Uit de beeldentuin van Jac …

Op 22 februari 1970 overleed Michele Gordini. Deze Italiaan werd in 1896 geboren in het gehucht Budrio di Cotignola, nabij Faenza. Honderd jaar daarna is er in de Via Budrio bovenstaande plaquette aangebracht op zijn geboortehuis. En dat allemaal omdat hij voor een mooie anekdote heeft gezorgd in de geschiedenis van de Tour de France. Op donderdag 30 juni 1927 vertrok het peloton midden in de nacht voor de eerste grote rit door de Pyreneeën, van Bayonne naar het 326 kilometer verder gelegen Luchon. Het was na de eerste rustdag in de Tour en de renners ... 
... hadden er nog niet veel zin in. Het was koud en regenachtig en met zes serieuze cols voor de wielen werd er rustig aan gedaan. Totdat er een lichte paniek in het peloton uitbrak. 
Een toeschouwer die het barre weer had getrotseerd meldde dat hij al een renner voorbij had zien komen met een voorsprong van pakweg een uur. Het zou gaan om een Italiaanse renner met rugnummer 244. Dat zou dan Michele Gordini moeten zijn, één van de 105 renners die als ‘isolé’, dus zonder enige vorm van begeleiding, deelnam aan de Tour. Eerst wilde niemand de man geloven, maar toen de wantrouwend geworden Desgrange er een verkenner op uit had gestuurd, die het verhaal bevestigde, beseften de favorieten dat ze in actie moesten komen. 
Gordini bleek zijn ontsnapping al in alle vroegte ongezien in het duister bij het uitrijden van Bayonne te zijn begonnen en was op het moment dat zijn vlucht werd ontdekt al virtueel leider in het klassement. In Eaux-Bonnes bedroeg de voorsprong nog 48 minuten maar na de top van de Col d’Aubisque kreeg de eenzame vluchter problemen met zijn ketting en de achterste tandwielen. Hij werd in de klim van de Tourmalet achterhaald door een ontketende Nicolas Frantz, die later die Tour zou winnen. 
Michele Gordini arriveerde in Luchon met een achterstand van 28 minuten en zou die Tour op de 24ste plaats eindigen. Verder nam hij deel aan zeven edities van de Giro d’Italia, waarvan hij er vijf uitreed.
Op circa 1900 meter van de top van de Aubisque hangen twee gedenkplaten voor Michele Gordini die aan zijn lange solo herinneren. De eerste is daar door een aantal leden van de Velo Club Gordini opgehangen. 
In 2002 is daar nog een tweede plaat bijgekomen, 75 jaar na dato. 
Hoewel ik wist van het bestaan, heb ik ze toentertijd niet kunnen vinden, maar de hulp van collega Teus Korporaal bracht uitkomst (van hem zijn ook die twee foto’s). Ze hangen vrij hoog aan de wand in de richting van de Col du Soulor, bij een bocht naar links en nog voor de plaat voor Wim van Est. 
Tot over veertien dagen!
Jac Zwart
Deze en een veelvoud aan andere wielermonumenten zijn te vinden in een serie e-boeken die zijn te downloaden van de website www.xinxii.nl en geschikt om te lezen op een iPad of andere e-readers.

Door Fred van Slogteren, 22 februari 2014 10:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web