ad ad ad ad
Deel 3 is uit

Cyclocross, sportbeoefening op hoog niveau ...

Ook op dit weblog wordt vaak gesproken over windstilte als het gaat om de wieleractiviteiten rond deze tijd van het jaar. Vreemd eigenlijk. Niemand zal het woord windstilte in zijn mond nemen als begin april in één week Vlaanderen, Gent-Wevelgem en Parijs-Roubaix (oude situatie) op het programma staan. Zo’n week beleeft de cyclocrosswereld rond Kerst en Oud en Nieuw met daarin twee wereldbekerwedstrijden. Vorige zondag voerde men slag op de Citadel van Namen en tweede kerstdag was het feest in Heusden-Zolder. Daartussen worden er nog een aantal meer verreden. In Nederland krijgt dat amper aandacht; wij moeten het doen met ... 
... eindeloze schaatskwalificaties en ontslagen voetbaltrainers. Er zijn slechts een paar regionale kranten die over die shit heen durven kijken en die grote crossen de aandacht geven die ze verdienen.
Raar eigenlijk dat er door veel wielerliefhebbers altijd een beetje wordt neergekeken op de cyclocross. Je kunt speculeren over het waarom. Zou het de weinig glamourvolle omgeving van zo’n bos of weiland zijn? Of omdat er voor ploegleiders amper emplooi is, althans niet in vol ornaat in een ploegleiderauto? Ook geen oortjes waarin verbale diarree kan worden geloosd? In plaats daarvan is het hard werken om smerige fietsen weer rijklaar te maken. Misschien komt die geringe aandacht ook wel omdat er in de Randstad relatief weinig aan die sport gedaan wordt en de nationale pers nou juist daar is verzameld. 
Vieze schoenen
We weten dat het journaille vaak lui is en dat ze de afstand Randstad - provincie langer inschatten dan die in werkelijkheid is. Ook op TV is het stil. Tja, bij een cross krijg je nu eenmaal vieze schoenen. Dit geheel is oorzaak van een foute perceptie, want van iets waarover niets wordt gemeld lijkt het alsof het niet bestaat. Gelukkig is dat geen afspiegeling van de werkelijkheid. De cyclocross leeft meer dan ooit tevoren. Ook in Nederland. Mooi is dat, want er wordt sport bedreven op zeer hoog niveau.
Wen er maar aan!
Uiteraard keek ik naar de Belg en zag prachtige wedstrijden in Namen en Heusden-Zolder. Er is wat aan de hand in die sport. Rudy De Bie, de Belgische bondscoach, vatte het mooi samen: “Wen maar aan de buitenlanders.” Inderdaad, het veldrijden wordt weer internationaal. In Zolder waren het de Nederlanders, Tsjechen en Duitsers die het merendeel van de eerste tien plaatsen bij de Elite leverden. In Namen won een Fransman. Een aantal jaren geleden werd deze verandering al bij de jongeren zichtbaar. De oorsprong van deze omwenteling ligt in de provincie. 
Gezellige sfeer
Op tweede kerstdag bezocht ik de jaarlijkse GOW-cross in Eibergen. Meer deelnemers dan ooit. Bijna vergelijkbaar met de tijd dat ik zelf meedeed in eind jaren zestig en begin jaren zeventig. De Gelderse Overijsselse Wielercombinatie ontstond in die tijd en daar begonnen ze allemaal, de Kuipers, Stamsnijders, Kemna's, Lammertinks, Scheffers en anderen. Dat beeld krijgt nu een vervolg. Ik sprak een moeder wier zoon en dochter beide fietsten. Ze prees de laagdrempeligheid en de gezellige sfeer die er tijdens die crossen heerste. In Eibergen werd er ook nog hard gefietst. Coen Bouwmans, een op de weg ook zeer verdienstelijke belofte, liet zien dat fietsen in het veld een perfecte oefening is voor meer. 
Op eigen kracht 
Met genoegen keek ik naar het atletische vermogen van de toppers in het veld. Vooral het parcours van Namen vergde het uiterste van conditie, stuurmanskunst en persoonlijke moed, waarbij overmoed gelijk werd afgestraft. Vanwege een vroege lekke band op een verkeerd moment reed Sven Nys een uur in de achtervolging. Op eigen kracht, want in de cyclocross zijn er geen uit het raam hangende mekaniekers of deurkrukken van een ploegleiderauto. De Fransman Francis Mourey (foto) was iedereen te sterk en te slim af. 
De kunst van valbreken
Ook Lars van der Haar moest door een val in de Fransman zijn meerdere erkennen. Hij maakte in de tweede ronde een doodsmak, maar kwam terug. In een verklaring achteraf vertelde hij dat hij had leren valbreken. Die kunde had hem inmiddels al een paar gebroken sleutelbenen en andere malheur bespaard. Op prachtige wijze won hij vier dagen later in Zolder. Daar zagen we ook de Tsjech Stybar weer helemaal voor aan het front. Schrijf hem maar op voor Parijs-Roubaix. 
Voor de geïnteresseerden: let eens op hoe Sven Nys en Lars van der Haar op hun fiets springen. Dat is bijna ballet, zo elegant en er kan amper een haar tussen hun been en kruis en het zadel. Ze vallen er niet op maar glijden naadloos in positie. En dat alles gebeurt in een flits. Jammer genoeg ken ik geen wielercommentator in Nederland die daar oog voor heeft, laat staan, verstand.
 
Tot een volgende keer!
Joep Scholten
Door Fred van Slogteren, 29 december 2013 10:00

Ned.wielercommentator

Sinds wanneer wordt er op de Nederlandse TV wielercrosswedstrijden uitgezonden c.q.becommentarieerd????

Geplaatst door Harry Hermkens, 29 december 2013 11:04:18

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web