Herinneringen bij een foto …

Het zal je maar gebeuren dat je als boerenjongen bezeten bent van de wielersport, maar van je ouders aan alles mag doen behalve aan wielrennen. Toon Hage deed met de zegen van zijn ouders aan atletiek, voetballen en korfballen. Met veel plezier, dat dient gezegd, maar zijn hart kromp ineen als hij een trainende wielrenner langs het erf van de ouderlijke hoeve zag rijden. 
Toen jaren later zijn ouders geen gezag meer over hem hadden, kocht hij alsnog een racefiets en werd lid van een toerfietsvereniging. Hij was getrouwd en had al zijn zinnen gezet op een zoon, die zijn brandende verlangen van een wielrenner in de familie ... 
... om zou zetten in daden. Vijf maal lag zijn vrouw in het kraambed, maar evenzovele malen werd zijn gebed niet verhoord. 
Vijf wolken van meiden bevolkten in de jaren vijftig en zestig de boerderij aan de Provincialeweg nummer 5 in Smerdiek, zoals Zeeuwen de plaatsnaam Sint Maartensdijk uitspreken. Ze groeiden voorspoedig op, maar in plaats van atletiek of korfbal wilde Bella de oudste het liefst met vader mee als die in het weekend met z’n mannenkluppie ging fietsen. Na veel gezeur mocht ze ook een keer op de racefiets mee, jaloers nagekeken voor haar iets jongere zus Cornelia. Een jaar later had Keetie, zoals de tweede dochter thuis werd genoemd, ook een racefiets en trok Toon er in het weekend met zijn twee oudste meiden op uit. 
Die hadden geen enkele moeite die mannen bij te houden en er werd niet gejankt als het en guur was of ze in de regen een bandje moesten omleggen. Ze vonden het na verloop van tijd zelfs een beetje saai worden om in een gezapig tempo achter die mannen aan te fietsen. 
Toen ze hoorden dat er een wielervereniging voor dames was opgericht, zeurden ze Toon de kop suf om ook te mogen koersen. Dat had nog niet veel om het lijf, want bij de wedstrijden waar ze aan deelnamen stonden er hooguit vijftien dames aan de start. Dertien vrouwen en twee meisjes. 
Die zouden het echter ver brengen, want in 1966 werden zowel Bella als Keetie Nederlands kampioen. De een op de weg en de ander op de baan. Er zijn nog heel wat titels bijgekomen en vooral Keetie ontwikkelde zich tot een wereldster, die maar liefst zes keer een regenboogtrui kreeg aangetrokken. Twee op de weg en vier op de baan in het onderdeel achtervolging. 
In het kader van de evolutie werd ze de moeder van Leontien van Moorsel en de oma van Marianne Vos. Leontien was veel succesvoller dan Keetie en Voske is helemaal op weg een vrouwelijke Eddy Merckx te worden. Maar als Keetie er niet was geweest dan zou het vrouwenwielrennen zich in Nederland heel anders ontwikkeld hebben. De tweede dochter van Toon heeft de sport in haar eentje naar een hoger niveau getild. 
Bella is daar na een indrukwekkend begin enigszins bij achtergebleven, net als de derde telg van Toon: Ciska. Zij werd de moeder van Jan van Velzen, die als beroepsrenner in het begin van deze eeuw de familietraditie heeft voortgezet. Die was nadat haar drie oudere zussen waren gestopt al eerder doorgetrokken door Heleen, de jongste van de vijf. 
De vijfde zus (ook op de foto) heeft bij mijn weten nooit gekoerst, maar in elk groot gezin moet iemand de uitzondering zijn. Ze wilde wel op de foto en zo poseerden The Hage Sisters enkele jaren geleden eens voor de camera van Henk Theuns. 
 
Door Fred van Slogteren, 18 februari 2014 9:00

Nap Hage

Is Nap Hage geen familie?

Geplaatst door Peter Kan, 18 februari 2014 11:45:11

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web