De Burgerlijke Stand van 3 december.

Joop ZOETEMELK (1946, Nederland)

Joop Zoetemelk heeft me altijd wel een beetje geïntrigeerd, maar niet zodanig dat ik een boek over hem wilde schrijven. Dat moet groeien en het zijn vooral zijn collega’s geweest die me overtuigd hebben. Mensen die met hem in één ploeg hebben gezeten of met hem in dezelfde tijd hebben gereden, vertelden mij altijd een heel ander verhaal over Joop dan ik uit de kranten kende. Niet dat Joop in hun verhalen een extravert, bourgondisch gezelligheids- dier werd, maar wel dat hij een heel groot wielrenner was. Zelfs mensen als Eddy Merckx en Lucien Van Impe, die vaak moeite hadden met zijn strijdwijze, geven grif toe dat Joop Zoetemelk een heel groot coureur is geweest. Uitzonderlijke klasse, gepaard aan een zeer eenvoudige persoonlijkheid. Ontzettend low key. Iemand die in alles zichzelf was en zich nooit van de wijs liet brengen. Dat vind ik heel knap, want het is heel moeilijk om altijd jezelf te zijn. Bijna iedereen speelt een rol in het leven om zijn tekortkomingen te verbergen. Verlegen mensen zijn er soms dag en nacht mee bezig om maar niet verlegen te lijken en de achtbanen in de pretparken zitten vol met mensen die liever aan de grond waren gebleven, maar niet aan anderen durven te bekennen hoezeer ze het in hun broek doen. Joop heeft daar geen last van. Hij is wie hij is en hij is absoluut niet van plan daar iets aan te veranderen. Hij is wel altijd bereid anderen te helpen, maar hij stelt zijn grenzen. Wat hij niet wil, dat doet hij niet. Hij heeft op die manier geen vriendenkring opgebouwd, maar hij heeft ook geen vijanden. Er is wel respect, veel respect voor de man die je elke keer dat je hem tegenkomt weer moet veroveren. Echt eigen word je niet met hem, hoewel we dat stadium bijna bereikten toen het boek af was. Hij straalde net als ik het gevoel uit dat de klus geklaard was en de enige die dat oppikte was Martin Ros, die de zaterdag daarna op de radio zijn bewondering uitte voor de eenvoud van de persoon Joop Zoetemelk. Maar ondanks dat bleef Joop zeggen wat hij in het jaar daarvoor ook steeds gezegd had. Het had voor hem niet gehoeven. Dus Gerrie Knetemann had gelijk toen hij tegen mij zei: Joop doet het niet voor zich zelf, hij doet het voor jou. Zo is die man. En daarvoor wil ik hem nog eens bedanken op zijn zestigste verjaardag. Joop, nog vele jaren! (Foto: © Cor Vos)

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Bram TANKINK (1978, Nederland)

Ze dragen hetzelfde shirt en ze hebben voor mij gemeen dat ik altijd een beetje vrolijk van ze word. Servais Knaven en Bram Tankink zijn leuke en spontane gasten, waarbij De Tank ook nog eens een goede babbel in huis heeft. Journalisten die hem aanschieten kunnen rekenen op een uitvoerig antwoord op elke vraag. Met steeds die bevrijdende lach van die geprononceerde overbite, want Bram heeft lol in de wielrennerij. Afkomstig uit het mountainbiken is hij sinds 2000 wielrenner. Kampioen van Nederland bij de espoirs en bij de profs inmiddels een degelijke helper. Niet zo iemand die zijn kruit al verschoten heeft als de finale begint, maar eentje die dan pas echt zijn waarde gaat bewijzen. Dat heeft tot gevolg dat hij nog niet veel heeft gewonnen en dat het aantal ereplaatsen beperkt is, want als Bram in de achterhoede over de streep komt, heeft hij alles gegeven voor zijn kopmannen en de ploeg. Dat die kopmannen Paolo Bettini en Tom Boonen heten, vergoedt natuurlijk veel, want dan wordt er veel gewonnen. En dat is goed voor de moraal van de ploeg en de motivatie om telkens weer als knecht aan een zwaar karwei te beginnen. Behalve een goede babbel heeft hij ook een vaardige pen, want hij schrijft lezenswaardige columns, waarin hij vrijuit praat over zijn belevenissen als profwielrenner. Het lijken wel berichten uit een vakantieoord, want de uit Haaksbergen stammende Tukker geniet van ieder moment. Ik mag hem wel, hoewel ik hem ook wel eens wil zien winnen. Maar ik ben bang dat dat er – behoudens een criterium op zijn tijd – niet in zit. Zo zit het wielrennen nu eenmaal in elkaar. (Foto: © Cor Vos)

De andere op 3 december geborenen zijn:

BOGAERT, Jan (1957, België)
DE CLERQ, Eric (1967, België)
GLAUS, Gilbert (1955, Zwitserland)
ROSSIGNOLI, Giovanni (1882, overleden 27.06.1954, Italië)

Door Fred van Slogteren, 3 december 2006 0:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web