Het balhoofdplaatje van Otto

© Otto Beaujon

“Het Limburgse fietsenmerk Eroba was in de jaren vijftig en zestig ongelooflijk populair en tweederde van het Limburgse peloton, adspiranten, nieuwelingen en amateurs reed ermee. De fabriek in Echt was eind jaren dertig opgezet ten behoeve van de mijnwerkers, maar ze maakten voor Jan Lambrichs, die als één van de eerste Nederlanders aan de Tour de France zou deelnemen, een racefiets. Jan was een beminnelijk mens, en net als de meeste beroepsrenners van toen had hij er een baantje bij. Hij was namelijk verkoper bij Eroba. Via de clubs kreeg hij de namen van nieuwe leden en daar ging hij dan ...

... op bezoek om de order af te sluiten en de plaatselijke fietsenmaker mocht dan de Eroba leveren. Een succesvolle formule die vaker is toegepast, want ook het talent Jan Nolten stond enige tijd bij het bedrijf op de payroll.
De klad kwam er in toen de tweede generatie van de familie Geurts de leiding overnam. Gebruikmakend van de uitstekende reputatie, die door de eerste generatie was gevestigd, bouwde Geurts een mega-fabriek naar de maatstaven van de jaren zeventig, waar hij 200 duizend fietsen per jaar kon maken. Het bedrijf stapte uit de RAI en het CBR (het dictatoriale Centraal Bureau voor de Rijwielhandel) en moest daardoor proberen de fietsen buiten de vakhandel om aan de man brengen bij grootwinkelbedrijven, en ‘foute’ fietsenmakers. Dat ging goed en Marcel Geurts werd een man in bonus. Zijn volgende stap was het bouwen van een nieuwe fabriek net over de grens, in het Belgische Maasmechelen. Hij kreeg daar in verband met de nijpende werkgelegenheid in Belgisch Limburg sociale voorwaarden waar Nederland niet aan kon tippen. Elf hectaren grond voor een symbolische frank en subsidie om een fabriek voor 600 duizend fietsen te bouwen. Het bleek net iets te hoog gegrepen. ‘Maasmechelen’ ging drie maal failliet binnen zes jaar en daarmee kwam in 2005 een definitief einde aan Eroba en alle andere huismerken.

Tot volgende week!”

Otto Beaujon

Door Fred van Slogteren, 10 november 2006 9:00

Echte(r) Renners

Echte(r) renners

Hoezo toevallig? Eerst hier op de site het verhaal van Eroba, dan Jan Gios die uitpakt met zijn ode aan Cor Wijdenes en een opstapje maakt naar de RKNWF (Rooms Katholieke Wieler Federatie). En vanmorgen in de Volkskrant een interview met voetbaltrainer Sef Vergoossen vanuit Nagoya, Japan. Stukjes uit een legpuzzel die voor mij zomaar in elkaar valt met als bindend element de Midden Limburgse gemeente Echt.
De alternatieve (“vrije”) wielerbond RKNWF bestaat nog steeds als is de naam inmiddels veranderd in NWB (Nederlandse Wielren Bond). De NWB fungeerde als springplank voor nogal wat latere profs uit het Zuiden. Teveel om op te noemen eigenlijk, maar het noemen van Frans Maassen en Peter Winnen misstaat hier niet, denk ik.
Het dorp Echt is heel lang het brandpunt van de NWB activiteit geweest. Jan Beckers, de medeoprichter en onvolprezen secretaris/organisator was decennialang de vaandeldrager van de NWB. Samen met andere bestuurders hielp hij mee om in het Echtse een klimaat te scheppen waarin de wielersport wortel kon schieten. Echt werd een waar wielernest. Vanaf pakweg 1950, het oprichtingsjaar van de NWB, kwamen er uit het Echter land tal van mannen met ambitie en talent hun neus aan het venster steken. En dat leverde een resem van renners met naam en faam op. Jongens die het zelfs tot prof schopten en nationaal en internationaal hun partijtje meebliezen. Jan Sevriens –voor ingewijden Jan van de koster- heeft onlangs in een boekwerk een bundeling gemaakt van al die bekende en minder bekende wielrenners uit Echt en bijbehorende dorpen, met als titel: “Van Piet van den Brekel tot Berrie Thoolen”. Hoofdpersonen zijn evengenoemde Piet van den Brekel, Mart van den Borgh, Theo Van der Leeuw, Frits Knoops, Frits Ramakers, Sjra Vergoossen, Berrie Thoolen én Jan Schröder. Voor mij spreekt Jan Schröder net iets meer tot de verbeelding dan al die anderen. Ik zie hem nog zo voor me bij die aankomst in de Ronde van Nederland 1965. Jan komt, na een ultieme valpartij, met zijn verkreukelde fiets over de meet gehold. Zoiets blijft op je netvlies gebrand. Zelfs na ruim 35 jaar als ik hem terug zie op de begrafenis van Jan Beckers. Weliswaar in stemmig donkerblauw kostuum, maar in gedachten zie ik hem nog rennen in zijn tricot van “de Fritesspecialist” .
In het boek komen nog veel meer renners uit de gemeente Echt aan bod. Een van die renners is Sef Vergoossen de veel geroemde maar ook -zo gaat dat met coaches- soms verguisde voetbaltrainer. Sef is groot geworden in het voetballen, maar toch is zijn grootste passie nog altijd het fietsen. Een bekentenis die hij enkele jaren geleden in een Volkskrant interview liet optekenen. Ik ben ervan overtuigd dat nog fotografisch in zijn geheugen staat hoe hij in de sixties bij ons in het dorp de ronde rond kerk, kroeg, kasteel en kerkhof won. Sef vertrok naar Abu Dhabi en werd oefenmeester van de Verenigde Arabische Emiraten. Weer eens wat anders dan Genk in het Kempisch Bekken. Daar kon ie zich eens lekker bruin laten bakken. Intussen is Sef alweer verkast naar de miljoenenstad Nagoya in het perfectionistische Japan. Maar als hij weer eens thuiskomt in het meer dan lieflijke Zuid-Limburgse Aalbeek, staat daar in het schuurtje nog altijd die fiets waarop hij veertig jaar geleden schitterde in de ronde van Baarlo. Een rooie EROBA, wat anders!

