Van de boekenplank van Wim …

DE ANARCHIE IN  DEN NEDERLANDSCHE
WIELER BOND

door Barend Swaab de Beer
Tegenwoordig is de KNWU een gerespecteerde sportbond die nog maar zelden in opspraak is. De Unie bestaat anno 2014 86 jaar, maar de Nederlandse wielersport is veel ouder. Daarom heeft de KNWU voorgangers gehad. Eerst behartigde de ANWB de belangen van de sport en daarna de NWB, de Nederlandsche Wieler Bond. Het bestuur werd destijds gevormd door een gezelschap notabelen. Artsen, professoren, bestuurders en vooral edellieden werden vaak voor zo’n functie gevraagd. Die heren beschouwden dat als een erebaan, goed voor hun imago, en of ze verstand hadden van de materie was van minder belang. Hun plaats op de eretribune bij grote internationale toernooien was immers verzekerd en als ze ... 
... op kosten van de bond hun vrouw of (nog liever) maîtresse mochten meenemen hadden ze het helemaal voor elkaar. 
Tot een van hen het waagde om bij het WK van 1926 in Milaan Piet Moeskops, de Nederlandse kanshebber voor de sprinttitel, te moeten betichten van vlagschennis. Er volgde een handgemeen en terug in Nederland werd Moeskops geschorst. Die pikte dat niet en bond de strijd aan met de NWB daarbij geholpen door de journalisten Joris van den Bergh en jonkheer Gerard Bosch van Drakestein. De strijd duurde enkele jaren en toen bezweek het bondje onder de voortdurende aantijgingen van het driemanschap, die in het geheim al de NWU (later KNWU) hadden opgericht. 
De NWU onderhandelde al met het IOC over de Olympische Spelen van 1928 in Amsterdam toen de NWB nog de officiële bond van alle wielrenners was. Allemaal niet zo netjes, maar de jonkheren waren toch al op zoek naar een andere erebaan om hun ponteneur op te houden. 
Deze brochure is geschreven door Barend Swaab de Beer, de man die jarenlang voorzitter van de sportcommissie van de NWB was. Hij was een gefortuneerd zakenman die uit eigen zak het armlastige bondje financieel overeind hield. Hij was echter ook een jood en toen het anti-semitisme in Europa steeds meer de kop op stak, werd de positie van Swaab steeds meer ondermijnd. Het werd daarna steeds onverkwikkelijker en de weldoener viel op enig moment uit de gratie bij de NWB. Hij sloot zich aan bij het driemanschap, door onder andere dit vlugschrift te schrijven. 
Hij kreeg het later nog aan de stok met Bosch van Drakestein en toen werd het heel ordinair. Een jonkheer onwaardig. De student sportgeschiedenis Daniel Rewijk heeft deze affaire vele jaren later nog eens grondig uitgezocht en er een zeer lezenswaardig proefschrift over geschreven. Het is in feite de ontstaansgeschiedenis van de Koninklijke Nederlandse Wielren Unie.
In samenwerking met www.wielersportboeken.nl 
Door Fred van Slogteren, 19 juni 2014 10:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web