De Kus!

Een van de beroemdste kussen uit de wielergeschiedenis na een van de beroemdste zeges ooit door een Nederlandse wielrenner behaald. Michael Boogerd in 2002 op La Plagne. Gerard Marlet heeft er al twee boeken over geschreven. Nadat Boogie met al die tanden bloot, zwaaiend met de amulet aan het kettinkje rond zijn nek, stralend over de finish was gekomen, klonk uit de menigte het Helpers weg! Een struise blonde mevrouw van middelbare leeftijd vocht zich door de rijen en nam de broodmagere Hagenees in een wurggreep die een ... 
... boa constrictor haar niet verbeterd zou hebben. Niemand wist aanvankelijk wie ze was, maar ze liet niet los. Michael werd afgeknuffeld als was het de zaterdagse wasbeurt in de tobbe. Pas na minuten werd hij verlost en keken we in het opgewonden gelaat van een dame die je normaliter niet op finishplaatsen tegenkomt. Het was zijn schoonmoeder, werd later verteld nadat de NOS-ploeg Gerrit Solleveld er op uit had gestuurd om achter haar identiteit te komen. 
Jaren later zag ik haar terug. In een zaaltje van het Scheveningse Kurhaus waar in 2007 de biografie Boogie van Maarten Scholten werd gepresenteerd. De familie Boogerd zat aan een tafel en de schoonfamilie aan een andere. Ze keurden elkaar geen blik waardig. De enige die er zich niks van aantrok was de kleine Boogerd die met veel lawaai van zijn ene oma naar de andere snelde en door beide uitgebreid werd geknuffeld. Het was een duidelijk voorteken en kort daarna kwamen de berichten over de huwelijksproblemen van Nederlands beste wielrenner van dat moment en zijn bevallige rondemiss. Die had het op La Plagne vast vakkundiger aangepakt dan haar moeder, maar zeker niet zo enthousiast. (Foto: © Cor Vos)
Door Fred van Slogteren, 8 december 2012 10:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web