Het was me het weekje wel …

Op de jaarlijkse zondag dat het wereldkampioenschap voor profs wordt verreden, sta ik altijd wat gespannen op. Het is niet zo maar een dag, maar één van een idioot soort nationalisme. Bij iedere passage van de finish, bij ieder helikoptershot zit je toch weer te tellen. Hoeveel oranjetruien? Ik denk dat het komt door die dagen in het verleden toen er een Nederlander won. Dat Theo Middelkamp in 1947 de eerste was die wereldkampioen werd, is mij ontgaan. Er was nog geen televisie en of er op de radio een ... 
... verslag is uitgezonden, kan ik me niet herinneren. 
Van de overwinning van Jan Janssen in 1964 herinner ik me meer. Ik stond met mijn toenmalige vriendinnetje met een tentje op een camping in Menton. Het was avond en boven ons spande zich een hemel uit vol sterren. Liggend op ons rug wees ik haar de Grote Beer aan en hoorde in de verte een verslagje van de wereldomroep, die een Nederlander zittend voor zijn caravan, aan had staan. Jan Janssen was die dag wereldkampioen geworden. 
Vijf jaar later was dat vriendinnetje mijn vrouw geworden en we waren de ouders van een kleuter en een peuter en op ons zwart/wit teeveetje zagen we Harm Ottenbros de Belg Juliën Stevens te slim af zijn. Op weg naar de Chinees om een bami speciaal, met zo’n plakje ham en een gepocheerd eitje bovenop, te kopen hoorde ik in de auto een herhaling van het radioverslag en Theo Koomen bracht het heel wat spannender dan ik het op tv had beleefd. 
Nog iets spannender dan zes jaar later toen Goudkuip solo de laatste kilometers aflegde en in de achtervolgende groep Merckx en De Vlaeminck keurig in bedwang werden gehouden door Zoetemelk en Knetemann. De laatste maakte er drie jaar later echt een thriller van toen hij met Moser naar de finish ging en de Italiaan op de streep vernaggelde. Een thriller van Saskia Noort, maar een jaar later kwam de Master of Suspense zelf langs om de finale van Jan Raas te regisseren. Toen klopten de zenuwen bij mij zodanig in de keel dat ik vrijwel direct na de finish een uur met de hond ben gaan wandelen om de spanning kwijt te raken. 
Zes jaar later was ik minstens zo opgewonden, maar van bewondering. Voor een al afgeschreven renner van 38 jaar die met al zijn ervaring een nieuw begrip aan het wielerjargon toevoegde. De Belg Ludo Peeters noemde het eens Zoetemelken, maar in Nederland zeggen wij sinds die gedenkwaardige eerste september van het jaar 1985: Op z’n Zoetemelks
Dat is 29 jaar geleden en het wordt tijd dat een landgenoot ons weer eens in vervoering brengt. Middelkamp en Knetemann zijn niet meer onder ons, maar ik weet zeker dat Janssen, Ottenbros, Kuiper, Raas en Zoetemelk net zo graag willen dat er eindelijk een opvolger komt. Nummer acht. Hup Tom! (Foto: © Cor Vos)

Door Fred van Slogteren, 28 september 2014 10:00

WK 1964

Het wereldkampioenschap van Jan Janssen kan ik me nog goed herinneren. In een wedstrijd over 290 km presteerde de NOS (toen nog NTS) het om alleen de laatste 300 meter rechtstreeks uit te zenden. De grote Bob Spaak (Mart Smeets gelooft niet in God, maar wel in Bob Spaak) vond dat er teveel reclameborden langs het parkoers waren.
Toen Jan Janssen op het ereschavot stond, werd niet het Wilhelmus gespeeld maar “Wien Neerlands bloed door d’aderen vloeit van vreemde smetten vrij etc.”. Tot 1933 was dat het Nederlands volkslied.

Geplaatst door Piet van der Meer, 28 september 2014 12:08:57

conservatief

Beste Piet, Niet alleen de NOS leefde toen nog in een andere wereld, ook de KNWU. Nadat hij wereldkampioen was geworden, werd het Janssen verboden zijn hoogzwangere echtgenote mee naar zijn kamer te nemen. Ze mocht niet bij hem slapen van bondscoach Middelink. Met het dreigement direct te vertrekken en niet op de persconferentie te verschijnen, bond Middelink in. Staaltje conservatisme, waar Bob Spaak nog wat van kon leren. Groet! Fred

Geplaatst door Fred, 28 september 2014 13:17:42

'ome' Joop Middelink

Wantrouw bondscoaches die zich met 'ome' laten aanspreken.

