Het was me het weekje wel …

Het was een week vol tegenstrijdigheden. Bij Team Sky lijken ze vastbesloten schoon schip te maken en als was het de jongensclub De Zwarte Hand moest iedereen – van ploegbaas, renners, ploegleiders, verzorgers tot mekaniekers - zweren nooit aan de dope te hebben gezeten. Ik had nooit verwacht dat dit consequenties zou hebben, maar dat had het wel. Ik zag in mijn verbeelding een rijtje (oud)coureurs staan, die met engelengezichtjes hun onschuld beleden door twee vingers van de rechterhand in de lucht te steken en twee vingers van de andere hand gekruist achter de rug te houden. Sean Yates kon ... 
... dat natuurlijk niet maken, want die had al eerder bekend als renner doping te hebben gebruikt. 
Onverwacht volgde Steven de Jongh (foto) die kennelijk in moreel conflict was gekomen met zijn keurige opvoeding. Hij kwam voor de draad met het nieuws dat hij als renner geen weerstand had kunnen bieden aan de verboden vruchten die als eieren zo groot aan de bomen groeiden. Hij mocht direct vertrekken en het is de vraag of hij ooit nog ergens in de wielersport onderdak komt. 
Voor het schoonmaken van de wielersport was het initiatief van Team Sky hoop, maar die werd nog dezelfde dag de bodem ingeslagen toen Omega Pharma-QuickStep de overeenkomst bekendmaakte met Rolf Aldag, een van de mannen die met Erik Zabel en Bjarne Riis in 2007 al het boetekleed had aangetrokken. Dat zou wel eens een kortlopend contract kunnen worden als de UCI echt werk gaat maken van het geuite voornemen om iedereen die ooit heeft gebruikt uit de wielerwereld te bannen. Dan moet niet alleen Aldag verdwijnen, maar in zijn spoor ook alle anderen zogenaamd brandschone (oud)renners die vrijwillig uit de kast komen of daartoe gedwongen worden. 
Er wordt in die kringen nu gepleit voor een generaal pardon. Biecht alles netjes op en je hebt weer een schoon geweten om vrij en blij met je beroep verder te gaan. Het wielrennen is tenslotte een katholieke sport en na het boetedoen met ontelbare rozenkransjes en weesgegroetjes kan de sport weer verder. Maar ook boven dit vrome voornemen hangt een donkere wolk die de zondaars hard in de portemonnee zal raken. 
Nadat de ASO had bekendgemaakt dat ze de verdiende overwinningsgelden van zeven gewonnen Tours bij Armstrong gaan terugvorderen, volgde een Amerikaanse sponsor van de Texaan met de mededeling dat ze de tien miljoen dollar terug willen hebben die ze in het verleden aan hem hebben betaald. Het IOC wil zelfs de bronzen plak terug, die Lance ooit bij de Olympische Spelen in Sydney heeft gewonnen. 
Als dat zo doorgaat, vermoed ik dat geen enkele renner nog zal willen toegeven en de stroom van bekentenissen snel zal opdrogen, omdat hun stoere en moedige Mea Culpa direct gevolgd zal worden door de onvergetelijke stem van Rijk de Gooijer die vanuit het hiernamaals roept: “mag ik effe vangen!” 
En zo, beste slogblogvrienden, zullen goede voornemens vastlopen in een moeras van eigenbelang en hypocrisie. Wie oh wie redt de wielersport uit dit bizarre dilemma? (Foto: © Cor Vos)
Door Fred van Slogteren, 4 november 2012 10:00

dilemma-Tour

Ik kreeg opeens het idee dat het niet eens zo erg zou zijn als er een jaartje geen Tour de France is. Afkoeling en bezinning voor renners (ook al is het de vorige generatie die schuldig is), teams, sponsors, begeleiding, media en (bedrogen) supporters. De maand juli zonder Tour: geen prettig vooruitzicht, maar misschien hard nodig. Een jaartje langer wachten op de honderdste Tour?

Geplaatst door Ad van der Linden, 04 november 2012 22:15:54

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web