De Kus!

Dit is de zoon, Gabriele een goede Italiaanse renner uit de jaren negentig, en Ambrogio de vader een iets minder goede coureur uit de jaren zestig, vooral bekend als knecht van Gianni Motta. De familienaam is Colombo. Ambrogio trouwde met een dochter van Luigi Macchi in de jaren dertig een trouwe knecht van Alfredo Binda. Drie generaties waarvan Gabriele de meest succesvolle is geweest. Hij won in 1995 een rit in de ... 
... Ronde van Frankrijk en was eindwinnaar van de Week Coppi-Bartali en de Ronde van Calabrië. 
Ik vond deze foto op zoek naar een soortgelijke prent van vader en zoon Breukink. Erik Breukink was in dezelfde periode als Gabriele internationaal een van de beste wegrenners en zijn vader was Wim Breukink. Een heer van stand want de voormalige directeur van de Koninklijke Gazelle Fietsenfabrieken was jarenlang voorzitter van de stichting Ronde van Nederland, bestuurslid van de KNWU en ook nog jaren preses van de Club 48 tot hij het stokje overdroeg aan Peter Post. 
In zijn jonge jaren was Breukink senior een sterke tennisspeler en kon tot op gevorderde leeftijd ook uitstekend op een van zijn eigen racefietsen uit de voeten. Ik heb hem een keer mogen interviewen over zijn rol als sponsor. Van onder andere de Willem II-ploeg van Ton Vissers waarvoor hij met zijn fabriek het materiaal leverde. Toen hij het contract tekende was er in de hele fabriek geen technicus te vinden die wist hoe je een racefiets moest bouwen, maar Breukink duikelde in België Charles Terryn op, de vaste mekanieker van Eddy Merckx. Die onderrichtte een team fietsenmakers van Gazelle over de geheimen van het vak en leerde ze de fijne kneepjes.
Breukink senior was een aimabel mens, kon goed tegen kritiek, maar werd in 1970 aan het eind van de Tour de France heel kwaad toen de kopman van de ploeg – Rini Wagtmans – de hem aangemeten Gazelle-fiets tegenover een journalist met een boerenkar vergeleek en dat in de krant kwam. De altijd zo ontspannen Gelderse gentleman ontstak in woede en direct na aankomst in Parijs werden renners, fietsen en bagage ingeladen en richting Nederland gereden. Dat er één renner in het Bois de Vincennes achterbleef en in zijn rennerskleren, zonder geld op zoek moest naar een enkele reis Nederland was de afgelopen woensdag overleden sponsor ontgaan. 
De betreffende renner – Frits Hogerheide - vond uiteindelijk onderdak in een bus supporters van Rini Wagtmans, de renner die de woede van Breukink had opgewekt. Ik wens Erik en de verdere nabestaanden heel veel sterkte met het verwerken van dit grote verlies. (Foto: © Cor Vos)
Door Fred van Slogteren, 13 april 2013 10:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web