Het had iets incestueus, dat clubje van vertrouwelingen rondom deze volumneuze Amsterdammer. Kritische geluiden waren er net zo zeldzaam als een dwarse denker in Moslimland.

Mooi thema voor een boek trouwens; 'de niet te vertellen weg van vertegenwoordiger in gevulcaniseerd rubber tot bondscoach met de wijsheid in pacht.'

Geplaatst door Joep Scholten, 28 september 2014 13:31:29

'Ome Joop'

Bij mijn weten (en ik denk het te kunnen weten), was het voor de renners gewoon 'Mijnheer' - en voor anderen 'Joop' Middelink.. Weet, eerlijk gezegd, niet waar het 'Ome Joop' op gebaseerd is? Zelfde vraag plaats ik ook bij de term 'incestueus'. Wie Joop Middelink's selecties (zowel renners als begeleidend personeel) tegen het licht houdt, moet het met me eens zijn dat een dergelijke kwalificatie wel spannend klinkt, maar alweer nergens op gebaseerd is. Enfin, sluit me wel aan bij Joep Scholten zijn opmerking inzake weinig ruimte voor kritische geluiden, waarbij ik aanteken dat dit meer als een tijdsverschijnsel c.q. KNWU cultuur, dan aan de persoon Middelink moet worden toegeschreven!

Geplaatst door Peter Nieuwenhuis, 28 september 2014 15:58:59

ome Joop

In die periode wees ik mijn toenmalige vriendinnetjes ook altijd op de Grote Beer. Daarbij wees ik dan naar mijn broek, ter hoogte van de gulp.

Geplaatst door johannes, 28 september 2014 16:55:47

jopie

De manier waarop Jopie Zoetemelk WK werd en de manier
waarop het in beeld gebracht werd plus het geschreeuw van
de verslaggevers zal bij me
blijven tot den doet. Genoten
en nog lekker gegeten ook!
wim

Geplaatst door wim van eyle, 28 september 2014 17:03:58

De Nederlandse WK selectie

Al vroeg in het seizoen werden er door coach Lammers renners geselecteerd voor dit WK. Slagter vanwege zijn goede rijden in Parijs-Nice en Luik-Bastenaken-Luik, Kelderman vanwege zijn prestaties in de Giro en de Dauphiné Liberé en Poels die goed reed in de Giro. Maar deze drie renners waren de laatste maanden absoluut niet in goede doen. Hun bijdrage aan de toppers van de Nederlandse ploeg was nihil of nagenoeg nihil (ik geloof dat Kelderman een wiel afstond aan Mollema). Waar je bij andere landen regelmatig een treintje naar voren zag rijden, waren Mollema en Dumoulin volledig op zich zelf aan gewezen. Thuis voor de buis zaten Terpstra en Langeveld, twee gelouterde profs die hun mannetje staan in ééndagswedstrijden. De heer Lammers oordeelde dat het parkoers voor deze renners te zwaar was, terwijl het juist een parkoers was voor klassiekerrenners.
Ik twijfel ten zeerste aan de capaciteiten van Lammers als bondscoach. Dat hij bij de dames (Marianne Vos) veel succes heeft, zegt helemaal niets. Zonder bondscoach zou Vos dezelfde of misschien meer resultaten geboekt hebben. Bij de OS in Peking was het een enorme blunder van Lammers dat hij geen regenjackje had voor Vos. Hij had meer aandacht voor Balkenende (die bij hem in de auto zat) dan voor Vos, die door kou bevangen niet goed reed.
Ik vraag me wel af (los van Lammers) of het mogelijk is om binnen 4 dagen een goede tijdrit en een goede wedstrijd te rijden. Misschien moet Dumoulin volgend jaar een keuze maken.
Hopelijk hebben we volgend jaar een goede bondscoach

Geplaatst door Piet van der Meer, 28 september 2014 20:17:10

WK Debacle

Het stuk gelezen van Piet van der Meer, je kan weleens van mening verschillen, maar dit maal voor 100% eens met zijn relaas! Deze bondscoach ( Lammers ) heeft een brevet van onvermogen afgegeven, en hoop dat de K.N.W.U. keuze heren, direct op zoek gaan naar een vervanger met inzicht in het huidige wielrennen, dat ontbrak bij de heer Lammers,met het resultaat wat de afgelopen week voor ons land heeft bereikt!, heel erg weinig dus, uitgezonderd Dumoulin, die zijn klasse bewees in de tijdrit. Daarvoor heb je echt geen bondscoach voor nodig, dat had een ieder in Nederland gekund, we zullen afwachten wat onze kritieken teweeg brengen? of zijn zij tevreden met de behaalde resultaten? dat kan ook, in dat geval is het slecht gesteld met het inzicht van de leiders der K.N.W.U.Theo ten Dam

