De Burgerlijke Stand van 2 december.

Jef LAHAYE (1932, overleden 12.04.1990, Nederland)
Het grootste wapenfeit van Jef Lahaye uit het Limburgse Bunde was zijn nationale titel in 1958 bij de profs op de weg. In die tijd werd er niet in één wedstrijd om het roodwitblauw gestreden, maar in drie koersen. Eentje in Groesbeek nabij Nijmegen, één op het autocircuit van Zandvoort en één in de Limburgse heuvels in en rond Valkenburg. In Groesbeek werd Jef zevende, in Zandvoort achtste en in Valkenburg eerste. In zijn eigen vertrouwde omgeving (belangrijk voor een Limburgse renner) had hij die dag superbenen en versloeg hij de complete concurrentie. Over drie wedstrijden gerekend was hij de regelmatigste geweest en dat werd beloond met de titel van Nederlands kampioen. Had hij die titel niet behaald dan zou Jef Lahaye waarschijnlijk vergeten zijn, want de rest van zijn palmares is die van een bescheiden coureur en dat was hij ook. Hij had wel iets met het Nederlands kampioenschap, want in 1957 werd hij derde achter Wim van Est en Jules Maenen en in 1960 won hij de ... 
... eerste wedstrijd van de drie om het NK. Ook weer in de zo vertrouwde Limburgse heuvels. In de andere twee wedstrijden zal hij niet hoog gescoord hebben, want hij kwam niet op het erepodium. In de Tour de France heeft hij geen potten gebroken. In 1956 debuteerde hij en met degelijk, maar onopvallend knechtenwerk kwam hij als 87e in Parijs aan op meer dan vier uur achterstand van winnaar Roger Walkowiak. In 1957 liet Pellenaars hem thuis, maar in 1958 was hij er weer bij. Dat jaar reden acht Nederlanders in een gecombineerde ploeg met vier Luxemburgers. Op voorspraak van kopman Charly Gaul, want Jef had een goede Ronde van Luxemburg gereden, waarin hij vierde was geworden. Hij verscheen aan de start met een verzwegen knieblessure en dat werd hem in de zevende rit, een bergetappe, fataal. Hij forceerde en kreeg twee dagen later een startverbod van de Tourarts. In 1961 werd hij, na een goede prestatie in de Ronde van Spanje, nog een keer voor de Tour geselecteerd. Nadat kopman Ab Geldermans in de zesde etappe door een val had moeten opgeven en de vroegere coryfeeën Wim van Est en Wout Wagtmans ontdekten dat ze er niet meer aan hadden moeten beginnen, verloor de rest van de ploeg alle motivatie en in de elfde rit gaf Jef Lahaye de pijp aan Maarten. Het was het einde van zijn wielerloopbaan. Wat hij daarna is gaan doen, weet ik niet, maar ik weet wel dat hij veel te jong is overleden. 57 jaar is geen leeftijd om dood te gaan. (Foto: archief Wim van Eyle)
De andere op 2 december geborenen zijn: 
BON, Matthijs van (1974, Nederland)
BOYER, Eric  (1963, Frankrijk)
CIONI, Dario David (1974, Italië)
DUCASSE, Jean-Claude (1949, Frankrijk)
EFIMKIN, Alexander (1981, Rusland)
EFIMKIN, Vladimir (1981, Rusland)
KATWIJK, Nathalie van (1985, Nederland)
LELLI, Massimiliano (1967, Italië)
LENFERINK, Jasper (1982, Nederland)
LOPEZ CARRIL, Vicente (1942, overleden 29.03.1980, Spanje)
MAROTTO, Laura (1987, Italië)
MAZUR, Piotr (1982, Polen)
MEYERS, Harie  (1879, overleden 14.04.1928, Nederland)
SCHOLTEN, Jean (1988, Nederland)
ULLRICH, Jan  (1973, Duitsland)
VAN CAUTER, Emiel  (1931, overleden 26.10.1975, België)
VAN CLOOSTER, Noël (1943, België)
WINDEN, Dennis van  (1987, Nederland) 
ZIELINSKI, Damian (1981, Polen)
Door Fred van Slogteren, 2 december 2012 0:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web