Die ene Erik, die niet mocht blijven …

“Bijna een jaar verder, een jaar waarin de wielersport tegen wil en dank de vuile was buiten hing. Coryfeeën, vedetten, grote namen, kortom bijna alles wat door de jaren heen de kritiekloze adoratie van wieleradepten aan hun kont had hangen, vielen door de mand. Vooral gênant was dat ze uitblonken in langdurig en ogenschijnlijk schaamteloos liegen over hun bedrog. Vele waren al niet meer als wielrenner actief. Wel traden ze regelmatig voor het voetlicht vanwege de begeleidende rol van bijvoorbeeld jonge renners. Achteraf waren ze een soort rolmodel voor de wielersport zoals ...

... Janssen Steur dat was voor de medische wereld.

Inteelt
De wielersport, net als de meeste andere sporten overigens, recruteert zijn ploegleiders, begeleiders, soigneurs, enzovoort bij voorkeur uit het wereldje zelf. Hoewel het een logische gedachte lijkt, is het gevaar van inteelt levensgroot. Bij rashonden bijvoorbeeld weten gewetensvolle fokkers hoe het moet. Toekomstige vaders en moeders worden daar standaard gescreend op allerlei gebreken. Bij het wielrennen kennen we dat niet en mag in principe iedere gek die ooit zelf hard kon fietsen voor ploegleider spelen. Ook in de journalistiek rondom dit sportieve feest stikte het van de kritiekloze ego’s. Een mooi verhaal en hun eigen PR was het enige dat leek te tellen. Ook zij vielen door de mand. Omdat echt betrokken figuren hardnekkig aan de bel bleven hangen en uiteindelijk openheid forceerden. Dat openheid in handen van idioten kan doorslaan zagen we in Tour du Jour. Daar was het plotseling bon ton te schateren over het eigen misbruik in de jaren toen ze zelf nog fietsten. Met Gert Jakobs en Eddy Plankaert als de meest tragische exponenten. Voor de kijkcijfers lijkt alles geoorloofd. Maar ja, wie Roelvink laat zingen, kent geen grenzen.

Carrièretijger
Er was één man die ik deze zomer nergens heb gehoord of gezien: Erik Breukink. Vorig jaar mei had ik hem even aan de telefoon. Hij sprak toen de hoop uit dat ze tijdens de Tour eindelijk eens verlost zouden blijven van grote pech. Die zomer bleek hij de Erik die niet mocht blijven. Rabobank ruimde op en kort daarna zichzelf als sponsor. Harald Knebel schurkte, zoals carrièretijgers betaamt, meteen daarna weer dicht tegen zijn broodheren aan. In oktober waren ze beide in Arnhem. Harald en Erik. Erik gaf daar blijk van een deemsterend geheugen terwijl de ander in de luwte toekeek; je bent en blijft manager tenslotte. Een rechter vonniste. Of hij daarmee ook iets zei over de onschuld van de bank, blijft de vraag?

Overal camera’s
Erik verdween uit beeld. Net als Theo de Rooij. Bij Smeets schoven ze niet aan tafel en ook elders ontbraken ze. Werden ze niet gevraagd? Of was het hun eigen wijze besluit? Misschien hadden ze zich in stilte wel voor hun kop geslagen. Vanwege de stommiteit gebaseerd op ooit jeugdig enthousiasme waarbij zij, net als veel anderen voor hen en na hen de grens van fatsoen probleemloos overschreden. De invloed van een milieu dat nooit enige boodschap aan sportief fatsoen had, doet nu eenmaal rare dingen met mensen. Maar het lijkt in beweging. Natuurlijk met de daarbij behorende uitwassen. Ze hangen nu camera’s in ploegleiderauto’s. Maar of ik zit te wachten op vloek- en schreeuwgedrag waar tot voor kort de Van Gaal’s en Mourinho’s de exclusiviteit op hadden? Valt dat onder vooruitgang?

Mooie ontwikkelingen
Maar er zijn ook mooie ontwikkelingen; een rechter oordeelde over het Srebrenica-schandaal en Nederland besloot eindelijk tot excuses voor ooit begane wandaden in voormalig Nederlands Indië. Zelfs zo lang na dato is dat belangrijk en ik noem dat mooie ontwikkelingen. Nu is het wachten op de eerste rijk geworden sporter die zijn excuses maakt over zijn oneerlijkheid tegenover zijn toenmalige concurrenten. Misschien storten ze (al dan niet onder dwang) ook een deel van hun vals vergaarde kapitaal in een fonds; zo’n fonds dat de sportiviteit van sport zou moeten helpen waarborgen.

