Herinneringen bij een foto …

Er is destijds veel te doen geweest over de eerste Ronde van Nederland in 1948. Er werd al voor de oorlog over gesproken, maar de plannen waren steeds gestuit op een wettelijk verbod dat er niet op de openbare weg met blote benen en armen mocht worden gefietst. Dit ter bescherming van jonge ontluikende meisjes die daar wel eens ernstig getraumatiseerd van hadden kunnen worden. Het verbod werd pas in 1947 opgeheven. Er werd toen prompt een stichting opgericht om een ronde door heet ons land te organiseren en op zaterdag 24 april werd op de Dam in Amsterdam het startschot gelost door burgemeester d’Ailly. 
Acht etappes over een totale afstand van 1700 kilometer. Er stonden 137 renners aan de start met zeven buitenlandse ploegen van elk acht renners, zes ... 
... Nederlandse ploegen en een kleine veertig individuelen. De Nederlandse ploegen werden gevormd naar de provincies waar de coureurs vandaan kwamen. Met twee ploegen uit Brabant en één uit respectievelijk Noord- en Zuid-Holland, Limburg en een ploeg uit de Zaanstreek. Gerrie Hulsing van het Zaans wielermuseum zal het prachtig hebben gevonden, zeker omdat de Zaanse ploeg het ploegenklassement won. 
Bijna had een van die Zaankanters ook de eerste Ronde van Nederland gewonnen, want Cor Bakker reed enkele dagen in de oranje leiderstrui en werd toen door pech door zijn ploeggenoten aan zijn lot overgelaten. Het leidde tot grote heibel tussen Bakker en zijn stadgenoot Schellingerhoudt, een vete die meer dan vijftig jaar heeft geduurd.
De ronde had een tumultueus verloop. Niet alleen door het Zaanse drama, maar ook omdat er in de tweede rit een pijnlijk incident plaatshad. Er lagen zes renners op kop met een voorsprong van ruim vijf minuten. Door een fout van een plaatselijke koddebeier werden de zes een verkeerde weg ingestuurd en toen ze dat merkten en rechtsomkeert maakten, was het peloton al voorbij gedaverd en arriveerden de zes woedend met zeventien minuten achterstand in Enschede. De jury besloot vervolgens de gedupeerde renners dezelfde aankomsttijd te geven als Wim de Ruyter, de Rotterdammer die de rit had gewonnen. Daardoor kwam een van hen – de Luxemburger Jean Goldschmit – voorin het klassement te staan en hij won uiteindelijk de ronde. 
De Belgen dienden na afloop van onze eerste nationale rondrit een protest in bij de jury, maar die wees het af. Daarna stapten ze naar de UCI, die er lang over deed om tot een uitspraak te komen. Zij wezen bijna twee jaar na dato het protest toe en zo werd de Belg Emiel Rogiers winnaar en Goldschmit werd naar de tweede plaats teruggezet.
Derde werd André de Korver uit Rotterdam, de man op de foto die bij de start op de Dam is gemaakt. De ronde werd financieel een groot debacle, want de stichting werd maanden later failliet verklaard en tal van hoteleigenaren en andere leveranciers konden naar hun centen fluiten. (Foto: archief Jacques Burremans) 
Door Fred van Slogteren, 17 maart 2015 9:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web