Uit de ordners van Jan

“Vandaag is het 1 januari 2007, een nieuw jaar met nieuwe kansen, verwachtingen en illusies. In dit kader wens ik U allen een topjaar. Laten we hopen dat de Nederlandse wielrenners hun kansen zullen grijpen en vooral hun doelen en onze verwachtingen waar zullen maken. Daarvan zullen Fred en zijn team op deze plaats hopelijk vaak en enthousiast verslag doen.
Op de maandag kijk ik altijd terug in de tijd en dat zal ook in 2007 niet anders zijn. Tot aan het begin van het wegseizoen zal ik elke week een prominente renner uit het zesdaagse-circuit. Ook start ik deze week met een nieuwe rubriek die in zijn geheel zal gaan over het wielerjaar 1979. Dat is in de historie nog steeds een van de absolute topjaren voor Nederland als het gaat om overwinningen.
Onze ruim honderd professionals wonnen in totaal 146 koersen waaronder de Ronde van ...

... Vlaanderen, Amstel Gold Race, Grote Herstprijs, het Wereldkampioenschap en de Ronde van Spanje. En wat te denken van acht gewonnen Tour de France etappes en drie landgenoten bij de eerste tien. Voor de Belgen was het even slikken met een seizoenstart zonder Eddy Merckx.
Kortom, een topseizoen in 1979 dat ik destijds zelf in schriftjes op papier heb vastgelegd in 1160 pagina’s, gemiddeld ruim drie pagina’s per dag. En uit die berg schriftjes ga ik wekelijks verslag doen in de nieuwe rubriek ‘DE WEEK VAN 1979’, een successtory van 27 jaar geleden.

Ik ga van start met de Zesdaagse van Keulen, ook al weer zo’n wielermonument dat helaas niet meer bestaat. Tussen 30 december 1997 en 4 januari 1998 werd de 46e en tot nu toe laatste editie verreden. Winnaars waren de Duitser Andreas Kappes en de Italiaan Adriano Baffi. De Nederlanders vierden toen al lang geen jaarwisseling meer in Keulen. De laatste Nederlandse deelnemers zijn in 1989 Michel Cornelisse en Ad Wijnands geweest. Het werd een laatste plaats op 42 ronden van Danny Clark en Tony Doyle, waar dat jaar de Six op 1 januari eindigde. Toch waren ‘wij’ meer dan eens succesvol in Keulen. Peter Post won er in 1961, 1963, 1964 en 1970 en René Pijnen in 1977, 1980, 1984 en 1987.
Op 1 januari 1964 eindigde de 12e Zesdaagse van Keulen met een zege voor Peter Post met zijn Duitse koppelgenoot Hennes Junkermann. In dezelfde ronde maar met ruim 400 punten minder werden de Deen Palle Lykke Jensen met zijn schoonvader, de grote Belg Rik Van Steenbergen, tweede. De rest van de uitslag: derde Bugdahl-Renz, vierde Kemper-Oldenburg, vijfde Pfenninger-Wolfshohl, zesde Roggendorf-Schulze en zevende Altig-May. En die laatste Altig was niet Rudi, maar diens minder bekende broer Willy.
Naast Post en Pijnen was ook de sympathieke Duitser Wilfried Peffgen vier maal succesvol, eenmaal met Dieter Kemper en drie maal met Albert Fritz. Peffgen, inmiddels 64 jaar oud, was prof tussen 1966 en 1983. Was aanvankelijk succesvol op de weg maar boekte later zijn grootste successen op de baan. Hij was drie maal wereldkampioen stayeren en won 16 zesdaagsen. Behalve in Keulen won hij ook vier maal in Münster en verder tweemaal in Bremen en Zürich en eenmaal in Antwerpen, Groningen, Herning en München. Op de weg was hij onder meer kampioen van West-Duitsland in 1972 en hij startte vier maal in de Tour de France. Tweemaal haalde hij de finish, 52e in 1969 en 63e in 1972. In de Ronde van Italië van 1968 werd hij 56e en in de Ronde van Spanje van datzelfde jaar 22e, terwijl hij daar bovendien een etappe op zijn naam schreef.

