Uit de stalling van Peter R. de Fiets

© T&T Tekst & Traffic

“Afgelopen donderdag was de start van de Rotterdamse zesdaagse en ik had kaartjes voor de openingsavond. Susan, onze 12-jarige dochter, ging voor de eerste maal mee en had ook direct een favoriet in de jonge Deen Marc Hester Hansen, gekoppeld aan onze landgenoot Jens Mouris. Dat zorgde er voor dat we tot het eind van de avond zijn gebleven, aangezien ze er van overtuigd was dat het koppel in het oranje shirt – met haar Marc - de laatste Madison zou winnen. En ze kreeg nog gelijk ook, want Hester Hansen won een op een ongelooflijke wijze de sprint, en mijn dochter glom van trots. ‘Zie je nu wel pappa!’
Een paar decennia geleden werd een gevierde wegrenner nog wel eens gekoppeld aan een zesdaagse renner. Voor de organisatie een kans om meer publiek te trekken en voor de renner een mogelijkheid om in de winter wat bij te verdienen en kilometers te maken voor het komende wegseizoen. Zo heeft ook de beroemde Eric Vanderaerden heel wat zesdaagsen gereden. Als jong rennertje won ...

... hij al alles waar hij ook maar aan de start verscheen. Op de weg, op de baan, in het veld, het maakte hem niet uit, hij was een zuivere klasbak. De palmares van Eric gedurende zijn profperiode (van 1983 tot en met 1996) is groots. Op de horizontale buis van deze baanfiets staat zijn naam met de hand geschilderd. Zoals je kunt zien is dit ranke blauw/wit gespoten karretje afkomstig uit de fabriek van Merckx. En dan is er nog niet zo gek veel veranderd omdat het merendeel van de huidige baanfietsen in Rotterdam technisch nog steeds van hetzelfde concept zijn. De weinige onderdelen, waarmee deze fiets zijn opgebouwd, zijn van Campagnolo.
Eric Vanderaerden had een soort haat/liefde verhouding met de zesdaagse. Als hij er zin in had reed hij goede uitslagen. Hij werd in 1986 met Pijnen tweede in Rotterdam, in ‘87 met Doyle derde in Antwerpen, en hij won twee maal de Zesdaagse van Antwerpen. Dat was in 1989 en ’90, beide malen met Etienne de Wilde als koppelgenoot. Een van de bijnamen van Eric was ’Het verdriet van België’, maar dat slaat bepaald niet op zijn palmares, maar op zijn gebrek aan beroepsernst dat hij zo nu en dan toonde. Zijn andere bijnaam stamt uit de Italiaanse periode in zijn carrière toen hij voor Brescialat reed. Eric ‘De La Terra’ is de letterlijke vertaling van zijn naam in het Italiaans. De ploegen waar hij nog meer voor reed waren onder anderen Panasonic, Buckler, Wordperfect en Palmans en die ploegen zou je natuurlijk de Terra Cotta Legers kunnen noemen, met Vanderaerden in de rol van de Chinese keizer uit Xian.

Tot volgende week!”

Peter Ravensbergen

Is dit 'm, Susan?

© Philip van der Ploeg

Door Fred van Slogteren, 9 januari 2007 9:00

Hester Hansen

Philip van der Ploeg en Fred van Slogteren bedankt voor de mooie foto van Hester Hansen

bedankt! susan

Geplaatst door Susan Ravensbergen, 10 januari 2007 17:03:33

Eric Vanderaerden

Leuk stukje! Ook leuk om te zien dat het handschrift van Eric's naam op de bovenbuis erg lijkt op mijn cyclo-cross frame wat door hem bereden is :

http://www.flickr.com/photos/breda-bob/sets/72157626231930587/

Geplaatst door Bob uit Breda, 29 maart 2011 07:12:03

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web