Wandelend, terug in de tijd Ö

Het lag er al een tijdje, om precies te zijn sinds november vorig jaar. Toen in de zaal zag ik overal gezichten die, hoewel de tijd onmiskenbaar zijn werk had gedaan, ik onmiddellijk herkende. Na afloop van de presentatie kwam ik in gesprek met een echtpaar. Een boeiend stel en al snel kwam het gesprek op hun inspanningen om hun vier uit een andere wereld geadopteerde kinderen tot waardige volwassenen te laten opgroeien. Het had allemaal weinig met wielrennen te maken en misschien was dat wel wat me aan hen zo intrigeerde. Oké, de man had ooit de Tour gereden en dan hoor je erbij. In ieder geval ben je dan renner genoeg om vereeuwigd te worden in het naslagwerk ‘Als je de Tour niet hebt gereden’. 
Het is inderdaad, een naslagwerk, dit tweede deel met daarin de verhalen van in totaal 65 renners. Gelukkig gaat het niet alleen over hun wielercarrières, want vooral de persoon en de omstandigheden waarin ze dat deden, komen nadrukkelijk aan de orde. In deel twee betreft het ... 
... renners die net na de oorlog tot midden jaren zestig het levenslicht aanschouwden. Mijn generatie dus, maar op een of andere manier kan ik me niet herinneren ooit met Jacques Verbrugge in een koers te hebben gereden. Reden genoeg om deze persoonlijke kennismaking des te meer bijzonder te vinden. Natuurlijk was het ook mooi om Jos Schipper en Theo de Rooij (foto) weer eens te zien. Als vertegenwoordigers van mijn generatie namen ze het eerste exemplaar van het boek in ontvangst. 
Persoonlijke moed
Hun aanwezigheid, net zoals van veel andere renners was niet alleen maar een mooi gebaar. Misschien meer nog was het een teken van persoonlijke moed. Tenslotte is er veel gebeurd in die tijd, het drijft nu genadeloos boven. Zoals de manier waarop vaak resultaten werden bereikt. Vaak had het weinig te maken met alleen maar hard of slim fietsen. In plaats daarvan veel ontboezemingen van wat we nog niet wisten. Of die openheid daaromtrent de reden is voor de zogenaamde grote helden alleen nog te verschijnen op gelegenheden waar foute adoratie en het kritiekloos aanbidden van een discutabel verleden de boventoon voeren? U mag het zeggen. 
Te druk met elkaar
Nee, deze boekpresentatie was geen Avondetappe, of ander zwetsprogramma. Misschien is het tekenend voor de kwaliteit van sportjournalistiek dat geen enkele krant zich hier liet zien. Ook de mannen van de publieke omroep ontbraken. Misschien waren ze wel te druk met elkaar. Zodra een van hen een boekje schrijft, wordt dat vanzelfsprekend publiekelijk bejubeld. In algemene zendtijd. Zij declareren hun PR- en marketingkosten bij de belastingbetaler, wij allemaal dus. Maar laten we ons focussen op het boek ‘Als je de Tour niet hebt gereden’ deel 2. 
Incompetentie en medisch gerotzooi
Om een of andere duistere reden besloot ik het achterstevoren te gaan lezen. Het zijn tenslotte allemaal losse verhalen dus je loopt niet tegendraads weg van een plot of een clou. Eigenlijk wandelde ik al lezend langzaam terug in de tijd. Wat me daarbij meteen opviel was dat de jongere garde veel sneller klaar was met de incompetentie die zo veel ploegleiders in die tijd kenmerkte. Ook zijn ze veel meer open over het medisch getinte gerotzooi dat zich zo eind jaren tachtig, begin negentig verwoestend aandiende. Ze pasten ervoor, net zoals het financieel belazerd worden door ploegleiders. Het kostte hen hun carrière. Gelukkig waren er in eerdere periodes ook jongens die nadrukkelijk hun grenzen stelden. Van Henk Poppe wist ik het. Ook tegenover de schrijver van het boek is hij ondubbelzinnig in zijn afschuw tegen het gerotzooi bij Frisol. In de bloei van zijn leven, maakte hij een keus. 
Schaamteloos misbruik van talent
Er werd wat talent verkwist in die periode, kun je al lezend vaststellen. Zelf reed ik ooit in mijn eigen woonplaats een criterium. Er was een sterke kopgroep weg en ik had de boot gemist. In een alles of nietspoging overbrugde ik die halve minuut. Na mij lukt dat niemand meer, dacht ik voor een moment, tot ik opeens Gerard Veldscholten achter me zag verschijnen. Amper twintig was ie. Over hardrijden gesproken! Gerard, en met hem nog een paar anderen, was zo’n talent dat schaamteloos werd misbruikt. In plaats van slim gestimuleerd en intelligent gecoacht, werden ze klein gehouden en rücksichtlos uitgebuit. Door de ploegleiding of door de zogenaamde ‘grote mannen’ van de ploeg die maar één belang kenden en dat was dat hun eigenbelang. Egoïsme als pathologische persoonlijkheidsstoornis, er zijn er veel van in de wielersport. Wilt u lezen welke van uw helden daaraan leden? U vindt ze in dit boek.