De kranten hadden zo rond de jaarwisseling veel nieuws over veldrijden. Begin jaren tachtig was de Cross der Azen in Enter een jaarlijkse traditie. Steevast was dit evenement voor de plaatselijke favoriet Hennie Stamsnijder het sein een trapje extra te geven. En met succes want zowel in 1982, als ook in 1983 en 1984 won Stammie in zijn woonplaats. Spectaculair was de finish in 1982. Het was erg slecht weer en dat leverde vele valpartijen op. Hennie Stamsnijder boekte zijn vijfde seizoenzege met een onbedoelde duik in de modder. De wereldkampioen was zo blij dat hij de achtduizend supporters - die het slechte weer getrotseerd hadden - niet had teleurgesteld, dat hij met losse handen juichend over de streep ging. Hij vergat de dikke laag bagger op de weg en glibberde op zijn rug naar de zege. Reinier Groenendaal en Wil Brouwers maakten het Nederlandse succes compleet.
Een jaar later was hij weer de sterkste met nu Brouwers als tweede en Groenendaal als derde. Bijna was het feest voor Stamsnijder niet doorgegaan want een ietwat te enthousiaste supporter bracht hem in de voorlaatste ronde ten val. Maar Stamsnijder kwam mede dankzij het thuisvoordeel snel weer in het wiel van zijn concurrenten om ze vervolgens meteen te lossen.
En op nieuwjaarsdag 1984 werd de trilogie voltooid. In de stromende regen nam Stamsnijder meteen het initiatief en gaf dat niet meer uit handen. Hij finishte na 24 kilometer in 1 uur 4 minuten en 18 seconden. Anderhalve minuut later werd Groenendaal tweede en Frank van Bakel had als nummer drie bijna drie minuten achterstand.
In 1990 berichtte De Gelderlander over de ontspannen manier waarop de vaderlandse wielertop de winter doorkwam. Steven Rooks en Gert-Jan Theunisse zaten toen dagen in de Franse Alpen bij Chambéry in de sneeuw, Adrie van der Poel deed hetzelfde in het Franse ski-oord Courcheval, Erik Breukink zwierf door de bossen van Kalmthout en Jelle Nijdam zat drie keer per week te vissen op de Zeeuwse stranden.

Dan de WEEK VAN 79, vandaag de aftrap met week nummer 1.
Het jaar startte heel slecht voor Jan Raas, op nieuwjaarsdag brandde in ’s-Heerenhoek zijn bungalow af. De brand is vermoedelijk ontstaan in de videorecorder. Op het moment van de brand was er van het gezin Raas niemand aanwezig, de schade wordt geschat op enkele tonnen.
Op 2 januari wonnen Patrick Sercu en Gregor Braun de Zesdaagse van Keulen. René Pijnen werd met zijn Duitse maat Schütz derde, Venix en Schuiten worden zesde en ook Frits Pirard deed mee, want samen met de Brit Burton werd hij met maar liefst 38 ronden achterstand 11e en laatste.
Ex-wereldkampioen Freddy Maertens moest onder het mes. Hij zou in Gent worden geopereerd aan beide polsen en minimaal twee weken op non-actief staan.
En Jan van Houwelingen, de boomlange nieuwe professional in de Lano-Boule d’Or groep, maakte bekend dat hij in de zomermaanden een aanval zou doen op het werelduurrecord van Eddy Merckx. De recordpoging zou plaatsvinden op de wielerbaan van Bogota in Colombia.
En dubbel succes voor de wielersport was er bij de bekendmaking van de sporters van het jaar 1978. Gerrie Knetemann, wereldkampioen op de weg bij de profs, werd sportman van het jaar en Keetie van Oosten-Hage, wereldkampioen achtervolging op de baan, werd voor de tweede maal sportvrouw van het jaar.
De Kneet was samen met René Pijnen ook te bewonderen op de cover van het eerste nummer van de Wielersport van 1979. Nadat hij samen met René Pijnen de Zesdaagse van Maastricht had gewonnen wilden José, Patty en Marga van LUV graag met het winnende koppel op de foto.

Tot volgende week!”

Jan Houterman

Door Fred van Slogteren, 1 januari 2007 10:00

Gelukkig nieuwjaar!

Ook ik wil Fred en zijn trouwe team,het allerbeste toewensen,voor het jaar 2007!

Geplaatst door Harry Hermkens, 01 januari 2007 10:56:18

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web