De Kus!

Toen Erik Zabel in 2007 met tranen in de ogen geëmotioneerd liet weten ook aan de Epo te hebben gezeten, waren velen verbijsterd. Van de ook in ons land zeer populaire Duitser hadden we dat niet verwacht. We waren nog onwetend en naïef en leefden in de veronderstelling dat Epo-gebruik een zaak was van Italianen, Spanjaarden en die ene Deen en onze jongens en ook die aardige Oosterbuur die we zo graag in onze criteriums zagen, daar niet aan meededen. 
Inmiddels weten we beter en beseffen we nu dat Zabel een nette kerel is, die het valsspelen opbiechtte voordat hij door ... 
... de feiten ontmaskerd kon worden. Daar was toen veel moed voor nodig, nog meer dan nu, maar Zabel is er rijkelijk voor beloond. Hij is nog altijd populair en niemand misgunt hem zijn twaalf klassieke overwinningen, de vele ritten die hij in de Tour en de Vuelta won, met bovendien zes keer de groene trui in de Tour en drie maal de puntentrui in de Vuelta. Ook zal niemand piepen dat hij zijn twaalf zesdaagsenzeges moet inleveren, want der Zabel  heeft die overwinningen niet gestolen. Hij was een geweldige coureur, is een aimabel mens en een sieraad voor de sport. Dat hij deed wat veel anderen ook deden komt waarschijnlijk voort uit groepsdynamica en de angst voor verlies van inkomsten. 
Dat het hem uiteindelijk geen schade heeft berokkend is hopelijk een voorbeeld voor al die oud-renners uit de laatste twee decennia die in een afschuwelijke tweestrijd zitten. Laat deze kussen ook jullie deel worden, mannen en ontlast je geweten. Het is als met kiespijn, als die rotte kies er uit is volgt een weldadige opluchting. (Foto: © Cor Vos)
Door Fred van Slogteren, 2 februari 2013 10:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web