De Burgerlijke Stand van 10 januari.

Bernard THEVENET (1948, Frankrijk)

Fransen hebben de gewoonte hun favoriete coureurs koosnaampjes te geven. André Leducq en André Darrigade werden Dedé, Poulidor werd Poupou, Lucien Michard werd Lulu en Laurent Jalabert werd alleen nog maar aangesproken met Jaja. Ook Bernard Thevenet heeft een koosnaam. Nanard werd hij genoemd, maar het had beter Jojo kunnen zijn, want de carrière van deze renner jojoode jarenlang van hoogtepunt naar diepe dalen. Hij won twee maal de Tour de France in 1975 en ‘77. In het jaar na beide overwinningen viel hij ver terug en fietste hij als een koekenbakker in de rondte als zijn eigen schaduw. Hij won de Tour van ’75 door als een van de eersten Eddy Merckx een gevoelige nederlaag toe te brengen op Pra Loup. Hij kon toen niet meer stuk in eigen land, waar ze meer dan genoeg hadden van de verstikkende superioriteit van de Belg. Maar in 1976 was Nanard nergens, om zich in 1977 weer als een vedette te manifesteren. Hij kreeg te maken met Hennie Kuiper die dat jaar in een geweldige vorm stak. Hennie was in de etappe naar l’Alpe d’Huez in de gelegenheid om samen met Zoetemelk de Fransman af te slachten, maar hij prefereerde het om eerst het bordje van Thevenet leeg te eten. Toen hij aan zijn eigen bordje toe was, sloeg hij het winnende gat, maar hij was te zeer gefocust op de etappeoverwinning om direct ook maar de gele trui te pakken. Hij verspeelde tientallen seconden door van de laatste kilometer een triomftocht te maken. Daardoor kon Thevenet de schade beperken en net zijn leiderstrui behouden. Toen had Kuipertje nog maar één heel klein kansje en dat was in de tijdrit. Nanard was echter een veel betere tijdrijder om na de winst in Parijs direct weer Jojo te worden. Jaren later bekende hij in de Tour van 1977 corticosteroïden te hebben gebruikt. Niemand maakte er zich nog druk om, ook Kuiper niet. Landis kan dit geval misschien gebruiken als jurisprudentie als hij in maart voor zijn rechters staat. Waarom hem wel te schande maken en Thevenet destijds niet? En voor iedereen die hierop wil reageren: ik weet dat ik met appels en peren bezig ben. Nanard loopt sinds vandaag tegen de zestig en het gaat hem goed. Zijn naam is een merk geworden van wielerkleding, hij ziet er gezond uit en hij leeft als een god in Frankrijk. Letterlijk en figuurlijk, want een Tourwinnaar krijgt in Frankrijk gratis een voorschot op de hemel. Met du pain et du vin, et pas de chagrin! (Foto: © Cor Vos)

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Jesus LOROÑO ARTEGA (1926, overleden 12.08.1998, Spanje)

"Jezus, wie heet er nou Jesus?" Dat hoorde ik een Amsterdammer in 1953 uitroepen nadat Loroño in 1953 met grote overmacht de Pyreneeënetappe van Pau naar Cauterets had gewonnen. Dat was klimmen uit de hoofdklasse, zagen we in het Polygoon Journaal. Geweldig. Van Bahamontes hadden we toen nog nooit gehoord, die kwam pas een jaar later en de Adelaar van Toledo fietste Loroño in het vergeetboek. Met uitzondering van Miguel Poblet konden Spanjaarden in die tijd alleen maar klimmen en verder niets. Ze waren niet in enig klassement geïnteresseerd, behalve dan het bergklassement. Dat won Jesus in 1953 met grote voorsprong op de eindwinnaar Louison Bobet. In het eindklassement werd de Bask slechts 50e, want in de vlakke ritten en in de ritten tegen het horloge verloor hij vaak vele minuten. Zijn profcarrière duurde nog tot 1962, maar hij verdween geheel in de schaduw van Federico Bahamontes. In 1957 won hij nog de Vuelta, maar die ronde was in die tijd zo’n Spaanse aangelegenheid dat het nieuws van zijn overwinning nauwelijks de Pyreneeën overkwam. In hetzelfde jaar leverde hij ook zijn beste prestatie in de Tour met een vijfde plaats in het eindklassement. Hij kon dus meer, maar het was te laat om dat verder te bewijzen. Hij was ongetwijfeld een goed renner, maar – in die tijd althans – in het verkeerde land geboren.

De andere op 10 januari geborenen zijn:

BIDINOST, Maurizio (1959, Italië)
DUBOIS, Wim (1946, Nederland)
GIESELER, Edi (1936, overleden 01.05.2003, Duitsland)
MAAS, Peer (1951, Nederland)
PANCERA, Giuseppe (1901, overleden 19.04.1977, Italië)
SIMONIGH. Carlo (1936, Italië)
ZANOLI, Michel (1968, overleden 29.12.2003, Nederland)

Door Fred van Slogteren, 10 januari 2007 0:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web