De Burgerlijke Stand van 1 december.

Albert VAN DAMME (1940, België)

Deze Belg was een ster toen het veldrijden nog te boek stond als hardlopen met de fiets op je nek. Hij is direct veldrijder geworden en heeft dan ook geen verleden als wegrenner. Een echte specialist en dat had een economische reden. De familie Van Damme had een bloemkwekerij en dat was in de zomermaanden hard aanpakken. Er was gewoon geen tijd voor de sport. In de winter lag dat anders en daarom koos Albert, in navolging van een oudere broer, voor de cyclo cross. Baggeren door de modder. Hij kon het als geen ander en hij won in zijn carrière meer dan vierhonderd veldritten en hij was zes maal Belgisch kampioen. Vandaag de dag zou hij geen uitslag meer rijden, want de cross is veranderd. Er wordt nauwelijks nog gelopen. Het is rammen op bosgrond en obstakels als boomwortels en kuilen ontwijken. Dat vraagt andere kwaliteiten dan die Albert Van Damme in overvloed had. Zijn belangrijkste gave was kracht, zeker als er een glibberige heuvel genomen moest worden. Daarom reed hij graag in Zwitserland en Spanje waar de parcoursen lagen waar hij kon excelleren. Ook toen al reden de veldrijders twee koersen in het weekend en Van Damme pikte er dan graag één mee in Spanje. Het liefst ging hij met de auto op en neer en kwam dan pas ’s maandags vroeg in de morgen terug om dan gelijk in het bedrijf te moeten aanpakken. De vermoeidheid werkte hij weg met amfetaminen, zoals hij bekende in het boekje van Gijs Zandbergen en Wout Koster: ‘Een wielrenner die rijdt, steekt zijn hand niet op’. Albert Van Damme was in de jaren zeventig een van de sterkste veldrijders van de wereld, maar hij had de pech een tijdgenoot te zijn van Eric De Vlaeminck, die in die jaren zeven keer wereldkampioen was. Na tal van ereplaatsen was hij in 1974 eindelijk de beste van de wereld. Hij kreeg de bloemen, maar die had hij thuis al genoeg.

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Ernest STERCKX (1922, overleden 03.02.1975, België)

Bert Oosterbosch stond er om bekend dat hij moeilijk van huis kon en het vooruitzicht drie weken naar de Tour de France te moeten was hem een gruwel. Dat had hij gemeen met Nestje Sterckx, in de jaren veertig en vijftig een van de beste Belgische coureurs. Hij was een groot talent met een vlijmscherpe eindsprint in de benen, maar hij miste de ambitie om altijd en overal te willen winnen. Twee keer weigerde hij mee te gaan naar de Tour de France, maar dicht bij huis heeft hij veel gewonnen. Tal van Vlaamse semi-klassiekers en kermiskoersen, maar ook Gent-Wevelgem, Parijs-Brussel, de Waalse Pijl, de Omloop Het volk en ook een keer de Ronde van België. Hij was drie keer op rij Koning der Kermiskoersen. Dat waren zijn wedstrijden, waarbij hij meestal ’s avonds weer thuis was. Theo Middelkamp was in de kermiskoersen vaak een van zijn grootste concurrenten en bij het WK van 1947 stonden ze ook tegenover elkaar. Sterckx en Middelkamp zaten samen in de kopgroep en in de laatste ronde reed de Nederlander lek. In die tijd reden er nog geen auto’s met reservefietsen achter de renners aan om ze bij pech razendsnel te depanneren. Er waren langs het parcours wel materiaalposten ingericht, maar als je lek reed op een ander deel van het parcours was je natuurlijk gezien. Dat overkwam Middelkamp. Ver verwijderd van de Nederlandse materiaalpost was goede raad duur. Gelukkig was de post van de Belgen vlakbij en Middelkamp dropte er zijn nutteloos geworden fiets, griste de velo van Nestje Sterckx uit de vingers van de verbouwereerde mekanieker en sloot direct weer bij de kopgroep aan. Hij werd daar in Reims de eerste Nederlandse wereldkampioen op de fiets van die andere kermiskoerser. Die zal dat niet leuk hebben gevonden, maar van Reims naar Westerloo was te doen en de teleurgestelde Belg sliep die avond gelukkig wel weer in zijn eigen bedje.