Misschien had ik deze gedachte als droom moeten insturen voor het dromenboek van Lex en Max. Ik stel me voor hoe het voormalig IOC-lid Alex, inmiddels koning Willem Alexander, het zou lezen als hij ’s avonds aanschuift bij zijn Maxima.

Tot een volgende keer!”

Joep Scholten
    

Door Fred van Slogteren, 8 september 2013 8:00

Erik

volgens mij was hij in de zomer wel in de rechtbank (Rasmussen vs Rabo Wielerploegen BV)

Geplaatst door Philip, 08 september 2013 11:54:28

Wilma van der Wal

Zaterdag kreeg ik een foontje van wielerman Koos van Winden uit Kwintsheul, misschien wel de grootste verzamelaar van ons land, maar zeker een wandelend naslagwerk. Hij vertelde me, op vakantie een spontane ontmoeting met Wilma van der Wal te hebben gehad. Koos maakte meteen indruk op haar door zijn parate kennis. Ten overstaan van allerlei kennisjes van Wilma, die niet wisten wat ze hoorden, bracht Van Winden in herinnering dat die Wilma van der Wal in 1958 kampioene van Nederland was.

Het bleek nog goed te gaan met deze pionier van het vrouwenwielrennen en ze vond het fijn om nog eens over die tijd te kunnen praten met een kenner, maar nauwelijks was Koos terug in Nederland of hij kreeg een rouwbrief. Tijdens diezelfde vakantie was de man van Wilma overleden.

Han de Gruiter

Geplaatst door Han de Gruiter, 08 september 2013 13:43:28

Erik bij L1TV

Erik was tijdens de Eneco Tour in aug. gastcommentator bij de live-uitzendingen die L1TV verzorgde.

Geplaatst door Herman Brinkhoff, 08 september 2013 13:48:01

Die ene Erik

Wat heeft ene wilma van der wal nou met Erik Breuking te maken? Kan de dwangmatige reageerder Han de Gruiter dat even uitleggen. Ook een heel goed column van Scholten.

Geplaatst door cor, 08 september 2013 14:45:23

Weg kwijt..

Dat vraag ik mij ook af. Misschien een reactie op een ander stukje?(Dat hoop ik)

Geplaatst door Gerard, 08 september 2013 16:16:55

Dwangmatige reageerder

Wilma van der Wal, beste Cor, heeft inderdaad niks te maken met Erik Breukink (en niet Breuking), maar als digibeet van 79 snap ik zelden welk woord de muis moet aanklikken. Dan doe ik maar wat, in de hoop dat Fred voor de rest zorgt. Groetjes.

Han

Geplaatst door Han de Gruiter, 08 september 2013 18:24:36

Excuses

Beste Joep,
Je draaft hier en daar een beetje door. Ik heb al eens meer geschreven dat wielrennen maar een sport is, een bijzaak in het leven. Een vergelijking met de politionele acties in Nederlands Indië of de massamoord in Sebrenica gaat veel te ver.
Toen in augustus 1945 Japan capituleerde kwamen de Nederlanders die in Indië in Jappenkampen zaten “vrij”. De Jappenkampen waren gesplitst in mannenkampen en kampen voor vrouwen en kinderen. Na de zogenaamde bevrijding in augustus 1945 zijn met name in de vrouwenkampen de meest afgrijselijke dingen gebeurd. Duizenden vrouwen en kinderen zijn door jeugdige Javaanse “vrijheidsstrijders” afgeslacht. In de eerste maanden na de capitulatie hebben zich de meest vreeslijke moordpartijen plaats gevonden onder Indiërs die Nederlands gezind waren. Daar lezen we niets over en daar worden geen excuses voor gemaakt.
Daarmee zijn de wandaden van de Nederlandse militairen niet goed te praten, maar het was zeker geen eenrichtingverkeer. De Nederlandse militairen gingen er in eerste instantie heen om orde op zaken te stellen, dat wilde zeggen veiligheid voor de daar aanwezige Nederlanders, maar ook als veiligheid voor de diverse minderheden zoals Chinezen en Molukkers.
Wat Sebrenica betreft: Als je ergens een vredesmacht neerzet, dan moet zo’n macht ook de middelen hebben om de vrede te handhaven. Nu kreeg je de belachelijke situatie dat een handvol Nederlandse militairen gewapend met klapperpistooltjes het op moest nemen tegen een Servische legermacht met tanks, geschut, machinegeweren enz. Het optreden van de Nederlanders verdiende geen schoonheidsprijs, maar het waren wel de Serviërs die moslimmannen en jongens hebben vermoord. Ik weet niet of de Serviërs ooit hun excuses hebben aangeboden.

