Jan Legrand

Jan werd profkampioen bij de
stayers op een zelfgemaakte
fiets die hij bij Jaap v.d.
Bergh in de Jacob van Lennep
straat in Amsterdam monteerde
Daar heeft Jan het vak dat hij later zo succesvol uitoe
fende geleerd!!

Geplaatst door Bap van Breenen, 25 december 2006 17:11:49

Reybrouck en Paris-Tours

Guido Reybrouck is met 3 overwinningen in Paris-Tours nog steeds mede-recordhouder (met Danneels, Maye en Zabel). Minder bekend is zijn invloed op het experiment 'sans dérailleur' uit de jaren 60: na een aantal massasprints werd besloten om in 1965 Paris-Tours zonder versnellingsapparaat te laten verrijden, in de hoop op een interessanter koersverloop. In eerste instantie leek men succes te hebben, want Gerben Karstens won in 65 solo met een recordgemiddelde. Reybrouck had in 64 de sprint van een groep gewonnen voor Van Looy, Gustaaf Desmet en onder andere Jan Janssen. De tweede editie 'sans' in 1966 verliep echter praktisch net zo als die van 64: Reybrouck voor Van Looy, Lemeteyer, Janssen en Gustaaf Desmet. Toen werd besloten in het vervolg weer 'avec' te rijden.

Geplaatst door Maurice, 25 december 2006 21:08:36

Reybroeck - Van Looy

Toen ik het stukje las over Quido Reybroeck moest ik denken aan een etappe overwinning van hem in de Tour van 1965, waar hij Van Looy klopte,

Bagnères de Bigorre- Ax les Thermes

In deze etappe een aanval van de “oude” Rik van Looy. Hij had in de eerste bergetappe ca vijf minuten verloren op de favorieten. Hij hoopte met een vroege ontsnapping en met wat mededogen van diezelfde favorieten een aantal minuten terug te pakken. Nadat Jimenez op de Aspet wat punten bijeen sprokkelde voor het bergklassement, ging Rik van Looy er vandoor spoedig gevolgd door Guido Reybrouck. De twee koplopers werkten goed samen en pakten al gauw een aantal minuten voorsprong op het peloton. De opzet van Van Looy leek te gaan slagen tot uit de achtergrond (citaat uit: “ Rik van Looy, heerser en verdeler”) een rode wagen in volle snelheid kwam aangereden en Lomme Driessens (ploegleider van Reybrouck) eens op de hoogte van de twee leiders, met een enkel gebaar de toestand helemaal veranderde: “Niet meer op kop komen, beduidde dat gebaar.” Driessens wist nochtans dat gans de sportpers hem die avond tot op de grond zou afbreken. Hij schrok er echter niet voor terug zijn verantwoordelijkheid op te nemen, vermits de omstandigheden en zijn functie van hem de kopman hadden gemaakt van al de vijanden van Rik van Looy. En die waren op een gegeven moment zeer talrijk en zeer hartstochtelijk .
Guido Reybrouck won zijn tweede etappe en ondanks de tegenwerking pakte Van Looy 2’30’’ terug op de gele trui en klom in het algemeen klassement naar de zevende plaats. De overwinning van Reybrouck werd door de Belgische wielerbond (= Rik van Looy) niet in dank aanvaard. Reybrouck noch één van zijn Belgische ploeggenoten van Flandria werden afgevaardigd naar het WK van 1965 in Spanje. Flandria stopte onmiddellijk met sponsoring (kwam later wel terug) en Van Looy werd in 1965 wederom geen wereldkampioen.

Onderstaand een stukje uit mijn krant (en waarschijnlijk ook de krant van Gruit uit die tijd

Dagblad Het Binnenhof:

Parmantige Reybrouck durfde in sprint wielerkeizer te verslaan
De grote groep favorieten is geslonken tot een mager handjevol .De Pyreneeën hebben de kwaliteit van deze Tour aangetast. Geen Den Hartog meer, geen Adorni, Vandekerkhove, Sels, Wolfshol, maar ook geen Peter Post meer in zijn eerste Tour. Jan Janssen en Cees Lute zijn nog de enige Nederlanders die in een buitenlandse ploeg rijden.
In de afdaling van de Col de Porte ging Van Looy er vandoor spoedig bijgebeend door Reybrouck, Pambianco en Verhaegen. De eindstreep lag op een helling. Aan de voet verschenen twee Belgen: Rik van Looy en zijn concurrent uit die andere Belgische groep Reybrouck. “Dat moet natuurlijk Rik van Looy winnen” zeiden de Belgen. Het zou Reybrouck goud kosten en misschien wel zijn carrière als hij in de eindsprint de machtige Van Looy een strobreed in de weg zou leggen. Het ontzettende maar ook wel echt sportieve (als we dat begrip dan ook eens in de Tour mogen gebruiken) gebeurde. Rik van Looy won niet. Met meer dan één wiel werd hij door de kleine en bij hem vergeleken onaanzienlijke landgenoot geklopt. De Belgische journalisten staarden stomverbaasd. Eén zei: “Dat gaat ploegleider Driessens zijn kop kosten. Dat wordt één ellende in België…”

Geplaatst door Piet van der Meer, 25 december 2013 19:42:12

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web