Uit de wasserette van Henk …

“In de jaren zeventig waren de sponsors van wielerploegen nog geen multinationals die jaarlijks bereid waren miljoenen uit te geven voor een formatie met goede renners. Het sponsoren van een wielerploeg was publicitair wel aantrekkelijk, maar meer dan een paar ton had men daar niet voor over. Of kon men niet missen. Daarom reden er renners rond met soms wel drie sponsornamen op hun truitje. Zoals Joseph Bruyère, de Waalse meesterknecht van Eddy Merckx, die zijn … 
… prachtige carrière in 1980 afsloot in dit hemelsblauwe truitje. Meesterknecht is een tweeslachtig woord. De beste onder de knechten met de open vraag of hij de beste was om de grootste wielrenner aller tijden te dienen? Gaf hij aan tafel de vleesschotel iets eerder door aan de Kannibaal dan Jos Spruyt de appelmoes? Of was hij de knecht met de mooiste erelijst? Dat laatste zou wel eens het geval kunnen zijn, want als je zoals Joseph twee maal de Omloop Het Volk, Luik-Bastenaken-Luik, de Druivenkoers, de Ronde van de Middellandse Zee en etappes in de Tour, de Giro en Parijs-Nice op je erelijst hebt staan, dan ben je geen koekenbakker geweest. Dan is het op zijn minst opmerkelijk dat je de geschiedenis bent ingegaan als die fantastische knecht van d’n Eddy. Maar Joseph zal er niet over zeuren, want de mannen achter Merckx worden in België net zo gerespecteerd als de Meester zelf. Het waren stuk voor stuk goede renners, al waren de meeste niet zo goed als Merckx zelf en als Joseph Bruyère, 64 jaar geleden in Maastricht geboren als zoon van een Waalse vader en een Nederlandse moeder. 
Tot volgende week!”
Henk Theuns
Door Fred van Slogteren, 3 april 2013 10:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web