De andere op 1 december geborenen zijn:

BOTHEREL, Jacques (1946, Frankrijk)
GANNA, Luigi (1883, overleden 02.10.1957, Italië)
GUTIERREZ CATALUÑA, José Ignacio (1977, Spanje)
KATWIJK, Fons van (1951, Nederland)
OELLIBRANDT, Peet (1935, België)
SCHOP, Astrid (1965, Nederland)
URIA GONZALEZ, José Manuel (1969, Spanje)
VAN DAMME, Albert (1940, België)
VAN DEN BERGHE, Georges (1941, overleden 23.09.1983, België)
VERSLUIS, Arie (1948, Nederland)

Door Fred van Slogteren, 1 december 2006 0:00

Geen Sterckx maar Sercu

"Nou doet u het wéér", kreeg Marc Rutte naar het uit forse kluiten gewassen hoofd toen hij volgens breedbekkikker Samsom stond te jokken. Aan dat verwijt moest ik denken bij het lezen van Freds bewering als zou de Belg Nestje Sterckx tijdens het WK van Reims 1947 samen met Fiel Middelkamp in de kopgroep hebben gezeten.

Misschien had Fred het over een andere kopgroep, maar in de beslissende ontbrak hij toch echt. Die bestond uit vijf coureurs, onze beide landgenoten Middelkamp en Jefke Janssen (de nationale wegkampioen van dat jaar), de Fransman Edouard Fachleitner (opzienbarend in de recent verreden Tour), de nog jonge Italiaan Fiorenzo Magni en de rappe Belg Albert Sercu (de zo jong overleden vader van de latere zesdaagsenkeizer Patrick) Van Nest Sterckx geen sprake.

Als rapste van de vijf was Sercu topfavoriet en bij het ingaan van de laatste ronde was het op de snikhete tribunes dan ook al groot feest onder de Belgische supporters. Jefke Janssen zat bij het luiden van de bel zo'n 150 meter vooruit en vormde aldus een ideale springplank voor Middelkamp. Na diens malheur had de Zeeuw inderdaad een fiets uit de Belgische verzorgingspost mee gegrist, om in een vloek en een zucht vooraan terug te keren (want een boze Theo kon alles) en meteen door te stomen.

Han

Geplaatst door Han de Gruiter, 01 december 2015 20:03:35

al weer gelijk

Sorry, beste brave Gruit. Andermaal het boetekleed. Sterckx zat inderdaad niet in die kopgroep, maar het was wel zijn reservefiets die door Fieleke wederrechtelijk werd gekonfiskeerd. Groet! Fred

Geplaatst door fred, 02 december 2015 12:37:23

Over gelijk en ongelijk

Waarde maestro, het gaat mij niet om gelijk of ongelijk (dat hoop ik tenminste), maar om het zuiver houden van de geschiedschrijving. De ervaring leert immers dat die steeds meer vervaagt naarmate de jaren verstrijken. Jongere generaties moeten er blind vanuit kunnen gaan dat exact klopt wat geschreven staat. We weten allemaal dat dit lang niet altijd het geval is en dat bepaalde feiten daardoor een eigen leven gaan leiden.

Vandaar steeds mijn reacties, al besef ik terdege dat die op den duur verrekt irritant en betweterig moeten overkomen. Sorry voor de ergernis.

Hanneman

Geplaatst door Han de Gruiter, 02 december 2015 13:19:32

gelijk?

Een joods echtpaar heeft een verschil van mening en ze komen er niet uit. Het duurt al maanden en de man besluit de rabbijn om raad te vragen. Ze gaan naar het huis van de rabbijn. Die laat eerst de vrouw bij zich komen, hoort haar aan en zegt: u hebt gelijk. Hij hoort daarna de man aan en zegt: u hebt gelijk. Het echtpaar gaat tevreden naar huis. De vrouw van de rabbijn vraagt haar man: hoe kunnen ze nou alle twee gelijk hebben? Waarna de rabbijn zegt: jij hebt ook gelijk.

Geplaatst door fred, 02 december 2015 19:06:32

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web