In de ban
Maar het kon nog erger. Zoals in het geval van Mathieu Pustjens. Tijdens zijn eerste Tour ging hij te hard volgens de ploegleiding. Ze rommelden met zijn eten waardoor hij aan de diarree raakte. Reden? Hij vormde een bedreiging voor zijn kopman. Na die ploeg vond Mathieu onderdak bij het drama, genaamd Canada Dry. Leeft die Ton Vissers nog? Zo ja, reden genoeg om hem onmiddellijk in de ban te doen en namens de KNWU nooit meer uit te nodigen voor welke gelegenheid dan ook. Gelukkig zijn er andere renners die zichzelf in de ban gedaan hebben. De angst voor confrontatie met hun verleden is zo groot dat ze zich schuil houden in hun stille oord ergens aan de rand van het land.
Bedenkelijke weg
Het zou te veel stokpaardje berijden zijn om er veel aandacht aan te besteden, maar het betreft hier de medische begeleiding. Toen al waren er jonge renners die zichzelf in bescherming namen en zelfs geen bidon van de eigen ploeg durfden aannemen uit angst voor rotzooi. Peter Stevenhaagen memoreert dat in zijn verhaal over PDM.  Maar hij is niet de enige die deze miljoeneploeg onder leiding van Jan Gisbers een uiterst bedenkelijke weg zagen opslaan. 
Een schaars artikel
Ik hou van jongens die dingen bij hun naam durven noemen. De jongere garde lijkt daar minder moeite mee te hebben dan de ouderen. Teun van Vliet legt uit hoe treurig die vete Raas-Post wel niet was en Jelle Nijdam noemt Raas ronduit een ‘schijtlaars’. En wel omdat hij zijn kop in het zand stak toen epo ook in zijn ploeg zijn weg vond. Over Priem en bijvoorbeeld Libregts zal je van rennerszijde niet of nauwelijks complimenten vinden. Van het tegenovergestelde raak je bijna gedeprimeerd. Opvallend is dat de Zwitser Paul Koechli een uitzondering is. Van verschillende kanten wordt hij als fatsoenlijk en eerlijk betiteld. Kennelijk een zo schaars artikel in die tijd dat het bijzondere vermelding verdient.
Forrest Gump
Het mooie van ‘Als je Tour niet hebt gereden’ is dat er stilgestaan wordt bij welke rol de wielersport in het verdere leven van haar beoefenaren heeft gespeeld. Natuurlijk heeft het veel weg van psychologie van de koude grond als je in de vele verslavingen, het opgefokte egocentrisme, de bijna mono-maniakale houding de wielersport als enige oorzaak aanwijst. In het gedrag van sommigen schuilt onverwacht ook iets karikaturaals. Zo las ik het verhaal van Joop Zoetmelk en moest denken aan Forrest Gump. In mijn verbeelding zag ik plotseling Tom Hanks zitten die op een bankje zijn onwaarschijnlijke verhaal vertelt aan een toevallige mevrouw naast hem. 
Diepgeworteld egoïsme
In dit boek staat het ware verhaal van Joop in de relatie met zijn naasten. Uit piëteit was het geschrapt in zijn eerder verschenen biografie JOOP. Geweldige fietser, die Joop, maar er zit meer achter dat ogenschijnlijk onbeholpen gedrag, dat onschuldige gezicht. Zo kan diep geworteld egoïsme ook vermomd gaan. En daarin vormt Joop geen uitzondering. In de wereld van de aanbeden fietshelden kom je dit gestoorde gedrag vaker tegen. In ‘Als je de Tour niet hebt gereden’ wordt weer eens duidelijk dat dingen verzwijgen in een biografie feitelijk een doodzonde is. 
De randfiguren
Nee, dan kom je met relativerend intellect zonder overdreven empathie veel nader tot de kern. Als je leest hoe Peter Winnen de relatie ontleedt die hij had met de haantjes Raas en Post. Zijn benadering is de enig steekhoudende, namelijk analytisch, bijna therapeutisch. Natuurlijk gaat hij ondertussen wel zijn eigen gang. In tegenstelling tot die twee genoemde heren doet hij dat niet over de rug van anderen. Terloops krijg je ook een inzicht in de randfiguren. Zoals de Tourbazen Goddet en Lévitan. Was de één een stiekeme fascist of toch gewoon een treurige opportunist? En gaf de ander in zijn gedrag al kleur aan de latere naam (ASO) die de Tourorganisatie zou dragen? 
Dit lees je allemaal in dit fraaie boek. Vanaf pagina 1 tot 465 of andersom. Het zou de KNWU sieren als ze dit boek eens zouden raadplegen, wanneer ze weer eens een bondscoach benoemen. Verplichte leesstof zou ik zeggen. Nog verstandiger zou het zijn om een budget beschikbaar te stellen om ook de uitgave van het laatste deel mogelijk te maken! En wat is er met die zogenaamde wieleravonden in Brabant? Misschien eens een keer echt het verstand gebruiken en in plaats van een halve zool als Harmeling een gedegen journalist aan het woord te laten, die echt heeft uitgezocht hoe het zit? Het is maar een idee.
Joep Scholten
Door Fred van Slogteren, 31 mei 2015 12:00