Geplaatst door Theo ten Dam, 28 september 2014 21:59:30

Middelink

Die volumneuze "Ome Joop" met zijn vertrouwelingen deden het in zijn tijd zo slecht nog niet. Of was het geluk bij de dikken?

Geplaatst door Jan v d Horst, 29 september 2014 10:34:01

wat te vieren...

Met alles wat we aan bondscoaches hebben versleten de laatste drie decennia op de weg bij de heren beroeps zijn we er toch in geslaagd om volgend jaar te gaan vieren dat we 30 jaar wereldkampioen-loos zijn gebleven. :-)

Geplaatst door marcoV, 29 september 2014 10:54:06

bondscoach!

Het is een illusie om te denken dat je wereldkampioen wordt dankzij of ondanks een bondscoach. Jammer dat deze gedachtenkronkel uit het voetbal zo gemakkelijk naar het wielrennen wordt gesleept.

Geplaatst door joepscholten, 29 september 2014 11:15:03

bondscoach

Bij alle gesprekken die ik voor mijn boeken de afgelopen jaren met oud-renners heb gevoerd is me duidelijk geworden dat de inbreng van een ploegleider nul is. Het koersverloop bepaalt de tactiek en dat moeten de renners zelf doen. Ondanks de stoere taal vooraf, van we gaan voor een verrassing zorgen, heb ik niet één Nederlander iets zien ondernemen. Alleen in de laatste ronde kwamen Mollema en Dumoulin iets naar voren. Na afloop had Bauke het over vermoeidheid na een zwaar seizoen.
Het zal wel, maar waren de in mijn stukje genoemde Nederlandse wereldkampioenen dat dan ook niet? Die reden nog eens twee keer zoveel wedstrijddagen. Geen verwijten aan Johan Lammerts, maar aan de heren coureurs. Ze moeten een schop onder hun hol hebben. Mollema zei ook nog dat hij nog alleen nog Lombardije moet rijden en dan lekker met vakantie. Hij ziet het wielrennen als een soort corvée, lijkt het wel. Johan Lammerts is een vakman, die al jaren meeloopt en dat heeft hij meer dan eens bewezen. Of Terpstra het zoveel beter zou hebben gedaan, betwijfel ik. Boonen en Cancellara heb ik ook niet gezien. Groet! Fred

Geplaatst door Fred, 29 september 2014 11:50:56

stuur...

Tja... er moet toch iemand achter het stuur zitten van zo'n ploegleiderswagen.;-) Leo van Vliet dacht in Valkenburg jongstleden nog dat hij een soort van communicatiesysteem langs de kant van de weg moest plaatsen, om "zijn" coureurs te informeren. Denk dus dat de (bonds)ploegleiders nog wel de illusie hebben het verschil te kunnen maken. Mijns inziens zijn coureurs veel te grote individualisten om met zo'n tijdelijke groepje van één dag een eenheid te kunnen (en willen) vormen. Zelfs afspraken over geld kunnen dat niet vergoeilijken.

Geplaatst door marcoV, 29 september 2014 13:24:10

Bondcoach

Beste Fred,
Als de invloed van een bondscoach op het WK nul is, waaruit zou dan het vakmanschap van Johan Lammerts moeten blijken. Zijn taak is om een juiste selectie op de been te brengen. Door renners te selecteren die al maanden lang uit vorm zijn en renners niet op te stellen omdat hij denkt, dat het parkoers te zwaar is, geeft hij m.i. aan dat hij geen vakman is. Renners als Boonen en Cancellara hebben de wedstrijd uit gereden in tegenstelling tot vele Nederlandse renners. Boonen was voor de Belgische ploeg van grote waarde. Terpstra zou zeker ook zijn waarde gehad hebben voor de Nederlandse ploeg.

Geplaatst door Piet van der Meer, 29 september 2014 13:46:49

Goede oude tijd

Net als Wim komt bij mij de fantastische verslagen van toendertijd weer boven. Goede herinneringen aan!

