De Burgerlijke Stand van 23 oktober.

Chris HORNER (1971, Verenigde Staten)

In kaalheid is hij minstens de gelijke van zijn landgenoot Levi Leipheimer, maar zijn faam als wielrenner is geringer. Althans in Europa, want Chris Horner is een van die Amerikaanse wielrenners die jarenlang uitsluitend in eigen land uitblonk. In het begin van zijn profcarrière reed hij enkele jaren voor Française des Jeux, maar hij wist daar nauwelijks op te vallen. Terug in Amerika was hij een viertal jaren lang de meest succesrijke coureur van zijn land, maar zijn resultaten bereikten de Europese pers niet. Wel de scouts van de Spaanse ploeg Saunier Duval waar hij in 2004 werd ingelijfd. Hij begon het seizoen 2005 met een val in de Tirreno Adriatico, waarbij hij zijn heup brak. In datzelfde jaar reed hij echter een opvallende Tour de France waarin hij vooral opviel door zijn aanvallende manier van koersen. Voorafgaand daaraan was hij ook op dreef in de Ronde van Zwitserland, waarin hij de koninginnerit won en vijfde werd in de eindstand. De zoon van een Amerikaanse marineman, geboren in Japan, was dit jaar verbonden aan de Belgische formatie Davitamon-Lotto, waar het zijn taak was de Australische kopman Cadel Evans zo goed mogelijk bij te staan. Daarmee kwamen zijn eigen ambities op een laag pitje te staan. Dat is jammer, maar ik denk dat ook zijn leeftijd – hij wordt vandaag 35 jaar - een rol gaat spelen en Horner er daarom voor kiest nog zo veel mogelijk geld te verdienen. Zijn beste jaren beleefde hij helaas buiten de Europese schijnwerpers, in eigen land.

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Beat BREU (1957, Zwitserland)

Hij werd in Sankt Gallen geboren deze kleine man, die misschien wel de veelzijdigste mens is die ooit in de wielersport is opgedoken. Hij heeft naam gemaakt als klimmer die bergetappes in de Tour de France won en bergklassementen op zijn naam schreef en die in 1980 door Peter Post bij Raleigh werd binnengehaald als mogelijk klassementsrenner. Toen Post hem al had gecontracteerd, was plotseling ook Joop Zoetemelk beschikbaar, waardoor Breu dat jaar thuisbleef in plaats van de Tour te rijden. Voor de grote rondes kwam hij overigens iets tekort, maar hij won wel de Ronde van Zwitserland en de enige klassieker in Helvetia: het Kampioenschap van Zürich. In 1988 bleek hij ook een sterke veldrijder, die dat jaar het kampioenschap van zijn land op zijn naam schreef. In 1988 haalde hij bij het WK veldrijden een derde plaats achter zijn landgenoot Pascal Richard en Adrie van der Poel. Later bleek hij ook ineens te kunnen stayeren en wie had dat van een rasklimmer verwacht. Hij nam enkele keren deel aan het nationaal Zwitsers kampioenschap en hij werd een keer vierde. Veelzijdig dus, maar wel allemaal op de fiets. Na hun carrière blijven veel wielrenners in de sport als ploegleider, journalist, wedstrijdleider, organisator of wat dan ook of ze worden ondernemer. Beat Breu koos hier ook weer een eigen weg. Hij werd artiest, entertainer en je schijnt erg om hem te kunnen lachen. En dat is toch wel heel bijzonder. Ik herinner me uit een ver verleden alleen de Amsterdamse wielrenner Henk Lakeman, oud-winnaar van de Ronde van Nederland, die na zijn wielerloopbaan een contract kreeg als zanger bij de Hoofdstad Operette. Verder ken ik geen artiesten die ooit wielrenner waren. Jammer dat we in ons land de Zwitserse TV niet kunnen ontvangen, want daarop is hij regelmatig te zien. Spasz mit Beat!

De andere op 23 oktober geborenen zijn:

CRUPELANDT, Charles (1886, overleden 18.02.1955, Frankrijk)
MEER, Casper van der (1965, Nederland)
WECKERLING, Otto (1910, overleden 06.05.1977, Duitsland)

Door Fred van Slogteren, 23 oktober 2006 0:00

Horner

Toen dit stukje geschreven werd moesten zijn beste jaren kennelijk nog komen!

Geplaatst door Philip, 03 september 2013 23:38:53

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web