De Burgerlijke Stand van 24 oktober.

Levi LEIPHEIMER (1973, Verenigde Staten)

In 2001 trad hij plots uit de schaduw van zijn kopman Lance Armstrong. We hadden in Europa nog nooit van hem gehoord toen hij verrassend derde werd in de Ronde van Spanje. Dat kleine kalende mannetje met een Duits-joodse naam bleek een formidabel tijdrijder, die ook in de bergen goed mee kon. Het was hetzelfde jaar dat Jan Raas, toen nog de baas bij Rabobank, van de hoofddirectie te horen kreeg dat het wel aardig zou zijn als een Raborenner op het podium van een grote ronde zou staan. Raas haalde Leipheimer binnen en het is misschien wel tekenend voor de jaren dat de Amerikaan voor Rabobank reed dat hij bij de ploegpresentatie op het Floriadeterrein in Hoofddorp het gebouw niet kon vinden waar het allemaal zou plaatsvinden. Met andere woorden: Leipheimer mislukte bij Rabobank, ondanks twee klasseringen bij de eerste tien in de Tour de France. Hij haalde nog meer ereplaatsen, maar het was vooral zijn manier van rijden die de Nederlanders niet kon bekoren. Je zag hem niet. Hij was er wel, maar je zag hem niet. Hij muisde mee en zijn resultaten waren niet slecht, maar de Nederlanders werden er warm noch koud van. Het is net als bij het voetballen, het is mooi als het Nederlands Elftal wint, maar dan wel het liefst met mooi voetbal, anders deugt het voor geen meter. Enigszins teleurgesteld vertrok Leipheimer naar de Duitse formatie Gerolsteiner. Hij werd in het lichtblauw van die ploeg tweede in de Dauphiné, zesde in de Tour en hij won – waarlijk indrukwekkend – de koninginnerit en het eindklassement in de Ronde van Duitsland. Het lijkt erop dat dat het keerpunt is geweest in de carrière van de kleine man uit Montana. Hij bleek plotseling een aanvaller, die zich vol bravoure in solo-ontsnappingen waagde en zijn koers niet langer op anderen afstemde. Hij won dit jaar de Dauphiné, maar hij schakelde zichzelf door zijn nieuwe manier van koersen in de Tour voortijdig uit, omdat hij zijn krachtensmijterij steeds moest bekopen met een inzinking. Hij rijdt volgend jaar bij Discovery Channel en het zou me niks verbazen als Levi Leipheimer onder de kundige leiding van Johan Bruyneel en Dirk Demol een van de grote kanshebbers is voor de overwinning in de Tour de France 2007. Mark my words!

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Octave LAPIZE (1887, overleden 14.07.1917, Frankrijk)

Als de eerste wereldoorlog geen eind had gemaakt aan alle wieleractiviteiten in Europa, dan had deze Fransman kunnen uitgroeien tot een geweldenaar à la Eddy Merckx. Ga maar na: in vijf jaar tijd was hij drie keer Frans kampioen op de weg, won hij drie keer zowel Parijs-Roubaix als Parijs-Brussel, een keer Parijs-Tours en in 1910 zegevierde hij in de Tour de France, na het winnen van vier ritten. Hij won ook nog een aantal zware koersen in Frankrijk en Italië en hij werd winnaar van het Frans kampioenschap veldrijden en de Zesdaagse van Brussel. En toen hij dat allemaal had gerealiseerd was hij nog maar net 25 jaar. The best was yet to come, dacht iedereen. De Tour die hij won was de eerste waarin de Pyreneeën waren opgenomen en de vlakbij Parijs geboren Lapize won de beide etappes in het rauwe landschap van dat Frans/Spaanse hooggebergte, waar je in die tijd in het wild nog wel eens een bloeddorstige beer kon tegengekomen. Lapize kwam de beer niet tegen, want de beer dat was hij zelf en hij was meer dan los. In de tweede Pyreneeënrit met vier cols richtte hij een slagveld aan, zoals zelden eerder vertoond. Hij deed ruim veertien uur over de 326 kilometer, maar de laatste renners die binnenkwamen deden er nog zeven uur langer over. De Luxemburger François Faber, als favoriet gestart, verloor tien minuten op het kleine mannetje, die vanwege zijn krullende haardos le Frisé werd genoemd. In 1914 brak de eerste wereldoorlog uit en de gevierde wielerheld meldde zich als vrijwilliger bij de Franse luchtmacht. Hij werd piloot en op 14 juli 1917, op quatorze juillet nota bene, sneuvelde hij in een luchtgevecht. De beer van weleer was alsnog geschoten en Frankrijk rouwde massaal om het verlies van een van haar grooste wielerzonen.

De andere op 24 oktober geborenen zijn:

BLUM, Katharina (1984, Duitsland)
DIERICKX, Marc (1954, België)
GENET, Jean-Pierre (1940, Frankrijk)
PRONK, Bert (1950, overleden 14.03.2005, Nederland)
RICHLI, Emilio (1904, overleden 12.05.1934, Zwitsserland)
SIMONS, Suzan (1987, Nederland)

Door Fred van Slogteren, 24 oktober 2006 0:00

Leipheimer

Tekenend voor de taalvitrtuositeit van onze zuiderburen was tijdens de RABOBANK presentatie de vraag van Mark Uytterhoeven aan Levi Leipheimer: "Luister een eigenheimer dat weten wij wat dat is maar Levi wat is een Leipheimer? Levi lachtte als een oer met kiespijn...Voor mij blijft dat moment nog het meest in mijn nederlandse wielergeheugen geprent, veel meer dan zijn wielerprestaties
bij Rabo...

Geplaatst door Hans Prakke, 24 oktober 2006 23:16:56

leipheimer

'Hij (Leipheimer) rijdt volgend jaar bij Discovery Channel en het zou me niks verbazen als Levi Leipheimer onder de kundige leiding van Johan Bruyneel en Dirk Demol een van de grote kanshebbers is voor de overwinning in de Tour de France 2007. Mark my words!'

dit was een goede voorspelling van fred van slogteren!

Geplaatst door ronnie vd bogaart, 24 oktober 2007 09:50:16

Leipheimer

De Nederlanders werden warm noch koud van hem.
Op de een of andere manier roept hij dat ook over zich af. In 2006 stond ik met mijn zoon en een vriendje van hem achter de Champs Elysee na afloop van de eindetappe van de Tour.
Diverse renners kwamen voorbij gefietst en waren bereid om een handtekening aan de jongens te geven.
De heer Leipheimer echter keek de andere kant op en reed gewoon door, terwijl Erik Zabel in de ploegleiderswagen zelfs aan de kant ging. Bram Tankink stopte zelfs met een telefoongesprek om tijd te maken. Dit zijn voor mij de echte top-renners !!

Geplaatst door J. de Beer, 25 oktober 2007 15:29:01

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web