Uit de ordners van Jan …

Sportmagazine is een Vlaams sporttijdschrift dat wordt uitgegeven door de Roularta Media Group. Het  werd voor het eerst uitgebracht in 2001 toen de uitgever Voetbal Magazine en Sport Magazine samenvoegde tot één tijdschrift. Naast veel voetbalnieuws geeft het blad uitgebreide interviews, enquêtes en een blik achter de schermen van veel andere sporten waaronder natuurlijk de Belgische nationale volkssport wielrennen. Soms met een heuse special, zoals deze  uitgave die uit februari 2004 dateert. Het is ... 
... een fraai vormgegeven full colour magazine met 120 pagina’s.  
Hoofdredacteur was Jacques Sys en volgens mij is hij dat nog steeds. Met dank aan www.wielersportboeken.nl heb ik over Sys nog gevonden dat hij in Keulen is geboren en in Utrecht aan de School voor Journalistiek heeft gestudeerd. In 1974 trad hij als verslaggever voor voetbal en wielrennen in dienst van het Brusselse weekblad Sport 70. In 1994 werd hij zowel hoofdredacteur van het weekblad Voetbal Magazine en het maandblad Sport Magazine
Nieuw wielerlandschap
Sys geeft in dit nummer zijn visitekaartje af met de tekst: “Onder de vlag van de mondialisering is het wielerseizoen 2004 inmiddels op gang geschoten. Ook nu heeft de UCI in haar expansiedrift veel traditionele waar overboord gegooid. Geen openingskoersen in Zuid-Frankrijk of Spanje, maar wel in Australië en de Arabische oliestaat Qatar, die je met veel associeert maar niet met wielrennen. Steeds meer moet de internationale wielerbond erover waken zich niet te vergalopperen in haar zucht naar vernieuwing. (…) Het zal tal van sponsors frustreren en de doorstroming van het nu vaak in kleinere formaties rijpende jonge talent niet optimaliseren.” 
Onbeantwoorde vragen
De hoofdredacteur heeft duidelijk zijn bedenkingen over de toekomst. Wat 2004 betreft is hij heel benieuwd of Frank Vandenbroucke echt terug zal keren, of Jan Ullrich het weer zal kunnen opbrengen zichzelf punctueel te verzorgen, hoe Joseba Beloki zal gedijen in een Franse werkomgeving en of Johan Museeuw zichzelf in april een eervol afscheid zal bezorgen? Allemaal vragen waarop geen antwoorden staan in dit magazine, maar die wij inmiddels wel kennen. 
Opgejaagde renners
Wel worden alle topformaties voorgesteld met hun plannen voor de campagne die tot 23 oktober zal duren. “En ook dat is een trend die zich onder het mom van de internationalisering steeds verder zet: er wordt van de opgejaagde renners altijd maar meer gevraagd. Zoveel dat de vraag rijst of het allemaal nog wel menselijk en beheersbaar is”, is het redactioneel commentaar op al die vernieuwingen.
Liefst hondenweer
Redacteur Loes Geuens sprak drie uur lang met de Belgische troef voor 2004, Peter Van Petegem. Dat de Zwarte van Bakel in 2003 twee klassiekers op rij won was geen kwestie van geluk want tien jaar lang bouwde de renner in alle stilte aan een stalen lichaam en ijzeren mentaliteit. Terwijl veel renners in de winter zonnige oorden opzoeken, zweert Van Petegem bij Belgisch hondenweer. “Voor een klassieke renner maakt dat het verschil. Je moet je weerstand verhogen tegen ziektes, je lichaam harden tegen de koude.” 
Rood neuzeke
“Als je de hele winter in de zon rijdt en je moet vervolgens een heel voorjaar in regen en wind koersen, kan je gestel dat niet aan. Je spieren verkrampen. De mannen van Museeuw zijn na de Ruta del Sol ooit een week in Spanje gebleven omdat het hier zo’n slecht weer was. Twee dagen voor de Omloop Het Volk kwamen ze terug en ze geraakten geen meter vooruit.” Anguelique, zijn vrouw valt hem bij: “De afgelopen week kwam Peter elke dag door- en doornat thuis. Helemaal verkleumd, en dan dat rood neuzeke. Precies een waterkieken.”
Als een trappist
Peter van Petegem wordt ook vermeld in de column van Mark Uytterhoeven. “Leffe is een rijk en toegankelijk abdijbier voor de echte fijnproever. Bart Wellens dronk er na het behalen van zijn wereldtitel een stuk of… tja, hoeveel waren het er? Abdijbieren en wielrennen, een perfect huwelijk. Renners worden geacht als paters te leven en dat komt goed uit want een trappist is volgens Van Dale “een monnik van een uiterst strenge orde, zo genoemd naar de abdij La Trappe in Normandië”. 
De laatste jaren loopt het drankgebruik wel wat de spuigaten uit en is het niet meer weg te denken uit het moderne wielrennen. Een goede prestatie willen ze beloond zien met liters bier. Ze hebben maar één doel voor ogen; een nacht stevig doorzakken op één of ander patersbier. De hoofdreden waarom iedereen in het peloton aan de bruine Leffe zit, is natuurlijk omdat het al jaren het favoriete bier is van Peter Van Petegem.  
Tot volgende week!
Jan Houterman 
Door Fred van Slogteren, 10 februari 2014 10:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web