Het was me het weekje wel!

“Zoals ik vorige week al schreef, na Luik maken we de balans op van het voorjaar. Voor wat betreft de Nederlandse inbreng kunnen we zeggen dat we weer helemaal terug zijn bij nul. Met Pieter Weening als eerste Nederlander op de 33ste plaats in Luik en met TJ Slagter, die het seizoen zo hoopvol begon Down Under, op plaats 34 moesten we het doen in de laatste klassieker van het voorjaar. Niki Terpstra redde in Parijs-Roubaix de oranje eer met de derde plaats, terwijl Pieter Weening (Amstel Gold Race) en Bauke Mollema (Amstel Gold Race en Waalse Pijl) er in slaagden om ... 
... top-tien klasseringen te boeken. That’s it! Michel Kreder en Thomas Dekker smaakten het genoegen dat hun kopman Daniel Martin kon zegevieren in Luik. Maar waar is de tijd gebleven dat wij dachten dat deze jongens zelf voor de overwinning konden gaan? Hoe kan het dat Wout Poels afzegt voor de Amstel Gold Race omdat hij zijn krachten wil sparen voor de Waalse Pijl en L-B-L en dat we hem vervolgens in beide wedstrijden never-nooit-niet in beeld zien? Kan iemand mij vertellen waar Rob Ruijgh is gebleven? Of Martijn Maaskant? Hallo Lieuwe Westra, waar zit je? Mollema klasseerde zich twee keer in de top-tien, maar hij imponeerde geen moment. Ten opzichte van vorig jaar is hij zelfs gestagneerd, want toen reed hij drie keer top-tien en was zijn optreden veel dwingender. Zijn ploegmaat Lars Boom liet in zijn klassiekers zien dat hij nog steeds niet de stap naar de sub-top, laat staan de top, heeft kunnen maken.
Terwijl de mannen van Blanco en Vacansoleil naarstig op zoek zijn naar nieuwe sponsors, zitten ze in een enorm prestatief wak. Richard Plugge (foto), vroeger een kritische journalist, zegt als manager van de Blanco’s dat zijn ploeg een dikke voldoende verdient voor het optreden in het voorjaar. Er was namelijk attractief gefietst. Nou, dan moet hij toch andere wedstrijden hebben gezien dan ik. Ik heb namelijk alleen in Parijs-Roubaix een attractieve ploeg aan het werk gezien. En dat was dan vooral aan één man te danken: Sep Vanmarcke. Ploegleider Frans Maassen was realistischer dan zijn baas. Tegen Cycling Online zei hij na Luik: ‘Het was een krap zesje dit voorjaar. Net als in Milaan-San Remo schoten we vandaag tekort. Je wordt afgerekend op je beste man en onze beste man liet het vandaag afweten.’ Dat is een reële conclusie. De vraag is alleen, waarom zijn we als Nederlanders dit voorjaar toch weer collectief door de mand gevallen, terwijl we dachten dat we de weg naar boven hadden hervonden? Hoe komt het toch dat renners die bij de beloften ver boven hun leeftijdgenoten uitstaken, bij de beroepsrenners tot de middelmaat behoren? Doping kan toch niet meer het alles verklarende antwoord zijn. Als Garmin met Hesjedal en Martin Luik-Bastenaken-Luik beheerst – en dan gaan we er gemakshalve van uit dat Jonathan Vaughters de waarheid spreekt en dat zijn mannen schoon zijn – dan kunnen Nederlandse renners zich niet meer verschuilen achter het verhaal dat zij niet met gelijke middelen strijden. Mijn conclusie is dat het Nederlandse renners op de een of andere manier aan hardheid ontbreekt, en dan met name mentale hardheid. Als ik op de website van Blanco lees dat Gesink en Kruijswijk nu eerst eens lekker kassie-an gaan beginnen in de Ronde van Romandië, nadat ze zo’n maand op Tenerife hebben gebivakkeerd om lekker ontspannen te trainen (hun laatste wedstrijd reden ze een maand geleden in Catalonië), dan krijg ik subiet heimwee naar iemand als Joop Zoetemelk. Die reed van Parijs-Nice tot aan de Ronde van Lombardije voor de winst. Je zult zien dat Gesink en Kruijswijk in Romandië weer niet aan de bak gaan komen – ze dekken zich op de Blanco site al in: ‘Íf we wanted to peak here, we should have headed home a bit earlier.’ Ben je gek, Romandië is World Tour, maar wij gaan lekker door met trainen, want daar zijn wij bij Blanco nu eenmaal erg goed in… Nee, de Giro is het doel van Blanco, daar gaan we er vol in. Nou, ik ben benieuwd… (Foto: © Cor Vos)
Tot volgende week!”
Evert de Rooij
Door Fred van Slogteren, 21 april 2013 20:00

gekakel

Het ergste is nog het gekakel vooraf. Vol optimisme, hoop en verwachtingen. En er komt steeds niets van terecht.

Geplaatst door Michel, 22 april 2013 07:21:55

Blanco

Niet helemaal niks. Er was bij aanvang van het seizoen een tijd dat Blanco de ene na de andere (kleine) prijs binnen fietste.

Geplaatst door Philip, 22 april 2013 23:27:57

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web