Wandelend in de tijd

En er is nog steeds geen lering getrokken uit het jongste verleden. Als je de Astanaploeg afgelopen weken in de Giro zag domineren hou je je hart vast. Dat ze geprepareerd zijn is zeker.

Geplaatst door jan, 31 mei 2015 12:38:18

Kwaadsprekers

Socrates 1:
'Wilt u dat anderen kwaad over u spreken? Spreek dan kwaad over anderen'.

Socrates 2:
'Kwaadsprekers zouden geen kans krijgen, als er niet zoveel mensen waren die gebrek hebben aan
conversatie'.

Geplaatst door jan zomer, 31 mei 2015 16:23:23

PIET LIBREGTS

Dat Joep Scholten op deze blog voor de zoveelste keer zijn Aloude Suggestieve Dopingevangelie ventileert, is hem vergeven want hij heeft (blijkbaar) geen andere interessante onderwerpen. Wellicht dat er daarom ook niet of nauwelijks nog door slogbloggers op zijn gezever wordt gereageerd. Als hij echter letterlijk schrijft dat 'Ton Vissers in de ban gedaan moet worden', dan is dat de zeer discutabele mening van Joep zelf en dat mag. Als hij echter zegt dat 'Over Priem en PIET LIBREGTS niet of nauwelijks complimenten van rennerszijde (in het boek) te vinden zijn', dan suggereert (dat is zijn handelsmerk) hij dat merendeel van de renners die Piet Libregts ooit hebben gekend, geen positieve mening over hem hebben. Joep voegt daar aan toe: 'Van het tegengestelde raak je bijna gedeprimeerd'.

De complimenten wat betreft Piet Libregts worden blijkbaar niet met name beschreven in de boeken van Fred en dat is begrijpelijk, maar als J.S. op basis daarvan de indruk wil geven dat Piet Libregts niet gezien is bij de Tourrenners van weleer, dan is dat een vals en suggestief (!) verhaal en dan druk ik me nog zwak uit.

Geplaatst door jan zomer, 01 juni 2015 17:11:38

ploegleiders

Ik ga het niet voor Joep opnemen, daar is hij zelf mans genoeg voor. Wel heeft hij gelijk dat Piet Libregts als ploegleider nergens in het boek complimenten krijgt. Wel als mens, maar dat is in de beroepswielersport niet altijd een aanbeveling. In tactisch opzicht stak Jan Raas met kop en schouders boven iedereen uit. Op ruime afstand volgt Cees Priem en de rest krijgt geen complimenten. Peter Post is verreweg de beste waar het om de organisatie van de ploeg gaat en de ploegleider die de meeste kritiek van de renners krijgt is Jan Gisbers. Piet Libregts was een nobel man, een sieraad voor de mensheid. Hij was ook een heel goede soigneur, maar als ploegleider liet hij zich bij Frisol veel te veel de les lezen door de sponsor. Dat heeft hij me ook zelf verteld. Hij liet zich te veel overrulen en dat hoort een goede ploegleider niet te doen. Die moet in alle omstandigheden de baas zijn. De verontwaardiging van Jan Zomer komt m.i. voort uit het feit dat hij de mens en zijn functies niet kan scheiden. Sympathie is mooi, maar het kan de feiten wel eens vertroebelen. Groet! Fred

