Uit de wasserette van Henk …

“Dit is de nationale kampioenstrui zoals die in 1966 voor de tweede keer is uitgereikt aan de vrouw die als eerste was gefinisht in het Nederlands kampioenschap op de weg. Georganiseerd vrouwenwielrennen stond toen nog in de kinderschoenen en werd pas als een onderdeel van de wielersport erkend toen enkele dames onder aanvoering van Dinie Brinkman, de echtgenote van Rotterdamse Manus, een eigen vereniging hadden opgericht. In 1965 werd het kampioenschap voor de eerste keer verreden en de winnares was ... 
... Ineke van IJken. 
De koersen verliepen in die beginjaren meestal volgens een vast patroon, de dames bleven angstvallig bij elkaar en vertrouwden allemaal op hun sprint. Bella Hage werd toen tweede en de Zeeuwse zou in de drie daarop volgende jaren steeds de kampioenstrui veroveren. Om hem daarna voor vele jaren over te dragen aan haar jongere zus Keetie, de eerste vrouwelijke veelvraat van Nederlandse origine. In veertien jaar tijd behaalde De Keet (een vondst van De Kneet) zes wereldtitels en 22 nationale titels die ze meenam naar eerst Maartensdijk (in onvervalst Zeeuws: Smerdiek) waar de ouderlijke boerderij stond en na haar huwelijk met Rien van Oosten naar Kloetinge. 
Keetie is inmiddels de oma van het vaderlandse vrouwenwielrennen, Leontien de moeder en Marianne de dochter die het in zich heeft om alle records van moeder en oma op termijn te verpulveren. 
Sinds Bella Hage heeft het vrouwenwielrennen een enorme vlucht genomen, met als gevolg dat Marianne Vos onze enige echte vaandeldrager is als het om de absolute top in de wielersport gaat. 
In de tijd van Van IJken en de gezusters Hage heette die sport nog dameswielrennen en de reden waarom dat is veranderd vind ik terug in een citaat van Gerrie Knetemann die mij eens in een brief schreef: “We zeggen vrouwen omdat niet alle vrouwen ‘dames’ zijn. Wat voor sommige mannen dan weer een geluk is, want niet alle mannen zijn ‘heren’. 
Wat niet wegneemt dat alle in dit stukje genoemde vrouwen zeker de kwalificatie ‘dames’ verdienen.
Tot volgende week!”
Henk Theuns
Door Fred van Slogteren, 29 mei 2013 10:00

Bella Hage

Ja het was in de beginjaren 60 van de vorige eeuw, dat ik ook deze renster leerde kennen. Het was tijdens een van mijn bijna dagelijkse trainingstochten, vanaf de Watertoren richting Aerdenhout door de toen nog redelijk bereidbare fietspaden door Mijendell richting Noordwijk fietste. Ja ik haalde een dames wielrenster in, en wilde haar er afrijden, met mijn trainingsversnelling van 48 x 18 ( 72 ) in de wielermond van die tijd. Wat ik ook probeerde ik reed haar er niet af, ik dacht nu dat moet een geode zijn, toch nadien een praatje met haar gemaakt, bleek dat, als ik mij goed herinner, dat zij in de verpleging werkte, in de buurt van den Haag, en dat zij bevriend was met ene Ton v.d. Spiegel uit Voorburg. Ja Ton kon ik wel, want die heft een korte tijd, bijzonder goede uitslagen gereden bij de Amateurs, ik meende dat hij lid was van de toenmalige H.R.C " Hollandia " thans Trias, werd overigens ook nog gesponserd door het horlogemerk " Delbana " die een korte periode de wielersport sponsoorde. Bella en Ton zijn gehuwd geweest, echter dit huwelijk heft niet zo lang geduurd, zoals er zo vele stranden, maar dit terzijde. Echter Bella, met Dinie Brinkman, Betsy van Ijken, Trudie Steenvoort ( Miss Felix - Bonzo ) sta ik nog mee op de foto, Stien Baas - Kaiser, ja de schaatsenrijdster, en nog enkele anderen, waren de vrouwelijke sterren van het eerste uur. deze dames zette het vrouwenwielrennen, in de beginner aarzelend, echter nu als vaandeldraagsters van het Nederlandse wielrennen op de kaart.en dat mag gerust ook weleens vermeld worden, zij zijn de pijlers geweest, waarop de huidige dames, met eerst Leontien Zijlaard van Moorsel en nu Marianne Vos, Annemiek van der Vleuten, En Eleonora ( Ellen ) van Dijk de vaandeldraagsters zijn. Achteraf prettig dat ook mee gemaakt te hebben. Theo ten Dam

Geplaatst door Theo ten Dam, 29 mei 2013 21:58:19

dames

Ik heb een dergelijke ervaring ook wel eens gehad. In een vergelijkbare strook duinen, die van Hoek van Holland naar Kijkduin, langs 's-Gravenszande en Monster. Mijn trainingsmaartje en ik werden in vliegende vaart tussen de Hoek en 's-Gravenzande ingehaald door 2 nog jonge meiden, die wij wel eens even zouden terugpakken. Bij de puinduinen in Kijkduin was het pas eindelijk zover, en toen zag ik daar hun vader staan, die destijds ver weg ergens een collega van me was. De zusjes Sandy en Cyntha Lutke-Schipholt. Die in die tijd geduchte concurrentie waren voor La Moorsel en Monique Knol etc.

Geplaatst door marcoV, 29 mei 2013 22:40:49

femkes

Begin jaren zeventig, dameskoers in Friesland. Met Okkie Tadema, en Jitske Minnema op de Berini-brommer, een buikschuiver, daar naar toe. Een trio gezonde jongens, tactisch opgesteld bij de meest scherpe bocht van het te nemen parkoers, en wachtend op het damespeloton. Piepende remmen, rensters met wangen als opgepoetste appeltjes, benen als een Griekse zuilengalerij die abrupt overgingen in raceschoenen, en pronte borsten die reclame op shirtjes bijkans onleesbaar maakte. Prachtige torso’s, niet misstaand als boegbeeld op een windjammer. Als een traag meanderende rivier van zacht deinende, zwarte billen golfden het peloton door de straatjes. Ademloos, met droge lippen keken wij ze, ronde na ronde, na. Okkie Tadema, zoon van een melkveehouder, knikte dan goedkeurend. Okkie was een kenner. Dat is helaas verleden tijd want de hedendaagse wielrenster is een gespierde en afgetrainde femke die koerst als een kerel. Daarom van uit Stavoren nog een keer een ode aan Tineke, Truus, Bella, Keetie, Thea, Petra, Hennie, Anne en al die andere prachtige, mooie sportvrouwen. Wij hadden van jullie genoten.
Vanuit it Heitelan een hartelijke groet.
Fryslan Boppe.

Geplaatst door Gjarld Hiemstra, 31 mei 2013 23:46:49

Nix Fryslan Boppe

Top of the bil: Alie Z. Uit het dorp waar het woord bier nog met kapitalen wordt geschreven.

Geplaatst door Guus M., 01 juni 2013 00:59:59

streekromans

Na iedere bijdrage van zijn hand krijg ik het gevoel dat achter de naam Gjarld Hiemstra een succesvolle auteur schuilgaat van ruige Friese streekromans. Heel leuk om te lezen. Ga zo door Gjarld, blijf ons vergasten. Als je maar niet helemaal overschakelt naar het Fries. Groet! Fred

Geplaatst door Fred, 01 juni 2013 09:31:25

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web