Jan Schröder is inmiddels al lang zelf “Fritesspecialist” geworden en bakt ze alle dagen hoogstpersoonlijk bruin in zijn cafetaria De Sport in Koningsbosch.

Abu Dhabi, Nagoya of “de Boesj” (plaatselijke benaming voor Koningsbosch;red.), wat maakt het uit, voor de meesten van ons is het allemaal een deur te ver.

Jammer dat het boek van Jan van de Koster uitverkocht is.

Geplaatst door Theo, 13 november 2006 13:30:12

Eroba

De eerste EROBA racefiets werd speciaal in 1949 gemaakt voor Jac Thoolen (de vader van), die toen als lakker bij het familiebedrijf Geurts werkte.
Jac won de eerste wedstrijd op zijn nieuwe fiets ook meteen. Leuke opsteker voor renner en firma.

Geplaatst door PdM, 13 november 2006 19:58:12

biografie van de E-club

Ik, zoon van...,Paul Geurts(*1940), kom terug uit tijd in Canada, zie nu, 2008, de berichten over de Geurts-fietsen van mijn vader Harry en oom Sef Geurts,waar ik dagelijks mijn oom hielp met race-frames (af)bouwen, ik van oom Sef leerde lassen en in 1952 mijn (kleine) racefiets bouwen.Zondags gingen we naar de coursen in ZuidNederland, Belgie en ttv de TOUR hingen we aan de radio en gingen naar Parijs, volgden Woutje (Wagtmans), Jan Nolten, Sef lansen, Sjef Lahaye en we pokerden met Pellenaars en Locomotief, met Victorymerk uit Belgie, en op de Cauberg streden onze helden om Goud, en deelde pa Harry fietsen en bloemen uit voor de micro, kwam directeur Oorlog van Vredestein-banden zijn duit in het sportieve-potje doen en genoten wij als jongeren mee in de sportieve strijd. Vele helden zijn in de 'hogere' levels aangekomen en wie het kan zien, beleeft ook nu op helderziende momenten deze gebeurtenissen van 50 jaar opnieuw. Met ons beleefden toen velen deze oertijd na en zagen, dat het goed was...so long aan de fans...

Geplaatst door Paul Geurts, 07 december 2008 10:58:06

Eroba

Hallo Paul,

Leuk om jouw stukje te lezen over Eroba, jouw vader en mijn vader( ome Sef dus '
Ik zou het leuk vinden als je contact met mij zou opnemen.

Geplaatst door Jac Geurts, 16 februari 2009 18:52:53

balhoofd

Zou ik u mogen vragen of u in het bezit bent van het balhoofd op de foto? Ik ben de oudste kleindochter van Harry Geurts en zou het ongelooflijk vinden als het zou kunnen verwerven.
Geplaatst door Monique, 20 december 2017 23:00:38

eroba r704

zojuist een eroba met frame nummer R704 verworven. men zegt midden jaren 50. Ik ikom graag in contact met eroba bezitters, kenners, liefhebbers etc. om meer over deze fiets te weten te komen
Geplaatst door wim hermans, 20 januari 2023 17:40:07

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web