ad ad ad ad
Deel 3 is uit

Ronde van Midden-Limburg mocht niet doorgaan ...

Uiteraard speelt het financiële plaatje een belangrijke rol bij de organisatie van een wielerwedstrijd. Maar er zijn ook nog andere zaken die meetellen, zoals het verkrijgen van de benodigde vergunningen om met een rennerskaravaan op de openbare weg te verschijnen. En soms blijft de toestemming gewoon achterwege. Zo kon het zelfs gebeuren dat het doorgaan van de eerste Amstel Gold Race op 30 april 1966 geruime tijd onzeker was omdat Den Haag maar niet met de allesbeslissende toestemming over de brug wilde komen. Pas vier dagen vóór ...

... de première kwam het verlossende telefoontje.

De Ronde van Midden-Limburg die in september 1966 door ondergetekende op poten was gezet kon echter niet doorgaan omdat Hogerhand geen toestemming gaf. De overheid had het negatieve advies opgevolgd van de toenmalige politiecommandant in het district Roermond. Er waren niet voldoende manschappen beschikbaar voor de begeleiding van het peloton. Voorts zou het oversteken van de rijksweg Sittard-Roermond ter hoogte van Pey-Echt en de twee passages op de Napoleonsbaan in Ittervoort verkeerstechnisch te bezwaarlijk zijn, aldus de verklaring die de Hoofdingenieur-Directeur van de Provinciale Waterstaat in Maastricht stuurde. Let wel, de pijnlijke mededeling werd pas enkele weken vóór de geplande datum verstrekt.

Sterk rennersveld
Het betrof een wedstrijd voor amateurs, thans elite-zonder contract en beloften. De start zou in Pey-Echt plaatsvinden, de finish na 160 kilometer in Thorn, de woonplaats van Jos Reinders, de toenmalige KNWU-consul in Limburg. Maar door het overheidsbesluit waren alle voorbereidingen voor de nieuwe koers tevergeefs. Omdat ik destijds als jonge freelance-journalist in Olympia’s Tour en de vaderlandse klassiekers vaak present was en zodoende de ploegleiders goed had leren kennen, hoefde ik geen zorgen te hebben over de samenstelling van het rennersveld.

Zesdaagsenkoning
Piet Libregts, Herman Krott, Henk Faanhof, Rini Roks, Jan Bakkers, om slechts enkele chefs d’equipe te noemen van grote ploegen zoals Acifit, Amstel Bier, Locomotief, Breda Bier en het Limburgse Kalmi, garandeerden ieder een sterke afvaardiging. Zo zou Harry Steevens, kort vóór zijn overstap naar de profs, namens Amstel Bier starten evenals Fedor den Hertog. Tot de andere zestallen - waaruit eveneens menige beroepsrenner is voortgekomen - behoorden de latere zesdaagsenkoning René Pijnen, Leo Duijndam, rassprinter Henny van Rooy, kersverse amateur Jan Krekels en Leo Motké. Uit het buitenland zou een Zwitserse formatie acte de presence geven.

Afwachtingscriterium
Allicht dat het schrappen van de koers een desillusie betekende. Overigens, de afwachtingswedstrijden in Thorn gingen wél door. Jean Hermans uit Valkenburg won bij de adspiranten. Zijn streekgenoot Ger Harings die enkele weken eerder nog Nederlands kampioen op het circuit van Zandvoort was geworden (en dat een jaar later ook deed bij de amateurs) was nummer één in het criterium voor nieuwelingen.

Na de niet-doorgegane Ronde van Midden-Limburg 1966 heb ik geen tweede poging meer ondernomen. Het journalistieke werk vergde steeds meer tijd. Ik verruilde mijn freelance-status voor een vast dienstverband en kwam sindsdien ook beroepshalve in de grote wielerronden zoals Tour, Giro, WK en klassiekers terecht. Voor het organiseren van wedstrijden was geen tijd meer. (Foto: © Cor Vos)

Wiel Verheesen

Met ingang van vandaag zal de bekende Limburgse wielerjournalist Wiel Verheesen (op de foto in gesprek met Bernard Hinault) regelmatig een bijdrage leveren aan de slogblog. We zijn er trots op wederom een gerenommeerde naam aan onze lijst van medewerkers te kunnen toevoegen.

Door Fred van Slogteren, 6 oktober 2013 12:00

.... niet doorgaan.

Welkom Wiel. Ik zal je bijdragen met veel belangstelling en genoegen gaan lezen!

Geplaatst door Herman Brinkhoff, 07 oktober 2013 19:37:14

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web