Geplaatst door Marcel, 29 september 2014 18:34:29

Bondscoach

Natuurlijk heeft het bondscoachschap betekenis en dient het als een vak gezien te worden! Echter, in tegenstelling tot nogal wat andere coach posities, is een bondscoach in vele sporten, waaronder de wielersport en de voetballerij, vooral verantwoordelijk voor een doelmatig selectiebeleid en effectieve aansturing van de begeleidingsstaf. Als een bondscoach, vanuit een dergelijke positie, individuele prestaties (zowel positief als negatief) claimt, dan is er sprake van overdrijving of, nog erger, zichzelf te serieus nemen... Zonder te willen/kunnen oordelen over het selectiebeleid van Johan Lammers, heb ik nooit gehoord of gelezen dat hij individuele resultaten van, door hem geselecteerde renners en rensters, claimt! En zo hoort het ook..!

Geplaatst door Peter Nieuwenhuis, 29 september 2014 19:11:24

wk

Ik zag tal van andere landen als België, Frankrijk, Spanje, Australië, Polen en Italië, als ploeg functioneren. Die landen leken een strijdplan, tactiek te hebben. Dat viel bij Nederland niet te ontdekken. Renners ondergingen de koers. En op twee a drie na vooral vanaf staart peloton.

Geplaatst door Philip, 29 september 2014 22:44:32

'onze jongens'

...de Nederlandse ploeg maakte een vermoeide, matte indruk. Heeft volgens mij, niet alleen te maken met het aantal koersdagen, maar vooral met het gebrek aan 'verzorging'. Hoewel ik voor geen renner mijn hand in het vuur steek, reden 'onze' jongens brandschoon rond. Of dat bij de Poolse, Kazachstaanse laat staan bij de Italiaanse dat het geval is? (Joep, kom er maar in man...!)

Geplaatst door andré stuyfersant, 30 september 2014 16:35:03

Dag André

Ik heb geen idee André. Het aardige van nu is wel dat er stalen (bloed, urine) worden genomen en bewaard. Zelfs na een flink aantal jaren en voortschrijdend inzicht van de wetenschap, kan dan zomaar een oude held van zijn voetstuk vallen.
Kom daar maar eens om met de helden uit jouw en ook uit mijn tijd.

Die menen zich bijna gênant lang te kunnen blijven koesteren in de wijsheid van de domme.

Soms vraag ik me wel eens af: zou die man geen verstandige vrouw thuis hebben die hem voorzichtig herinnert aan zoiets fijns als een rein geweten? Of vindt hij in haar juist een 'sister in crime'? Ze eet er immers van.

Hup hup trouwens voor 'onze' jongens

Geplaatst door Joep Scholten, 30 september 2014 18:45:49

Wielerkenners

Ziezo, bondscoach Johan Lammerts (mét een t hoor, pas op!) is afgeserveerd na dit WK. De stuurlui aan wal hebben het vonnis geveld. TV-commentator Maarten Ducrot is de volgende genomineerde. Wat hij zondag presteerde, kan immers niet. Toen uitsluitend Polen op kop reden en collega Herbert dat niet goed begreep, kwam de uitleg van Maarten. Ze hadden een pact gesloten met de Italianen, vandaar! Of ze dan niet aan het werk waren om de koers hard te maken voor hun eigen kopman, probeerde Herbert voorzichtig. Nou nee, die maakte geen kans op de titel, wist Maarten. Zo'n deskundige moet dus de laan uit, zou het verzamelde stuurliedengilde op de kade ongetwijfeld beslissen, maar zelfs experts kunnen ernaast zitten en bovendien onderken je bij Ducrot niet altijd het verschil tussen ernst en luim. Gun hem dus nog een jaartje.

Zijn alom gerespecteerde Vlaamse collega José de Cauwer had het trouwens ook een keer mis. An-Sophie Duyk, postbode in een vorig leven, bleek een dermate aardige tijdrit te fietsen dat Renaat Schotte hoopvol informeerde of zijn landgenote soms óók al een kansje op een podiumplek maakte. "Nee-nee-nee", was de zeer besliste reactie van José. An-Sophie was daar nog niet aan toe. Toch belandde ze op een van de 'hotsiets' in de tent. José zei toen niets meer. Met de vijfde plaats in de eindstand deed de Vlaamse het nu al verrassend goed.