Terugkomend op het wielrennen: Ik zie niet in waarom rijk geworden sporters (lees wielrenners) hun excuses moeten maken aan hun concurrenten wegens oneerlijkheid. De titel van het onderzoekrapport van Winnie Sorgdrager is duidelijk: “Meedoen of stoppen.” Naar mijn mening was iedere behoorlijke profrenner tussen ca 1998 en 2006 aan de Epo. Er was dus geen sprake van oneerlijkheid. Voor die tijd was het oneerlijk. In eerste instantie hadden alleen de Italianen en de ploegen waar Museeuw deel van uit maakte toegang tot epo. Toen werd er al door renners geconstateerd dat er iets niet klopte. De zogenaamde kritische pers maakte gehakt van deze constateringen. Renners die in hun beklag deden via de pers werden door het UCI op het matje groepen. De pers uit die tijd, de UCI, de dopingbestrijders etc. zouden hun excuses moeten aanbieden aan de renners die toen hun beklag deden.
Toen in ca 2011, 2012 duidelijk werd dat zo ongeveer iedere wielrenner aan de epo zat, werd met name de Nederlandse pers ineens erg kritisch. Wereldwijd bestaat nu de indruk, dat het Nederlandse wielrennen (=Rabobank) na de ploegen waar Armstrong reed, zo ongeveer het summum van alle kwaad was. Naar mijn bescheiden mening was de Rabobank lange tijd het braafste jongetje van de klas. Toen de Raborenners zelfs het peloton niet meer bij konden houden, ging er kennelijk een lichtje branden. De Nederlandse Raborenners gingen schoorvoetend ook aan de epo. De buitenlandse Raborenners kenden de weg al. Rabo bleef er maar een beetje achteraan sukkelen. Toen eindelijk de weg naar epo werd gevonden, reden de andere ploegen al met zakken bloed rond. Als je de resultaten van de Nederlandse renners in zeventien jaar Rabo op een rijtje zet, is het nogal magertjes.

PS
Joep, om mijn naam als mierenneuker eer aan te doen het volgende:
In mijn tijd (wat ook jouw tijd was) schreef je woorden als “velen” en “beiden” als het om personen ging met een n op het eind. Jij schrijft ”vele waren al etc” en “in oktober waren ze beide in Arnhem.”

Geplaatst door Piet van der Meer, 08 september 2013 18:24:42

Piet "Mierenneuker" van der Meer

Ik kan kort zijn en dat ben ik vandaag ook.

Ik heb genoten van je bijdrage en ben het er volledig mee eens.

Groet,

Bert Visser

Geplaatst door Bert Visser, 09 september 2013 05:11:25

Piet "Mierenneuker" van der Meer

Ik kan kort zijn en dat ben ik vandaag ook.

Ik heb genoten van je bijdrage en ben het er volledig mee eens.

Groet,

Bert Visser

Geplaatst door Bert Visser, 09 september 2013 05:11:28

Breuk

Het "zwijgen" van Erik en Theo kan ik goed begrijpen en misschien zelfs wel waarderen. Het liefst zou ik zien, dat ze buiten de schijnwerpers hun verhaal doen en op die manier alsnog een positieve bijdrage leveren. Misschien hebben ze dat ook wel gedaan. Weten wij veel?
Een stuk minder waardering heb ik voor mensen, die altijd maar (en zeker als hen dat mooi uit komt) de publiciteit kiezen en telkens met hun kop op TV of in de krant moeten. Zo waren naar mijn mening Erik en ook Theo niet. Dat waardeer ik aan beiden.

Geplaatst door Harrie Hofstede, 09 september 2013 07:24:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web