De Burgerlijke Stand van 22 november.

Leen van der MEULEN (1937, Nederland)

Hij werd in 1961 verrassend wereldkampioen bij de amateurstayers en een jaar later stopte hij al na het een seizoen lang zonder succes bij de profs te hebben geprobeerd. Ik kende hem wel, want ik had in die tijd in Amsterdam wat met de bouw te doen en het bouwbedrijf Van der Meulen uit Badhoevedorp was destijds een grote aannemer in het Amsterdamse. Een vader met vier zoons, van wie Leen er een was. Na het wielrennen ontwikkelde hij binnen dat bedrijf een nieuwe activiteit: projectontwikkeling. In 1979 werd het bedrijf verkocht en Leen verbaasde vriend en vijand door met zijn gezin naar Canada te emigreren. Hij herhaalde daar zijn kunstje met projectontwikkeling en Lien Vandermjoelen werd een succesvol zakenman. Hij zette er en passant het ‘Bike for your Life’ op, een evenement dat enigszins te vergelijken is met de Ride for the Roses. Toen hij uitgewerkt was keerde hij terug naar Nederland en vestigde zich in Limburg. Hij had de racefiets herontdekt en als pensionado fietste hij dagelijks in het bronsgroen eikenhout. In die tijd belde ik hem omdat ik voor mijn boek ‘Wielerhelden van Oranje’ wilde weten hoe het met hem ging. Het werd een lang gesprek, want Leen is een gezellige maar breedsprakige man. Een van mijn belangrijkste vragen was natuurlijk waarom hij zo plotseling met wielrennen was gestopt. Hij vertelde me het verhaal van zijn val in Olympia’s Tour, waardoor hij een schedelbasisfractuur opliep. Hij herstelde daarvan, maar niet helemaal. Op onvoorspelbare tijden trad er in zijn lichaam een soort verkramping op, waardoor hij volledig blokkeerde. Als stayer kon hij de ene keer een wereldrace rijden om de volgende dag simpelweg van de rol te worden gereden. Jaren later is hij er door een manueel therapeut vanaf geholpen. Een paar jaar geleden is Leen weer naar de Randstad verhuisd en hij fietst nog steeds. Een leuke man met weinig rust in zijn kont.

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Paul HERIJGERS (1962, België)

Het was in het WK veldrijden 1994. De 23-jarige Richard Groenendaal begeerde de titel. Het leek er lang op dat de Brabander ging slagen, want hij ging lang aan de leiding zonder te verslappen. De rest leek zich bij zijn suprematie te hebben neergelegd, behalve Paul Herijgers uit Herentals. Iedereen kende de kracht van deze Belg, maar men kende hem ook als een niet al te serieuze renner die zijn kwaliteiten nooit helemaal heeft uitgespeeld. Behalve op die zondag in februari 1994. De Belg ging in de achtervolging op Groenendaal en hij achterhaalde hem in de voorlaatste ronde. Toen gebeurde er iets dat altijd in mijn geheugen is gebleven. Het handje van Herijgers. Toen hij Groenendaal passeerde legde hij even zijn hand op de rug van Richard en hij spoot door richting regenboogtrui. Groenendaal ervoer die handeling als een enorme vernedering en hij reed de wedstrijd verder ongeïnspireerd uit. Het boegeroep en het rechtstreeks hinderen door het onsportieve Belgische publiek had hem juist gemotiveerd, maar door dat aanmatigende tikje op de rug voelde hij zich belachelijk gemaakt. Wat Herijgers er precies mee bedoeld heeft is nooit helemaal duidelijk geworden en het blijft dus gissen. De een zag het als een schouderklopje voor een knappe prestatie en de ander als een terechtwijzing om de Belgen in eigen land niet zo in hun hemd te zetten. Herijgers bleef nog enkele jaren koersen en stopte toen om bij de TV commentator veldrijden te worden en de laatste jaren bemoeit hij zich intensief met het opleiden van jong talent. Ik zal de man nooit vergeten, vanwege dat handje. Richard Groenendaal waarschijnlijk ook niet, hoewel die zes jaar later toch de wereldtitel pakte. (Foto: © Cor Vos)

De andere op 22 november geborenen zijn:

DANGUILLAUME, Marcel (1928, overleden 04.10.1989, Frankrijk)
MEIER, Roland (1967, Zwitserland)
OLMO, Giuseppe (1911, overleden 05.03.1992, Italië)
PARRA PINTO, Fabio (1959, Colombia)
ROCHE, Andrew (1971, Ierland)
SCHLECK, Johnny (1942, Luxemburg)
WESTRUS, Louis (1948, Nederland)

Door Fred van Slogteren, 22 november 2006 0:00

Leen van der Meulen

Voor het KROradioprogramma Theater van het Sentiment zou ik graag willen weten hoe en of ik Leen van der Meulen kan bereiken. Ik hoop op een reactie,

met vriendelijke groet,

Martine van Poeteren
06-51201922

Geplaatst door Martine van Poeteren, 28 augustus 2008 16:34:11

Leen van der Meulen

Een paar jaar geleden hoorde ik dat Leen in Canada woont.

Geplaatst door André Stuyfesant, 29 augustus 2008 14:30:37

Leen

Leen woont al weer jaren in Nederland. Hij fietst vrijwel elke dag en is maandagavond tussen 21.15 en 21.45 uur te horen in het radioprogramma 'Theater van het sentiment' op Radio 2

Geplaatst door Fred, 29 augustus 2008 15:59:34

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web