De Burgerlijke Stand van 18 december.

Bram de GROOT (1974, Nederland)

Bram is één van de steunpilaren van de Rabobank-ploeg. Zo eentje die er al vroeg in de koers vandoor gaat om alleen of met anderen de wedstrijd hard te maken. Zo zag ik hem voor het eerst in het Nederlands wegkampioenschap in 2000. Door zijn noeste arbeid voorop moesten de andere ploegen het werk doen en het resultaat was dat Leon van Bon, een van de kopmannen van Rabo, zijn eerste Nederlandse titel op de weg pakte. De laatste keer dat ik het hem zag doen was bij het laatste WK in de omgeving van Salzburg. Een grote kopgroep reed lange tijd voorop en de enige Nederlander die daar vooraan hard aan meewerkte was Bram de Groot. Het ideale werkpaard, maar ook een geweldige pechvogel. Hoe vaak is de witblonde renner uit Zevenhoven al niet op zijn kokosnoot gegaan? Ontelbare malen en het beeld van Bram na die verschrikkelijke valpartij in de Tour van 2001 zal ook niemand vergeten. Het zag er vreselijk uit, maar een paar maanden daarna was Brammetje weer volop van de partij. Werkend voor anderen. Hij kan ook heel pissig zijn. Bijvoorbeeld in de Tour van 2003 toen hij in twee etappes in de beslissende ontsnapping zat, maar het niet kon afmaken. Balend als een stekker kwam hij beide malen over de finish om daar direct aangeklampt te worden door Gerrit Solleveld om even voor de camera van de NOS te komen. De sympathieke Raborenner die altijd voor iedereen klaar staat en moeilijk nee kan zeggen, moest toen even zijn ei kwijt en dat heeft De Sol geweten. Maar hij zal het Bram snel vergeven hebben, want op Bram word je niet kwaad. En hij wint zo nu en dan ook wel eens wat. Zoals enkele etappes in kleine rittenkoersen en in 2005 de Uniqa Classic in Oostenrijk (foto) en de Ronde van Midden Zeeland. Maak er een mooie dag van Bram, daar in Slanaken. (Foto: © Cor Vos)

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Jos HUYSMANS (1941, België)

Eddy Merckx was in zijn tijd een fenomeen. Hij was niet alleen de beste van zijn tijd en van alle tijden, maar hij had ook de beste ploeg. Een legertje toegewijde helpers die hem doorlopend terzijde stond. Dat waren geen koekenbakkers, maar coureurs met veel talent. Voor hij bij Merckx in de ploeg kwam won Jos Huysmans bijvoorbeeld de Waalse Pijl. Knecht van Merckx zijn, betekende echter dat je je zelf helemaal moest wegcijferen en eigen ambities moest vergeten. Merckx wilde alles winnen, van de Tour de France tot een eenvoudig rondje rond de kerk. En zijn vazallen moesten hem daar onvoorwaardelijk in steunen. Geen tegenspraak, alles voor de patron. En de patron waardeerde dat. Voor Merckx fietsen betekende ook goed verdienen en elk jaar een kerstpakket. En toen Merckx was uitgefietst en zijn knechten verleerd waren om voor eigen resultaat te rijden, begon De Kannibaal zijn fietsenfabriek. Zijn trouwe knechten werden per direct zijn eerste personeelsleden. Trouw en toegewijd, alles voor de patron. Zij wisten hoe hij het wilde hebben. Perfect! En Jos Huysmans was misschien wel de trouwste en de meest toegewijde van het hele spul. Al meer dan 25 jaar werkt hij voor de grote meester en hij draagt hem nog altijd op handen. Misschien houdt hij er vandaag mee op, want hij viert zijn 65e verjaardag. Wat wordt het? Een speech, een gouden horloge en … een kerstpakket? En wie dit een negatief stukje vindt, heeft volkomen ongelijk, want zonder mannen als Jos Huysmans zouden er geen Merckxen, Hinaults en Armstrongs zijn geweest. Als ik Merckx was, regelde ik ook vast een stoel in de hemel voor Jos Huysmans, met de wens dat die nog vele jaren onbezet mag blijven.

De andere op 18 december geborenen zijn:
BUYSSE, Achiel (1918, overleden 23.07.1984, België)
KOOT, Kees (1923, Nederland)
PESENTI, Guglielmo (1933, Italië)

Door Fred van Slogteren, 18 december 2006 0:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web