Mijn dichtader voor Nol …

Time-out II
 
We begonnen een nieuwe rubriek 
met wielerpoëzie uit Miel’s versjesfabriek.
Zijn bijdragen waren een deal 
vol fietsbeleving en rennersziel.
Toen de laatste Vanstreels was geplaatst,
was de vraag: wie vult het hiaat?
De plek op de Slogblog op zaterdagnoen,
mocht niet leeg blijven, voor geen poen.
Een oproep gedaan met bijna nul resultaat,
één versje soit, maar geen hele straat.
Ik kon er helaas van slapen noch eten,
de wereld telt meer proleten dan poëten.
Toen reageerde plots ene Van ’t Wiel.
Alleen die naam al maakte dat ik voor hem viel.
Dat moest een coureur zijn, bleek me al gauw,
want wat een discipline, die zaterdagtrouw.
Week na week kwam er een versje van zijn hand.
Geen kandidaatdichter voor het vaderland,
maar bedreven in rijmelarijen,
becommentarieerde hij coureurs en kasseien.
Tot vorige week, toen hij plots liet weten,
afscheid te nemen, geen tijd om te eten.
Druk met het Tourspel, druk met mijn boek,
hij doet het niet meer, op is de koek.
Geen opvolger in zicht,
In het schijnsel van licht.
Hij laat mij hier staan,
Gerard houdt zijn Montfortaan.
Bedankt, Nol van ‘t Wiel
 
© Fred 
DOE MEE MET HET SLOGBLOG TOURSPEL EN MAAK KANS OP EEN SCHITTERENDE FIETSVAKANTIE IN ANDALUSIË ! 
Door Fred van Slogteren, 28 juni 2014 12:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web