De Burgerlijke Stand van 19 november.

Richard VIRENQUE (1969, Frankrijk)

Op 6 juli 2005 stond ik in het Franse stadje Montargis in een perstentje op zo’n vijftig meter voorbij de finish, waar een uur later de vijfde etappe van de Tour zou finishen. Het was winderig en regenachtig en de wind rukte aan het tentje. Er stond een monitor en ik was in het gezelschap van een Franse fotograaf en een massieve man met een Latijns uiterlijk. Op het scherm zagen we een uitlooppoging van de Hongaar Bodrogi. De Latino pakte zijn mobiel, hield dat ongeveer vijf centimeter voor zijn mond en barstte los in een luide spraakwaterval, waaruit ik alleen de naam Botero kon opmaken. Schreeuwend, gesticulerend spoot hij zijn totale vocabulaire richting Bogota, terwijl er op het scherm niets anders te zien was dan een eenzame renner in het groene shirt van Crédit Agricole. De man beëindigde zijn verslag, ging zitten en doezelde direct weg. Toen kwam Richard Virenque lopend langs en nu raakte de Fransman uiterst opgewonden. “Richaaaare, Richaaaare”, sprak hij in vervoering alsof Miss France naakt en op hoge hakjes langs tripte. Ook het dichtopeengepakte publiek achter de dranghekken roerde zich en Virenque deelde overal handtekeningen uit. Als altijd onberispelijk gekleed en gekapt. Hij onderging de over hem uitgestrooide hulde hovaardig, knikte, lachte, zwaaide, ging met iedereen op de foto, gaf kushandjes terug en schreed als een ware zonnekoning verder. Hij had ook ongezien langsachter kunnen lopen, zoals Pedro Delgado deed, maar hij verkoos de belangstelling. Een merkwaardig fenomeen die Virenque. Enerzijds een mooie aanvallende wielrenner en aan de andere kant een bedrieger, die pas twee jaar na dato voor de rechter toegaf dat hij na de Tour de dôpage gelogen had. En het publiek? Ach, doping is een hobby van de officials en de pers. Geen mens die zich er verder druk om maakt. Raar maar waar. (Foto: © Cor Vos)

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Bob SPEARS (1893, overleden 29.07.1965, Australië)

‘Spears, de prachtig gebouwde, blonde, blozende kerel; de man met het regelmatige, knappe, aantrekkelijke uiterlijk … met de eigenaardig langzame maar hoge oogopslag en de onweerstaanbare, heel, heel lichte glimlach, welke maar eventjes om zijn dichtgeknepen, besliste mond speelde. Spears, de atletische, wel gesoigneerde verschijning, die even voor het inzetten van de spurt met een zwaai van het hoofd het hoog ingeplante, blonde haar achterover wierp om dan in een verbazingwekkende stijl op zijn tegenstanders toe te vliegen, Spears had het publiek door zijn charme gevangen.’ Hoewel het boek in zijn geheel nog heel leesbaar is, komt een dergelijke alinea toch echt uit een andere tijd. ‘Te midden der kampioenen’ van Joris `van den Bergh wemelt van dit soort beschrijvingen. Nadat hij de jaren van de eerste wereldoorlog in de Verenigde Staten had doorgebracht, kwam Bob Spears in 1919 naar Europa. Zijn roem was hem vooruitgesneld, want hij was een fenomeen. Hij was sprinter van beroep en de uitvinder van de gelanceerde sprint. In tactisch opzicht stond het sprinten nog in de kinderschoenen en niemand begreep waarom de Australiër zijn tegenstanders zo maar zes, zeven lengtes liet uitlopen om in de laatste honderden meters die achterstand moeiteloos goed te maken. Het duurde lang voor de toen nog in zijn ontwikkeling zijnde Piet Moeskops doorhad dat Spears alleen kon winnen als de ander de kop nam. Hij kon zich dan op zijn tegenstander richten en een hogere snelheid ontwikkelen dan de wanhopig voor hem spurtende tegenstander die een nederlaag tegemoet ging. Een mentaal voordeel en van beslissende invloed. Met Spears liep het niet goed af, beschrijft het boek. ‘1920 was een fataal jaar voor Spears. Sekt und Liebe, noemen ze in Duitsland zo’n drama. Mea Culpa. Zijn fenomenale kracht, zijn oppermacht, was in de havenstad Marseille gebroken.’ Ik herinner me nog het gezicht van mijn vader toen ik vroeg wat ‘Sekt und Liebe’ betekende? Het boek werd direct in beslag genomen.

De andere op 19 november geborenen zijn:

ARNOULD, Dominque (1966, Frankrijk)
FARENHOUT, Arthur (1972, Nederland)
GUYOT, Bernard (1945, Frankrijk)
HAAN, Piet (1930, Nederland)
HAAST, Cees (1938, Nederland)
MESSELIS, Jules (1886, overleden 29.07.1965, België)
SARONNI, Alberto (1961, Italië)
SEZNEC, Christian (1952, Frankrijk)

Door Fred van Slogteren, 18 november 2006 23:00

Cees Haast

Afgelopen vrijdag een fantastische wieleravond (sportavond zeggen ze in Vlaanderen)meegemaakt in het C.C. Vincent van Gogh in Zundert. In een prachtige ambiance en entourage volop genoten van bijdrages van o.a de zonen van Kees Pellenaars die het e.e.a. kwamen "nuanceren" over hunne pa, oud-prof Cees de Snep(vangers) en mekanieker Polak. Maar de show werd absoluut gestolen door Ceesje Haast die,in zijn meest sappige West-Brabantse dialect,de zaal aan zijn voeten kreeg met de verhalen over zijn wielerloopbaan.Een magnifieke causeur, die in zijn rol groeide naarmate de avond vorderde.
In de volle zaal veel oudgedienden uit het prof milieu zoals Basje Maliepaard, Rinie Wagtmans, Wim de Jager, Jacske Van Meer en Jacques Hanegraaf, om er maar eens een paar te noemen(en niet de minsten,toch). Ook wielerdichter Jace van der Ven was van de partij.
Alweer een prachtig initiatief van het collectief "Het Brabants Wieler Café". Hulde!

Geplaatst door PdM, 19 november 2006 20:05:12

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web