Uit de wasserette van Henk …

"Heerlijk die truitjes van vroeger. Zoals deze, gemaakt van wol, zodat hij in de regen eens zo lang werd. Het is de kampioenstrui van Noord-Brabant uit 1977 en daarom moest er een strook van de Brabantse vlag in. Toen moest er nog tekst op want iedereen moest kunnen zien dat daar de Brabantse kampioen van 1977 reed. Dus stel ik me zo voor dat op de zaterdagavond voorafgaand aan de titelstrijd de vrouw van de voorzitter van het organisatiecomité op last van haar echtgenoot achter de strijkplank stond om met zicht op ... 
... de televisie, waar die avond Mies Bouwman Eén van de Acht  presenteerde, één voor één de letters er op te strijken. Eerst de B, toen de R, daarna de eerste A en vervolgens weer een B. En toen stuitte ze op een obstakel net toen de kandidaat voor de zege bij Mies achter de lopende band ging zitten. ‘Jan’, zei ze voorzichtig om de machtige preses niet te veel te storen, ‘dat wordt niet mooi, als ik zo door ga staat er straks BRAB ANTSE.’ Met zijn hoofd volgde hij gespannen de prijzen op de band en siste dat ze haar kop moest houden. Mannen hadden het toen nog voor het zeggen, want de invloed van de Dolle Mina’s uit Amsterdam was nog niet tot het Brabantse land doorgedrongen. En dus ging Mien verder met de A, toen de N, daarna de T, de S en tenslotte de E. Mies was klaar en Jan maakte aanstalten om zijn pantoffels te verruilen voor zijn schoenen om Bello voor die dag een laatste plasje te gunnen. Toen hij op weg naar de gang langs de strijkplank liep zag hij het resultaat. ‘Dat is toch geen gezicht Mien, dakatognie. Wat is nou BRAB ANTSE KAM?’ ‘Ik ben ook nog niet klaar er komt nog PIOEN achter.’ De voorzitter liep lichtelijk rood aan en ze: ‘Nee die spatie in het bovenste woord?’ en priemde met zijn wijsvinger op de bobbel van de rits. ‘Daar kun je toch niet overheen strijken’ riposteerde Mien dapper, ‘ik vind het wel een goede oplossing.’ Zo rood als het truitje schreeuwde Jan: ‘Laat het denken maar aan mij over, als je de woorden BRABANTSE en KAMPIOEN er nou onder had opgestreken en 19 en 77 er gescheiden door de rits boven dan was het veel mooier geworden.’ Hij probeerde met zijn nagel een al opgestreken letter er weer af te pulleken, maar de eerste A zat muurvast net als de B. 
Het kwaad was echter geschied en een dag later trok de Brabantse Bobo met stetsonhoed en dikke sigaar het misbaksel over het hoofd van Peer Maas, de nieuwe kampioen. Peer heeft er een jaar in rondgereden met de gedachte was ik maar geen kampioen geworden. Hij kwam het truitje nog jaren in de kast tegen tot hij over mij hoorde. De dump van veel ongewenste wielertruitjes. Ik durf het niet eens een wasbeurt te geven uit angst dat het truitje wel, maar de letters niet krimpen.
Tot volgende week!”
Henk Theuns
Door Fred van Slogteren, 10 april 2013 10:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web