Han de Gruiter

Geplaatst door Han de Gruiter, 01 oktober 2014 14:10:58

Onze eerste regenboogtrui

Het ene WK is het andere niet. Hoeveel profs reden het dit jaar in Ponferrada? Zullen er eerder tweehonderd dan honderd zijn geweest. Enig idee hoeveel het er in 1947 waren? Wist het evenmin, maar heb het zondag, toen Theo ten Dam bij zijn geliefde was, in de jaargang 1947 van wijlen het blad Sportief ontdekt Op het verzengend hete autocircuit van Reims blijken slechts 31 profs aan het vertrek te hebben gestaan. Verdeeld over nationale ploegjes van zegge en schrijve vier man. Hoezo koers controleren? En van die gasten bereikten er na 270 km. slechts zeven de meet, onder wie twee Nederlanders, de uitgekookte Zeeuws-Vlaming Theophile Middelkamp en de voormalige mijnwerker Sjefke Janssen uit het Zuid-Limburgse Elsloo. Ze stonden ook samen op het podium, voor zover dat toen al bestond. Middelkamp als wereldkampioen, Janssen als derde.

Door Coppi geklopt

De Amsterdammers Henk Lakeman en Gerrit Schulte hadden de strijd voortijdig gestaakt. Lakeman doordat hij (hoe kon dat nou weer?) onderweg een schoen verloor, Schulte door het opspelen van de maag die het al twee dagen zonder voedsel had moeten doen. De Blonde Reus was op de fiets van Parijs naar Reims gekomen na in de hoofdstad door Fausto Coppi uit de halve finale van het achtervolgingstoernooi te zijn gereden.
In de vijf mans kopgroep waar de wereldkampioen uit moest voortkomen, bevond zich ook de Belg Albert zeg maar Berten Sercu, de razendsnelle paps van de latere zesdaagsencrack Patrick. Hij gold als de grote favoriet en had er dus alle belang bij dat niemand meer zou ontsnappen. Toch was het Sjefke Janssen die met ruim honderd meter voorsprong de bel voor de laatste ronde passeerde, fel nagezeten door Sercu senior. Bij de Italiaan Fiorenzo Magni en de Fransman Edouard Fachleitner, eerder dat jaar nog derde in de Tour, was het beste er al af.

Op de fiets van Nest Sterckx

Opeens zat Middelkamp op de velg, maar dat was tot zijn immense geluk vlak bij de materiaalpost. Daar kreeg hij de reservefiets van de Belg Nest Sterckx in handen, om in één wilde rush naar en over de vier koplopers (Janssen was inmiddels weer ingerekend)te daveren en met een marge van zo'n honderdvijftig meter als eerste Nederlander in de geschiedenis de regenboogtrui te grijpen.

Han de Gruiter

Geplaatst door Han de Gruiter, 08 oktober 2014 19:43:32

Theo Midelkamp

Ja beste Han, ( Grijze Gruit ) zoals jouw volgens eigen zeggen, ben overigens verheugd dat jij over zo'n enorm historisch materiaal beschikt, zodat jij altijd weer ons verblijt met een historiese gebeurtenis, ook je intervieuws welke je veelvuldig pleegde hebben bijgedragen dat jij veelvuldig ons kennis van het wielrennen van zolang geleden weer onder de aandacht brengt, zoals nu weer Theo ( fiel) Middelkamp, de Zeeuwse krachtpatser die ons land voorzag van de 1e regenboogtrui. Ja het is iedere keer weer een verademing te lezen dat er in het verleden zulke goede renners uit ons vaderland waren, vele waren eerst slagersknechten of iets dergelijk die zich met wielrennen een betere boterham konden verdienen. In tegenstelling met hedendaagse wielrennen was het wielrennen in die tijd nog een individuele sport, vandaag de dag worden zij geinstrueerd door ploegleiders, die hun orders via het oortje toefluisteren en alles voor het ploegbelang. Ik ben de mening toegedaan dat het huidige wielrennen hierdoor grotendeels zijn charmes verliest waarvan Han de Gruiter ons vele malen deelgenoot maakt. Dank hiervoor Han. Ga een dezer dagen weer naar zuidelijke oorden en groet U. Theo ten Dam.

Geplaatst door Theo ten Dam, 08 oktober 2014 23:34:09

Genieten!!

Ik zit te genieten bij het lezen van bovenstaande commentaren,aangaande het afgelopen WK wielrennen!Heerlijk die verhalen van alle experts!Het spreekwoord is:De beste stuurlui staan aan de wal!

Geplaatst door Harry Hermkens, 09 oktober 2014 10:55:12

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web