Geplaatst door Fred, 01 juni 2015 20:00:09

Joep Scholten

Een vraag aan de Heer Joep Scholten. Wat behelst U, dat U steeds weer mensen die roem vergaarde met de wielersport, in een kwaad daglicht te stellen. Kopstukken als Jan Raas, Piet Liebrechts,Cees Priem, Ton Vissers, Joop Middelink , Joop Stoop, Peter Post en vele anderen, welke Nederland als wielernatie op een hoog niveau hebben gezet worden telkens in de grond geboord, of afgebrand of zij de grootste misdadigers zijn van Nederland. Ik vermoed dat U afreageerd hetgeen U zelf niet gelukt is, zowel op de racefiets of bij een of andere Sportorganisatie. Ik heb de indruk dat U met de negatieve onderwerpen de wielersport eerder afbraakt dan opbouwd. Ben wel met U eens dat er overal gerommeld wordt, maar dat gebeurd nu nog dagelijks in de politiek en zakendoen, enz. Hetgeen U voorstaat een schone sport zal altijd een "UTOPIE" blijven!, in het verleden nu en in de toekomst. Wat dat betreft heeft U het bij het rechte eind, Maar wielrennen zoals U beschrijft zal alleen kunnen plaatsvindenin een 1000 jarig rijk, zoals de Jehova's getuigen in het vooruitzicht hebben gesteld. Maar daar geloof ik echter niets van! Ik accepteer maar wat er voor mij is weggelegd in de rest van mijn leven, en eindig met de engelse uitdrukking "Count your blessings ". Theo ten Dam.

Geplaatst door Theo ten Dam, 02 juni 2015 00:48:37

Akelig, die feiten

'Blind en doof blijven voor de feiten getuigt van karakterzwakte'
Nee, geen Socrates dit keer maar wijsheid uit het oosten.

Ik las het boek waarin renners aan het woord kwamen. Ook de zogenaamde renners die door journalisten vaak als pelotonvulling werden aangemerkt. Hun verhaal is namelijk zelden een van succes en glorie en op dat soort verhalen zitten de meeste supporters niet te wachten. Het volk wil nu eenmaal juichen, even blind en doof zijn voor de werkelijke feiten.

Toch drijven die werkelijke feiten vroeg of laat altijd weer boven. Gelukkig maar, want het biedt ons de kans iets te doen aan de misstanden, de incompetentie, die zo lang en ongestraft zijn gang kon gaan.

Van mij mag je kritiekloos blijven bewonderen, heren Jan en Theo, maar mij vind je daarbij niet aan je zijde.

Ik zie uit naar deel 3 van deze waardevolle reeks

Joep Scholten

Geplaatst door joepscholten, 02 juni 2015 11:37:10

Feiten

Een lange periode heb ik de zeikverhalen over gebruikers op deze site overgeslagen. Maar opnieuw trekt Joep Schol-ten weer aan de bel.Het lijkt mij moediger als hij een keer bij Jan Raas of Hennie Kuiper langs gaat en met hen in dis-cussie gaat. Misschien wordt Joep dan nog wijzer als dat hij denkt dat hij nu al is. Bap van Breenen

Geplaatst door Bap van Breenen, 02 juni 2015 14:57:19

Eerst lezen

Ik zou de heren Zomer, Ten Dam en Van Breenen willen aanraden eerst de boeken van Fred van Slogteren eens te lezen alvorens ongefundeerde kritiek te spuien. In die boeken staat de waarheid, opgetekend uit de monden van de Tourrenners zelf. Soms mooi, vaak minder mooi.

Geplaatst door Michel van Vuren, 04 juni 2015 11:00:20

Ongefundeerde kritiek

Lezen schijnt een kunst te zijn!Dus de pot verwijt de ketel, enz.Hoelang loop U mee met de wielersport? Heb in mijn geschreven stuk nimmer ontkent van het favoriete onderwerp van de Heer Joep Scholten, echter mijn liefde voor de wielersport is groter dan het zwart maken van personen, ondanks dat ik jarenlang de dupe ben geweest van de valsspelers en profiteurs., weliswaar op Amateur niveau. Daardoor ben ik geworden wie ik ben, en heb meer 70 jaar geleden leren lezen Aap-Noot-Mies enz., leren schuinschrijven tussen de regeltjes,en hoofdrekenen, de tafels van 1 t/m 100, zonder de hedendaagse computers, waardoor de meeste jonge mensen in trein en tram geen aandacht voor elkaar hebben! Gelukkig brengt deze slogblog uitkomst en kan ik kwijt, wat om reactie vraagt, daarom sta ik niet negatief tegen over de computer, en verlost je van het alleen zijn. Dus de Heren Jan Zomer, Bap van Breenen en ondergetekende zijn waarschijnlijk inteligenter dan U verondersteld! Theo ten Dam

