bettini. Uitzonderingen zijn Mario Cipollini en Franco Ballerini, grote kerels naar Italiaanse maatstaven. Een uitzondering van iets langer geleden is De Buffel, de bijnaam van Guido Bontempi. Een man aan wiens wiel het goed toeven was, want hij was groot en sterk en hij buffelde dat het een aard had als hij namens de ploeg tempo moest maken. Doorgaans zie je dat soort types dan niet meer in de finale, maar Bontempi zat er meestal wel bij. Hij was een gevreesd sprinter die heel wat heeft gewonnen als de koers zwaar was geweest. Op die manier heeft hij drie klassiekers op zijn naam staan. Parijs-Brussel en twee maal Gent-Wevelgem. Verder triomfeerde hij in zes Touretappes, zestien ritten in de Ronde van Italië en twee in de Ronde van Spanje. Bontempi was ook een sterk baanrenner voordat zich op het wegwerk concentreerde. Hij was nationaal kampioen in de sprint, de achtervolging en dat wonderlijke nummer Keirin. Als achtervolger was hij natuurlijk ook een sterke tijdrijder, want hij won in 1984 de proloog van de Tirreno Adriatico en vier jaar later het openingsritje in de Tour de France. Na zijn profcarrière, die vijftien duurde, ging de renner uit Gussago de begeleiding in en de laatste jaren zit hij de Lampre-ploeg. (Foto: © Cor Vos)

De andere op 12 januari geborenen zijn:

BRUNENBERG, Jos (1940, Nederland)
CARDONA BALBASTRE, Salvador (1901, overleden 15.01.1985, Spanje)
CREPEL, Philippe (1945, Frankrijk)
DULMEN, Frank van (1980, Nederland)
FRANSSEN, Jan (1940, Nederland)
HOUWELINGEN, Jan van (1955, Nederland)
LAVENU, Vincent (1956, Frankrijk)
SCHAECKEN, Pol (1926, België)

Door Fred van Slogteren, 12 januari 2007 0:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web