Uit de beeldentuin van Jac …

Henri 'Ritten' Vanlerberghe was een krachtmens ('een eikenboom uit de veie grond van Vlaanderen'), wiens wielercarrière maar kort heeft geduurd. In zijn eerste profjaar in 1913 won hij wel meteen de vijfde etappe in de Tour de France met de aankomst in Bayonne. Zijn voornaamste wapenfeit was zijn winst in de Ronde van Vlaanderen van 1919 met de grootste voorsprong tot nu toe (ruim 14 minuten). Dat deed hij op de geleende fiets van Jules Messelis en het was de eerste editie van de Ronde waarin de Kwaremont in het parcours was opgenomen. Dat is niet dezelfde klim als de Oude Kwaremont, die in de huidige tijd een vast onderdeel van de Ronde vormt, maar de berg van Berchem die sinds 1966 is geasfalteerd. Na vier jaren in de loopgraven van ...

... de Eerste Wereldoorlog te hebben doorgebracht wilde Ritten revanche nemen voor zijn tweede plaats in 1914, toen hij in dienst reed van Marcel Buysse (de broer van Lucien) en die aan de overwinning hielp. Vanlerberghe kwam alleen aan de leiding en stoomde op volle kracht door, met nog 120 kilometer te gaan en tegen de wind in. Tussen Ninove en Hekelgem kwam hij voor een gesloten spoorwegovergang met een stilstaande trein te staan. Hij hoefde niet lang na te denken, nam simpelweg de fiets op de schouder, kroop door de wagon, de ene deur in en de andere weer uit en vervolgde doodgemoedereerd zijn weg. Het verhaal gaat dat Vanlerberghe niet meteen naar de finish op de wielerbaan van Gentbrugge reed, maar zijn fiets tegen de gevel van een café gooide en eerst een pint ging pakken. Wellicht een ferm aangedikte anekdote, maar feit is dat de Lichterveldenaar zijn ereronde deed, zijn bloemen in de tribune zwierde en de mensen toeriep: 'Gao nu maar ollemoale naar ‘uus, ‘k ben toch ne hoalven dag voor’n!'. Henri Vanlerberghe had als bijnaam 'de doodrijder van Lichtervelde'. Dat dankte hij aan zijn onstuimige karakter en de uitspraak in sappig West-Vlaams die hij bij vrijwel elke koers deed: ' k Zal gulder allemaal doodrieën'. Hij was te impulsief en te onregelmatig om een echte topcarrière op te bouwen. Hij overleed in 1966 in Roeselare.
Toen het dorp Lichtervelde in 2004 Dorp van de Ronde van Vlaanderen was, is ter ere van Ritten deze plaquette aan zijn vroegere woonhuis (Statiestraat 149) onthuld. Tevens heeft het organisatiecomité een gigantische treinwagon (22m lang, 6,6m hoog en 4,5m breed) in elkaar laten timmeren en die opgesteld op de Markt. Het hele peloton is daar in 2004 toen doorheen gereden. Om valpartijen te voorkomen was er een 7m brede doorgang in gemaakt, waardoor zowel de renners, de publiciteitskaravaan en alle volgwagens werden geleid.

Tot over veertien dagen!

Jac Zwart

Deze en een veelvoud aan andere wielermonumenten zijn te vinden in een serie e-boeken die zijn te downloaden van de website www.xinxii.nl en geschikt om te lezen op een iPad of andere e-readers.

Door Fred van Slogteren, 19 oktober 2013 10:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web