Geplaatst door Thero ten Dam, 04 juni 2015 11:45:51

reactie vraagt

"...wat om een reactie vraagt...", schrijft Theo ten Dam. Voor alle duidelijk, in zijn optiek en beleving dan toch. Want het merendeel zit er mijns inziens niet altijd echt op te wachten, hoor. :-) Sommige passages van hem vind ik wel eens de moeite, maar het merendeel zou gewoon ongeschreven kunnen blijven. En ook niet altijd consistent. Ik ben me bewust dat het een beetje flauw is om te melden dat op diezelfde school van vroeger zijn cijfers voor taalvaardigheid niet altijd even hoog zijn geweest. Beschouw dit alles als lichte kritiek, beste Theo. Ook ik maak als iedereen wel eens een taalfoutje. Kortom, ik pik er bij jou wel uit wat wel de moeite is. ;-)

Geplaatst door marcoV, 04 juni 2015 11:57:10

aap, noot, mies

Als u inderdaad lezen hebt geleerd, geachte heer Ten Dam, volgens de beproefde methode van aap, noot, mies koop dan die boeken, neem ze mee naar uw geliefde Tenerife. Verruil uw roze bril voor een goede leesbril en lees die boeken. Misschien is het dan tijd u weer in de discussie te mengen. Ik heb trouwens niet aan uw intelligentie getwijfeld, wel aan het gebruik ervan.

Geplaatst door Michel van Vuren, 04 juni 2015 14:11:12

Seamus Elliott

Seamus Elliott was niet alleen de eerste Ier die in de Tour het geel droeg, hij was ook de eerste Ier die in de Ronde van Spanje een aantal dagen in de gele trui reed. Hij reed in 1962 voor het Franse team St RaphaŽl-Helyett met o.a. Anquetil, Altig, Geldermans en Stolker. Altig won dat jaar de Vuelta; Elliott werd derde. Anquetil stapte de laatste dag af, terwijl hij tweede stond in het klassement.
In 1959 reed Elliott de Tour de France in dienst van Brian Robinson.
In de veertiende etappe moest Robinson al snel lossen. Zijn ploegmaat Seamos Elliot liet zich afzakken en nam hem op sleeptouw. Onderweg pakten ze de Fransman LefŤbrve op. GedrieŽn kwamen ze buiten tijd binnen en gedrieŽn werden ze uit koers gezet. Echter diep in de reglementen stond een regeltje dat vermeldde dat wanneer een renner aan het begin van de etappe een toptien notering heeft voor hem de tijdslimiet niet geldt. Brian Robinson werd teruggezet in koers en zijn trouwe helper Seamus Elliot kon naar huis.
Mogelijk is deze regel opgenomen, nadat Fausto Coppi in 1951 (tegelijk met o.a. Walkowiak) buiten tijd binnenkwam.

Geplaatst door Schoolmeester, 04 juni 2015 16:16:06

Ik bezit sedert 2 dagen een nieuwe bril, helaas is het montuur voor zien van een andere kleur, echter bij een aankoop over enkele jaren ( als mij dit is gegeven ) zal ik een andere kleur overwegen, echter het zal helaas voor U nimmer een roze" zijn, gezien ik deze kleur asocieer met mensen van een andere liefdesgevoelens dan bij mij past. Ja het kan verkeren! Theo ten Dam.

Geplaatst door Theo ten Dam, 04 juni 2015 17:46:18

rose..

beetje kortzichtig, Theo ten Dam. Met die bekrompen opvatting zou je dan als wielrenner zijnde bijna het leiderschap in de Giro af te moeten zweren. :-) Bijna ga ik de opmerking omtrent intelligentie onderschrijven.

Geplaatst door marcoV, 05 juni 2015 00:24:59

Marco V.

Je zegt bijna te geloven omtrent mijn intelligentie, Ik ben nu tot de slotsom gekomen, dat je altijd betweters hebt, en dreig jouw daaronder te rangschikkingen met de geplaatste opmerkingen! Verdere discusie ga ik uit de weg, en distantieer mij van dit onderwerp. U allen zijt gegroet. Theo ten Dam.

Geplaatst door Theo ten Dam, 05 juni 2015 14:29:50

Aap-Noot_mies

Het is JOU zonder W, Theo. Het is je vergeven hoor, want dat is het resultaat van het Aap-Noot-Miesplankje.

Geplaatst door jan, 05 juni 2015 16:53:05

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web