Uit de beeldentuin van Jac …

We zijn toch maar gezegend met een fietsvrouw als Marianne Vos. Een week geleden ploegde het fenomeen uit Meeuwen in de modder van Hoogerheide naar haar dertiende regenboogtrui. Ze wordt nu al op één lijn gezet met Eddy Merckx en het einde lijkt nog lang niet in zicht. Ze voelt zich thuis in het veld, op de weg en op de baan, heeft wereldtitels behaald in elk van die disciplines en wil in elke wedstrijd excelleren. Ook behaalde ze twee ... 
... keer Olympisch goud: in 2012 in Londen op de weg en daarvoor, in 2008, in Beijing bij de puntenkoers op de baan. 
Op de weg was ze toen ook gestart als favoriet maar was het mis gegaan. Heel Nederland gaf de schuld aan de toenmalige premier Balkenende die, comfortabel gezeten in de volgwagen, vergeten had om een regenjack aan de kleumende renster te geven. Maar Vos verklaarde nadien dat ze die dag gewoon niet goed was geweest. Ze heeft aansprekende klassiekers gewonnen zoals de Ronde van Vlaanderen (2013) en liefst vijf maal de Waalse Pijl, waarbij opgemerkt moet worden dat er maar weinig klassiekers voor vrouwen op het programma van de UCI voorkomen. Alleen het tijdrijden lijkt niet echt tot haar favoriete bezigheden te behoren. 
Het is dan ook terecht dat er in haar woonplaats Meeuwen een beeld voor haar is geplaatst als onderdeel van de Kanjerroute, gelegen in een park op de hoek van de Sterkenburgstraat en de Van Merwedestraat en bedoeld om bijzondere inwoners in het zonnetje te zetten. Het beeld is gemaakt door Richard van de Koppel en geplaatst op 7 september 2013. Toen ik daar een paar dagen geleden was om een betere foto te maken dan de hierboven getoonde werd weer eens duidelijk dat het leven van een monumentenjager niet altijd over rozen gaat. 
Gelukkig heb ik wel het plaatje op de lege sokkel kunnen lezen met daarop het volgende gedicht van Cees de Gast.
Zij is op de baan, op de weg, in het veld een ware wielerkoningin,
een groots wereld- en Olympisch kampioen vanaf het begin.
Als echt natuurtalent knokt ze en wint keer op keer
en stampend op de pedalen wil ze nog veel meer.
Ook in haar vroegere woonplaats Babbyloniënbroek staat een monument voor deze sportieve veelvraat in de vorm van een gouden fiets bij de openbare basisschool Den Biekûrf. Die is daar geplaatst na het behalen van haar eerste Olympische titel. 
Nederland is niet zo scheutig met het eren van sporthelden en het feit dat er van Marianne maar liefst twee monumenten bestaan is dus een wel heel bijzondere erkenning. Wat dat betreft mag Jan Janssen zich wel wat tekort gedaan voelen. En mag ik hier dan meteen een oproep doen aan de NOS om wat vaker vrouwenwielrennen uit te zenden?
Tot over veertien dagen!
Jac Zwart
Deze en een veelvoud aan andere wielermonumenten zijn te vinden in een serie e-boeken die zijn te downloaden van de website www.xinxii.nl en geschikt om te lezen op een iPad of andere e-readers.
Door Fred van Slogteren, 8 februari 2014 10:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web