Achtduizend trainingskilometers ...

Binnenkort gaat het Nederlandse wegseizoen wielrennen weer van start. Al jaren is de Ster van Zwolle het beginpunt. Zo uit mijn hoofd denk ik dan aan ruim honderdzestig kilometer vlakke weg die begint in Zwolle. Daarna volgt een zuidelijke duik richting Wijhe om via Raalte en Ommen opnieuw naar Zwolle te gaan. Daarna de tweede omloop die leidt door de krochten van het land der preciezen om schampend langs de bevindelijke randen van de polder weer terug in Zwolle te eindigen. Voortdurend op de kant en altijd koud. Zo herinner ik mij die eerste en enige kennismaking. Naast de veelheid aan valpartijen natuurlijk, vooral tijdens dat eerste stuk. Eén keer deed ik mee en was meteen genezen. Voordat we Wijhe bereikten, was ik al ... 
... drie keer van de fiets geweest en zag me over de puinhopen van op elkaar gestapelde renners stappen. 
Al in de neutralisatie
De zotheid begon feitelijk al tijdens de neutralisatie. Die werd laagvliegend afgelegd. Het peloton gedroeg zich als een kudde gnoes vlak voor de oversteek van een rivier vol krokodillen. Het was dringen en daarna verbrokkelde het veld zoals een slecht verzorgd gebit bij het eten van een harde reep noga. Het was 1968 en Herman Hoogzaad won. Van hem ging het verhaal dat hij al achtduizend trainingskilometers op de weg achter de kiezen had. Toen ik dat hoorde, begon ik voorzichtig te tellen. Veel verder dan amper duizend kwam ik niet. Naast de treurigheid van te ver naar achter in het peloton te rijden, leek me dat verklaring genoeg voor het resultaat van die dag. 
Draai om de wieleroren
Bij de eerste doorkomst in Zwolle met nog tachtig kilometer voor de boeg lagen we al op vijf minuten. Ik monsterde mijn makkers, voelde mijn eigen conditie en nam een wijs besluit. Het was in een tijd dat Mallorca als wielereiland nog ontdekt moest worden. De weekenden en de schemertijd bepaalden de duur van onze training. Trainingswedstrijden in februari waren iets voor kort daarna. Vlak achter Lochem ligt Exel, al jaren de stille enclave waar vroege vogels hun wedstrijdhardheid testen. Daar ook proef je de onstuitbare drang om er in Zwolle bij te willen zijn. Zin aan een draai om hun wieleroren, ben ik geneigd nu te concluderen. 
Trainen in de zon
Pas in april begon het erop te lijken. Dan voelde je het effect van de trainingskilometers op de weg. Anno 2014 is er veel veranderd. Was toen de Ronde van de Middellandse Zee de eerste wegkoers, nu begint het feitelijk al in januari en reist iedereen af richting Down Under. Mooi weer plus UCI punten zijn de grote lokkers. Daarna doet men de oliestaten aan. Bijna net zo vlak als het parcours van de Ster van Zwolle, maar zandstormen in plaats van striemende hagelbuien. Het scheelt in ieder geval een paar graden. Nu is het vrijwel standaard dat, ook veel beloften, een voorjaarsstage op Mallorca of nog zuidelijker afwerken. Bijna veertig jaar geleden was dat voor een bijklussende amateur geen optie. Die deed het zo.
Mataklap op carnavalszondag
Die carnavalszondag regende het ‘s ochtends pijpenstelen. Ik besloot kranten te lezen in plaats van te trainen. ’s Middags werd het droog en op verzoek van echtgenote bezochten we de carnavalsoptocht in Groenlo. Daar kon je over de koppen lopen en trof ik Joop Ribbers (foto). Hij vertelde dat hij me die morgen had gemist. Na een paar uur en tot op het bot nat en verkleumd, was hij toch maar weer naar huis gefietst. Ik verklaarde hem voor gek. Toen ik die middag de obligate waanzin van carnaval zat was, keken Joop en ik elkaar aan en zeiden: “Ik rij je tegemoet.”
En inderdaad. Terug in Ruurlo snel omgekleed en meteen per fiets weer retour. Ergens halverwege kwamen we elkaar tegen. Het was nog op de grote weg zonder parallelweg met vrachtwagens die zo dicht langs je heen schampten dat ze de reclame bijna van je broek reden. Snel doken we daarom de binnenlanden in en matten elkaar af in een uurtje volle bak kop over kop. Ik deed nooit aan trainingsprogramma’s, laat staan dat ik een dagboek met fietsritjes bijhield, maar volgens mijn geheugen zou zo maar in 1977 geweest kunnen zijn. Een paar weken later won Joop de Ster van Zwolle. (Foto:archief www.dewielersite.net)
Tot een volgende keer!
Joep Scholten
Door Fred van Slogteren, 16 februari 2014 9:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web