Hoe Kuiper in 1985 de Primavera won …

Het was in maart 1985 de week van de oudjes. Ze waren al afgeschreven, maar ze deden het nog best. De 38-jarige Joop Zoetemelk won in barre weersomstandigheden de Tirreno-Adriatico en de 36-jarige Hennie Kuiper was in Milaan-San Remo iedereen te slim af. En dan vooral zijn jonge ploeggenoot Teun van Vliet. Hennie had de Tirreno ook gereden en hij eindigde op de 21e plaats op drieënhalve minuut van Zoetemelk. De Italiaanse rittenkoers was onmenselijk zwaar geweest en ... 
... de coureurs verlangden naar rust en warmte. 
Zo niet Hennie Kuiper. Die verrichtte de dag na de slotetappe een zware training, want hij had de Tirreno vooral gereden als voorbereiding op de eerste grote klassieker van het voorjaar en het ritme moest gehandhaafd blijven. Pas de dag daarna nam hij rust en concentreerde zich in bed volledig op de koers van zaterdag. Zijn strijdplan had hij klaar. Hij zou tussen de Cipressa en de Poggio demarreren, want dat was nog nooit vertoond. Als het niet lukte dan wist hij waarom dit strijdplan nooit eerder was gehanteerd en als het wel lukte dan had-ie een goede kans. 
Onbekende Italiaan
Precies op de plek die hij in gedachten had, knalde de Tukker uit de groep en alleen de Italiaan Silvano Ricco kon hem volgen. In het peloton moest iedereen passen, behalve de Belg Patrick Versluys. Die sprong de twee vooraan achterna en Teun van Vliet, de jonge ploeggenoot van Kuiper, ging als bewaker mee. Ze kwamen bij de twee koplopers, waarna Versluys kramp kreeg en moest lossen. Zo zat er een vrij onbekende Italiaan op kop in het gezelschap van twee Nederlanders van de Belgische Verandalux-ploeg. 
Erop en erover
Van Vliet en Ricco knalden op vol vermogen de Poggio op en Kuiper kwam door dat geweld in de problemen. Hij moest de twee laten gaan en ging in zijn eigen tempo verder. In plaats van vol door te gaan, verslapte de concentratie bij Van Vliet. Onervaren als hij was, dacht hij dat de beer geschoten was, want de Italiaan zat steendood. Dat was de kans voor Kuiper om terug te komen en de kleine man ging erop en erover. De verbazing was op het gezicht van Van Vliet duidelijk te zien. 
Keiharde wielerles
De talentvolle Westlander werd in een verdedigende rol gedwongen en hij kon niet anders dan Hennie laten gaan om te voorkomen dat hij Ricco naar zijn landgenoot zou meenemen, waardoor die met zijn allerlaatste reserves misschien nog een aardig sprintje zou kunnen produceren. De eerzuchtige Teuntje kreeg die dag een keiharde wielerles en hij was de eerste om te beamen dat hij de fout had gemaakt en niet de man die ook in de ontknoping zijn mentor was. 
Topwielrenner wordt je door schade en schande. Je wordt pas een winnaar als je weet hoe verliezen voelt. En ondanks al zijn successen kan Teun daar een boek over schrijven. (Foto: © Cor Vos)
Door Fred van Slogteren, 16 maart 2014 9:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web