Herinneringen bij een foto …

Zestien jaar geleden was ik op bezoek bij Gerrit Voorting, de Nederlandse Tourvedette uit de jaren vijftig. Ik had toen een maandelijkse rubriek in het blad Wieler Revue met de titel De Dag. Daarin haalde een bekende oud-renner uit Nederland of België herinneringen op aan een prestatie die hem dierbaar was en met Gerrit had ik het toen over de dag dat hij als amateur in het Londense Windsorpark een zilveren medaille won in de Olympische wegwedstrijd van 1948. Nadat we daar alles over besproken hadden, werd het tijd voor de foto en het leek me leuk als de bejaarde laureaat die medaille om zijn nek zou hangen. Maar Gerrit had ... 
... het ding niet meer, al lang niet meer. Een neefje had de plak eens geleend voor een spreekbeurt op school en nooit meer teruggebracht. Gerrit zat er niet echt mee. Nieuwsgierig of hij in alles zo laks was, vroeg ik naar zijn gele truien. Daar had hij er nog maar twee van, zei hij, want ook die had hij grif weggegeven aan een ieder die er om vroeg. De laatste twee hadden zijn dochters toen maar meegenomen omdat ze elk ook wel een blijvende herinnering aan de wielercarrière van hun vader wilden hebben. 
Afgelopen zomer haalde Mart Smeets in de Avondetappe het verhaal op van die zoekgeraakte zilveren medaille en verdomd een paar weken later stond Gerrit op een foto in De Telegraaf herenigd met het kleinood, dat hij zeker dertig jaar kwijt was geweest. Iemand had het ding na het zien van het programma teruggebracht. Op de foto lachte Gerrit al zijn tanden bloot, waarschijnlijk omdat de fotograaf hem dat had gevraagd. 
Van Hans Middelveld kreeg ik deze foto, waarop Gerrit staat te stralen met een gele trui. Wederom kon-ie er om lachen, maar ik meen te weten dat hij alles wat hij bezit zou willen geven om nog eens een uurtje op de racefiets de duinen in te trekken. Want voor die oude knekel (hij wordt in januari negentig) gaat de liefde voor het fietsen ver boven alle onderscheidingen die hij in zijn rijke wielerloopbaan heeft gewonnen. 
Die trui is trouwens ook niet origineel, want zo geel maakten ze die dingen in de jaren vijftig niet. Dit tricootje is kanariegeel en in de jaren vijftig had le maillot jaune nog het doffe kleurtje van het krantenpapier, waarop l’Équipe werd gedrukt. (Foto: © Hans Middelveld)
Door Fred van Slogteren, 16 oktober 2012 10:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web