Gele koorts en een klaplong ...

Geen idee hoe het de gemiddelde lezer van de slogblog vergaat, maar de afgelopen week verdient een plaatsje in de geschiedenis. Ga maar na: de herfst blies 150 kilometer plus aan de kust, bomen vielen om en dakpannen dwarrelden als herfstblaadjes door de lucht. Op TV zagen we een parlementariër die werd weggestuurd en verbaasd was. Dat laatste was nog het meest opmerkelijke. Zijn clubje bij elkaar geraapt gajes had hem de rug toegekeerd. Kritiek is daar nu eenmaal voor den domme. Dankzij een ongemakkelijk groot deel van de Nederlandse bevolking kan de voorman van die club ongebreideld haat blijven zaaien. Heb ik altijd bedenkelijk gevonden. 
Een aantal jaren terug las ik in het kader van de Top2000 een verhaal voor op de radio. Het heette Kristallnaach naar een lied van de Keulse popgroep BAP. Daarin typeerde ik Geert als de Amadeus van de wanklank. Rondom hem vind je slechts zwijgende opportunisten. Historisch gezien een ... 
... gevaarlijk type mens. Voor ruim een ton per jaar zijn ze bereid alles te steunen en het woord schaamte komt in hun vocabulaire niet voor.
Hoe lang?
En dan was er nog Piet Moerland, terugtredend CEO van de Rabobank. Net als een jaar geleden kwam hij mededelen dat er iets gebeurd was in zijn bedrijf maar dat hij van niets wist. Dit keer ging het om de manipulatie van een rentevoet waarmee je de hele wereld benadeelt. Een boete volgde, ruim zevenhonderd miljoen dollar en dus gaat Piet acht weken eerder met vervroegd pensioen. Ik vroeg me af: Hoe lang kan je van dat bedrag een luxe wielerploeg laten rijden?
Vervelende muggen
Ook in de wielerwereld blaast er weer even een storm. Michael Rasmussen pakt definitief uit in zijn boek genaamd Gele Koorts. Voor de niet-kenners; vervelende muggen in vooral arme landen brengen die ziekte over. Met een beetje pech ga je eraan dood. Gelukkig bestaat er voor de rijke globetrotters tegenwoordig een effectief vaccin. Jammer dat Rasmussen en consorten zich liever lieten inspuiten met andere middelen. Allemaal vanwege de drang naar eer en vooral geld, daarbij niet gehinderd door wielergroupies en hun belachelijke adoratiedrang. 
Maar schaamte?
Ook Rasmussen lijkt vrij van elke vorm van schaamte. In weerwil van wat in maffiakringen gebruikelijk is, zwijgt hij niet. Hij noemt namen. Sommige zijn nieuw. Bijvoorbeeld die van Ryder Hesjedahl. Natuurlijk komen ook weer de vaste klanten voorbij, want zo mag je ploegleider Bjarne Riis en de keurige dokter Geert Leinders inmiddels wel noemen. Het is niet moeilijk om je voor te stellen dat er opnieuw een fors aantal mannen achter het stuur van ploegleiderauto’s buikkrampen voelen met het gedoe rond dit boek. Maar schaamte? Waarom zouden ze? Tenslotte gaat Piet Moerland ook gewoon met vervroegd pensioen; een riant pensioen kan ik u verzekeren en zeker niet gekort vanwege de forse boete die hij als laatste keutel achterliet. Nee, geen schaamte!
Zelfoverschatting
Nee, dan de sport zelf. Die pakt vaak meedogenloos uit tegen zelfoverschatting. Een aantal jaren terug stonden we eerste rij. We begeleidden een groepje sportievelingen bij hun mountainbiketochtje door de prachtige bossen van de Achterhoek. Allemaal mannen en vrouwen van een businessclub met een mooi doel; jaarlijks organiseren ze de Zevenheuvelenloop. We hadden ze verdeeld in drie groepen. Naar conditie en ervaring. Dat laatste natuurlijk op basis van hun eigen inschatting. Het ging prima tot we op het oude motorcrosscircuit kwamen bij Lochem. Daar ligt een in potentie gevaarlijke afdaling. 
Blind van ambitie
De eerste groep, met de minst ervaren deelnemers, reed er wijselijk langs. Mijn groep had ik streng geïnstrueerd. Iedereen hield zich eraan en kwam veilig beneden. Maar toen kwamen de zelfbenoemde kanjers en de gekte sloeg toe. Vergeten waren ze de instructies van mijn fietsmaat. Blind van ambitie joegen ze over een heuvel waarachter een korte maar zeer venijnige afdaling schuilgaat. Precies daar liepen ze aan tegen de grenzen van hun stuurmanskunst. Bij één ging het erg mis. Zijn overmoed leverde hem vijf gebroken ribben op en een klaplong. 
Hier werd maar weer duidelijk; tegen zelfoverschatting bestaat geen vaccin.
Tot een volgende keer!
Joep Scholten
Door Fred van Slogteren, 3 november 2013 9:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web