Uit het museum van Hans

© Hans Middelveld

Ongelooflijk! Nog geen tien weken na de bevrijding op 5 mei 1945 werd al het eerste grote wielerprogramma op de stadionbaan verreden. Nog zonder buitenlandse deelnemers, maar wel met de volledige Nederlandse top van toen, met uitzondering van de twee sprinters Arie van Vliet en Jan Derksen. Die hadden waarschijnlijk die dag contractuele verplichtingen in het buitenland. Nederland lag in puin, maar er werd doorlopend gefeest omdat de ellende van vijf jaar bezetting eindelijk voorbij was. Alle soorten van vermaak werden aangeboden en de mensen kwamen er massaal op af. Zo ook op die zondagmiddag in juli toen de mensen in grote getale naar het stadion gingen, waar het hoofdnummer ...

... een achtervolgingswedstrijd was over vier kilometer tussen Gerrit Schulte en Gerrit Peters. Het was waarschijnlijk de eerste keer dat hun namen met een streepje ertussen op een affiche stonden. Dat is later nog vaak gebeurd, want vanaf 1950 vormden de twee Gerrit’s een fameus koppel in zesdaagsen en ploegkoersen. Ze waren allebei keien in de achtervolging, het nieuwe baannummer. In 1946 werd in Zürich de eerste wereldkampioen in die discipline gehuldigd. Dat was Gerrit Peters en twee jaar later behaalde Gerrit Schulte in Amsterdam de wereldtitel. De ontmoeting tussen die twee in juli 1945 was dus een treffen van de wereldtop.
Ook heel populair was toen het stayersnummer en het was een ontmoeting van de oude vooroorlogse generatie met Ben van der Voort, Dirk-Jan Bosland en Willem Matena en de nieuwe naoorlogse generatie met Jan Pronk, Kees Bakker en Piet Evers. Ik weet niet wat de uitslag is geweest, want in het boek van Bap van Breenen over de geschiedenis van het stadion staat wel een foto van dit affiche, maar geen uitslagen. Pronk en Bakker hebben samen met Cor de Best jarenlang het gezicht van het Nederlandse stayeren bepaald en voor Piet Evers zal het een kortstondige flirt zijn geweest, want die Zaankanter is vooral bekend geworden als wegrenner.
De prijzen van toen vallen me enigszins tegen. Drie gulden vijftig voor een plaatsje op de eretribune was in die tijd een hoop geld. Ik meende ook zeker te weten dat je rond 1949 voor een staanplaats een dubbeltje of vijftien cent kwijt was, terwijl daar medio 1945 75 cent voor werd gevraagd. Het verschil in prijs zal wel aan mijn herinnering liggen.

Namens Hans, tot volgende week!

Door Fred van Slogteren, 5 november 2006 9:15

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web