De Kus!

De wielersport wordt steeds internationaler en op de meest vreemde plaatsen op deze aardkloot wordt het onze sport bedreven. Dat betekent tevens dat we te maken krijgen met andere culturen, waarin bijvoorbeeld wordt afgeweken van de traditionele kusmissen uit West-Europa. Van leuke boerenmeiden in klederdracht is het in de grote ronden geëvalueerd tot een stel plichtmatig acterende naalddunne dames in minirokken die mwahh, mwahh, mwahh in de lucht kussen als waren ze Maik de Boer. In andere culturen gaat dat waarschijnlijk anders, zoals hier ergens in Verweggistan de Italiaanse renner Mauro Finetti overkwam. Twee lokale schoonheden aan zijn ... 
... zijde en hij heeft nog geen idee of ze hem gaan kussen, een hand geven, gaan buigen, met hun neuzen tegen de zijne schuren of wat voor huldeblijk daar maar de gewoonte is. Hij weet het niet en het is afwachten. Maar wat het ook wordt, het is spontaan en hartelijk gemeend en heel wat sympathieker dan de laatste jaren op de podia van de Tour, de Giro en de Vuelta wordt vertoond.
Wat dat betreft mag voor mij de klok terug naar de jaren zestig toen in iedere etappeplaats de lokale organisatie de middelbare scholen langsging om alle mooiste meisjes van de klas te keuren op hun bekwaamheid om namens de gemeente de winnaar van de etappe een kus op zijn bestofte en bezwete wang te drukken. Andere tijden, andere meiden. (Foto: archief T&T Tekst & Traffic)

Door Fred van Slogteren, 27 oktober 2012 10:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web