De Burgerlijke Stand van 7 oktober.

Lucien GILLEN (1928, Luxemburg)

Tot de ontgroeningspraktijken voor schoolverlaters in het bedrijfsleven behoorde vroeger de opdracht om de map van de Zwitserse marine te gaan halen. Het had ook de lijst met Luxemburgse wielerbanen kunnen zijn. Zwitserland heeft geen marine voor zo ver ik weet en Luxemburg geen wielerbaan. Nooit gehad ook, vermoed ik, maar toch bracht het kleine land in de jaren vijftig een van de beste pistiers van die tijd voort. Lucien (roepnaam Lull, uit te spreken als loel) Gillen was een zwierige alleskunner die zowel op de weg als op de baan nationale titels behaalde. Zo won hij op de weg de Ronde van PicardiŽ en verbeterde hij ooit het wereldrecord over vijf kilometer op overdekte banen. Maar hij was op zijn best in de zesdaagsen, vaak samen met de Italiaan Ferdinando Terruzzi. Ze bonden op spectaculaire wijze de strijd aan met de grote koppels van toen, als Van Steenbergen-Severijns, Schulte-Peters, Carrara-Forlini en Strom-Arnold. Gillen startte in 141 zesdaagsen en hij won er tien. De Luxemburger kwam uit een ander milieu dan de meeste andere wielrenners van toen. Hij was een erudiete man die financiŽle economie had gestudeerd, maar die zijn liefde voor de fiets niet kon negeren. Als renner was het een absolute vakman en een goede collega. Dat vertelde Peter Post mij die in het winterseizoen 1959/í60 met Gillen de zesdaagse van Munster won. Post herinnert zich de Luxemburger als een echte gentleman. Nooit schreeuwen, nooit vloeken, rustig en beschaafd zijn eigen gang gaan. Een man met stijl en opvoeding. Hij had een fijn gevoel voor humor en met zijn droge opmerkingen kon hij iedereen aan het lachen krijgen. Na zijn carriŤre ging hij het bankwezen in en hij schopte het ver in de omvangrijke wereld van de Luxemburgse financiŽle dienstverlening. Hij liet zich nog wel eens zien bij de ronde van zijn land maar verder was het wielrennen verleden tijd. Begrijpelijk als je 141 zesdaagsen hebt gereden. Dat is meer dan 20 duizend uur buffelen. (Foto: srchief Wim van Eyle)

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Jean FORESTIER (1930, Frankrijk)

Een renner die Parijs-Roubaix en de Ronde van Vlaanderen op zijn erelijst heeft staan is natuurlijk een geweldige klasbak. Dat komt je niet aanwaaien, daar moet je veel voor doen. Hij won ook nog lastige rittenkoersen als Parijs-Nice en de rondes van RomandiŽ en de Var en de wereldbeker in 1958. De Lyonees startte tien keer in de Tour de France en hij won daarin vier etappes en een keer de groene trui van het puntenklassement. Zijn beste uitslag behaalde hij in 1957 met een vierde plaats in de eindrangschikking. Daarmee was hij de tweede man van de Franse nationale ploeg, die in de jonge Jacques Anquetil, die dat jaar zijn eerste Tourzege van de vijf behaalde, een fantastische winnaar had. Dat was natuurlijk ook een beetje de makke van de betere Franse renners in die tijd. Er zat altijd een betere in de ploeg. Voeg daarbij het feit dat Forestier nogal een twijfelkont was, die constant een aai over de bol nodig had om te presteren, dan wordt duidelijk dat een dergelijke renner in een drie weken durende Tour altijd wel een of meer zwakke dagen had. Hij beŽindigde zijn mooie carriŤre in 1965 en wat hij daarna is gaan doen, daarvan heb ik geen idee. Wie wel? (Foto: archief T&T Tekst & Traffic)

De andere op 7 oktober geborenen zijn:

DE BIE, Rudy (1955, BelgiŽ)
RUTTE, Toon (1937, overleden 09.09.1979, Nederland)
SANTAMBROGIO, Mauro (1984, ItaliŽ)
SNELL, Harry (1916, Zweden)

Door Fred van Slogteren, 7 oktober 2006 0:00

Jean Forestier

Jean Forestier, zeer bescheiden en een beetje einzelganger, is camionneur geworden, onmiddellijk na zijn carriŤre, in juli 65. Nu leidt hij een rustig leven in Lyon, zijn geboortestad. Af en toe gaat hij nog wel eens naar een koers, zoals tijdens de Tour op l'Alpe d'Huez, maar de stille Forestier blijft liever uit de schijnwerpers.
bron: Vel Star, maart 2009, interview door...Jean-Marie Leblanc

Geplaatst door Renť Vermeiren, 07 oktober 2009 21:23:12

Jean Forestier

Volgens mij heeft Jean Forestier nooit de wereldbeker (Desgranges Colombo trofee) gewonnen. In 1958 won Fred Debruyne. In 1956 was Forestier derde

Geplaatst door Piet van der Meer, 07 oktober 2011 09:47:05

Jean Forestier

In 1958 won Fred Debruyne de 'Challenge Desgrange Colombo'. In 1959 veranderde deze naam of titel in 'Le Super Prestige Pernod'.
Aan Jean Forestier werd in 1958 'Le Super Prestige Pernod' toegekend, zijnde de beste Franse coureur in dat jaar.

Geplaatst door JanGios, 07 oktober 2011 14:46:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web