De Kus!

Als ik de naam van deze renner lees of een foto van hem zie, moet ik terugdenken aan de laatste kilometer van de Olympische wegwedstrijd in Londen. Altijd hoor je van renners dat grote koersen niet te koop zijn. Ik heb dat jaren geloofd, zelfs nadat Gerrie Knetemann me had verteld wat hij en Francesco Moser tegen elkaar zeiden toen ze de laatste kilometers van de WK-strijd van 1978 ingingen en je de twee duidelijk zichtbaar met elkaar zag smoezen. Het waren volgens ... 
... De Kneet vier maar woorden: “Rijen? Hoeveel? Bedrag! OK!” 
Vino en Urán Urán deden in Londen iets soortgelijks, maar hier waren het zes woorden. Geen dialoog, maar een monoloog, want alleen Vino was aan het woord. “Ik! Winnen! Bedrag (astronomisch), slikken of stikken!”
We zagen het met z’n allen gebeuren en ik dacht even aan De Kneet met zijn uitleg over de mores van het internationale peloton. Vino heeft een reputatie in dat soort monologen en het onderzoek naar zijn zege in Luik-Bastenaken-Luik leidt er hopelijk toe dat hij alsnog wordt gediskwalificeerd. Als dat gebeurt is het reden genoeg om deze Kazachstaanse held voorgoed uit de wielersport te verbannen.  
Bij Urán Urán denk ik ook altijd aan Duran Duran en de prachtige wereldhit van deze Engelse popgroep Save A Prayer is heel toepasselijk voor het kwalijke handelen van de Colombiaan. Die wist dat hij moreel verkeerd handelde toen hij een gouden medaille verkocht, maar als goed katholiek bouwde hij voor de volgende dag vast een rooms achterdeurtje in:
Don’t say a prayer for me now,
Save it till the morning after
No, don’t say a prayer for me now
Save it till the morning after (bis, bis) 
Foto: © Philip van der Ploeg 
Door Fred van Slogteren, 10 november 2012 10:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web