Een nieuwe rubriek: Mijn fiets …

Morgen begint op deze weblog een nieuwe rubriek met een wekelijkse aflevering. Elke zaterdag komt een bekende of onbekende (oud)wielrenner of toerfietser iets vertellen over zijn fiets. De een zal het hebben over zijn bijzondere verhouding met die fiets en een ander hoe hij er aan gekomen is. Of iets met een heel andere invalshoek. Om een beeld te geven van wat ik bedoel hierbij een plaatje van mijn fiets en m’n verhaal.

“Dit is mijn fiets. Ik kocht hem op 15 januari 1991 bij Smit Fietsen in Wilnis. Ik woonde toen al in Rotterdam, maar Kees Smit kende ik uit mijn vorige woonplaats waar hij niet alleen mijn overbuurman was, maar ook iemand met wie ik regelmatig ’s avonds een stuk ging fietsen. Ik had toen een ...

... Rih-fiets die ik ooit had overgenomen van oud-beroepsrenner Jean Mehagnoul uit Amsterdam. Het frame althans, afgemonteerd met Campa. Ik heb er heel wat kilometers op gereden voornamelijk als toerfietser bij RTC De Merel in Vinkeveen. Maar de fiets werd slecht en het frame was aan vervanging toe. Mijn liefde voor de fiets heb ik van mijn vader. Hij was in de jaren twintig van de vorige eeuw wielrenner. Hij reed op de baan van het oude stadion in Amsterdam. Als kind kon hij mij geen groter genoegen doen dan er aan tafel over te vertellen, want dat kon hij goed. Die fiets van hem was geheel verchroomd en dat was iets bijzonders in die tijd. Ik droomde er van dat ik op die fiets Arie van Vliet en Jan Derksen zou verslaan. Op 9 januari 1991 overleed mijn vader en zes dagen later werd hij in Amsterdam gecremeerd. Op de terugweg naar Rotterdam nam ik op de A2 de afslag Vinkeveen. Rechtdoor via Utrecht zou sneller geweest zijn, maar ik werd als het ware gestuurd. We kwamen op weg naar Woerden langs Wilnis en ik zei tegen mijn vrouw: “ik ga nu een nieuwe racefiets kopen.” Ze protesteerde niet, want ze begreep het. Even later stond ik bij Kees in de winkel en ik zag die Cornelo, waarvan ik toen nog dacht dat het een Italiaans merk was. Ik viel oprecht voor de prachtig geëxtrudeerde buizen met een fraai profiel en de frisse kleuren. Een week later was hij klaar en had Kees al mijn spulletjes van mijn rooie Rih afgesloopt en overgezet. Het was een beauty. Toen ik met een nieuwe liefde zijn werkplaats uitstapte zag ik in een hoek het gestripte Rih-kader staan. Met mijn vingertoppen streek ik nog één keer over de letters RIH SPORT op de schuine buis. ‘Dag makker’, dacht ik. Toen ik wegreed en in mijn spiegel keek zag ik dat Kees hem in de container gooide.”

Door Fred van Slogteren, 3 maart 2006 22:11

Cornelo

Ik heb ook nog Cornelo gereden. Gekocht in Belgisch Putte bij een dealer in de Ertbrandstraat: "Cycli-Cornelo". Volgens mij werden ze gemaakt in Italie bij Colnago. Nog een vraag: Wie kan mij iets vertellen over het Nederlandse race-fietenmerk: "st.Corneille". In Tilburg stond een wielerzaak die ze verkocht, aan de oude Bredaseweg meen ik. Ze adverteerden als het lichtste frame dat er was, vond je een lichtere dan kreeg je de st. Corneille cadeau. Ik praat nu over m'n eigen amateurtijd zo eind 60-er jaren. Groetjes, Cees Rovers

Geplaatst door Cees Rovers, 13 mei 2011 21:53:22

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web