Uit de stalling van Peter R. de Fiets

“Eigenlijk is het een frame van niks en onwaardig om zijn naam te dragen. Het is goedkoop en in alles middelmatig. Ik heb het eigenlijk alleen maar gekocht vanwege het balhoofdplaatje. Daar zie je Felice Gimondi op in zijn roze trui omlijst door de letter G. Dat kan zowel op zijn achternaam duiden, als op de Giro d’Italia, de ronde van zijn land die hij drie keer op zijn naam schreef.
Vooral in het begin van zijn veertienjarige profcarrière kwam er dynamiet uit zijn kuiten. Met dat wapen won hij de eerste Tour waaraan hij deelnam. Dat was in 1965 en hij was toen nog maar 22 jaar. Iedereen verwachtte meer ...

... Touroverwinningen van hem, maar het is bij die ene gebleven. Hij won ook nog de Ronde van Spanje en daarmee is hij één van de weinige renners die de drie grote rondes op zijn naam heeft staan.
Felice Gimondi – ik schrijf maar over zijn leven en werken, want over die fiets is weinig te vertellen – was ook succesvol in de klassiekers. Hij won Parijs-Roubaix, Milaan-San Remo, Parijs Brussel en natuurlijk ook de koers die afgelopen zaterdag weer miljoenen kijkers aan de buis kluisterde: de Ronde van Lombardije. De koers van de vallende bladeren won hij zelfs twee keer.
De erelijst van Felice had nog veel rijker kunnen zijn als hij niet aan het Merckx-syndroom had geleden. Hoewel de twee de beste vrienden waren, leek de Italiaan altijd te blokkeren als De Kannibaal aan de start stond. Hij leek zich al bij voorbaat bij een nederlaag te hebben neergelegd. Behalve die ene keer toen hij profiteerde van de tweespalt tussen Merckx en Maertens. De wereldkampioen van 1973 is nooit van Merckx losgekomen. Hij woont in een kasteel vol met antiek en wie daar op bezoek is zal niet vermoeden dat er een voormalig wielerkampioen woont. Niets herinnert aan zijn rijke wielerverleden, behalve die ene foto waarop Felice staat afgebeeld met … Eddy Merckx.”

Tot volgende week!”

Peter Ravensbergen

Door Fred van Slogteren, 24 oktober 2006 8:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web