Van de boekenplank van Wim …

REVUE DER KAMPIOENEN

door Leo Pagano
Mijn keus is deze keer niet bepaald door het bovenstaande boekje, want dat is een goedkoop reclamewerkje voor Rizla vloei verschenen in 1955. Er worden summier 48 beroemde renners uit de jaren vijftig in beschreven. Meer dan wat feiten en een klein fotootje per renner is het niet en voor het nageslacht daarom niet de moeite waard. 
Het gaat mij dit keer echter om de auteur die dit schnabbeltje opknapte. Of liever om de generatie sportjournalisten, waartoe Leo Pagano behoorde. Dit vanwege de discussie die deze week ontstond tussen Mart Smeets enerzijds en ... 
... Tom Egbers anderzijds over het brengen van nieuws als er geen nieuws is te melden. Smeets haalde zijn leermeester Bob Spaak erbij. Dat had hij wat mij betreft beter niet kunnen doen, want Spaak was weliswaar een aardige man met een prachtige radiostem, maar ook een vertegenwoordiger van een generatie sportjournalisten die voor het grote publiek bepaalde wat interessant was of niet. 
Pas later is mij ten aanzien van de Tour de France duidelijk geworden hoeveel informatie een man als Jan Cottaar ons heeft onthouden en hoezeer iemand als Theo Koomen de werkelijkheid heeft gemanipuleerd. Ze waren razend populair, maar hadden het voordeel van het monopolie en wie kon ze tegenspreken. Aan de basale taakopvatting van een journalist hadden ze geen boodschap.
Tijdens het WK voetbal 1974 herinner ik me hoe ik als supporter van Oranje alles wilde weten wat er zich rond het Nederlands Elftal afspeelde. Dat wilde je gewoon, omdat je geheel in dat supporterschap was ondergedompeld uit euforie voor de geweldige prestaties van Cruyff cs.. 
Wat dat betreft wordt het publiek tegenwoordig op zijn wenken bediend met informatie waarvan je je soms afvraagt wat de nieuwswaarde en relevantie is. Als je het als programmamaker niet brengt ben je de kijker zo kwijt aan een andere zender en wordt je afgerekend op belabberde kijkcijfers. De ware supporter wil alles weten tot aan de kleur onderbroek van Van Persie aan toe. De tegenwoordige journalisten begrijpen dat, terwijl mensen als Spaak en Pagano vanuit hun ivoren toren ons dat zeker hadden onthouden. 
Smeets bewijst met zijn standpunt nog steeds schatplichtig te zijn aan oom Bob en diens generatie, anders had hij als goed journalist geen Mea Culpa hoeven maken ten aanzien van de dopingbekentenissen van vorig jaar, waar hij veel meer van heeft geweten dan hij voor de microfoon naar buiten heeft gebracht. 
Je kunt niet veertig jaar midden in de sport zitten zonder vuile handen te maken en je het een en ander af te vragen. Als de antwoorden je niet bevallen is er volgens mij voor een rechtgeaarde journalist maar één conclusie mogelijk: ik ga iets anders doen in het leven!
in samenwerking met www.wielersportboeken.nl
DOE MEE MET HET SLOGBLOG TOURSPEL EN MAAK KANS OP EEN SCHITTERENDE FIETSVAKANTIE IN ANDALUSIË ! 
Door Fred van Slogteren, 26 juni 2014 10:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web