Van de boekenplank van Wim …

DE MANNEN VAN DE NACHT

door Roger De Maertelaere
Het is vandaag 11 oktober en over vier dagen begint in het knusse wielerstadion in Amsterdam-Sloten weer de Zesdaagse van Amsterdam, onder de bezielende leiding van Frank Boelé en zijn team enthousiastelingen. Ik ben trouwens benieuwd hoeveel zesdaagsen dit winterseizoen zullen doorgaan, want het worden er ieder jaar minder. Sponsors haken af en het is uiterst moeilijk ze weer terug te krijgen als het economisch weer wat beter gaat. Zo is Fred Rompelberg al jaren bezig de Zesdaagse van Maastricht weer op de kalender te krijgen. Het is aan het orkaanachtige enthousiasme van ... 
... Fred te danken dat hij er ieder jaar weer voor gaat en ik zou hem van harte gunnen dat het weer een keer lukt. 
Wie meer over het fenomeen zesdaagsen wil weten, kan niet om dit boek heen. Het is het standaardwerk op het gebied van deze discipline en de titel zegt alles. Die stamt uit de tijd dat de mannen nog 144 uur aan één stuk op de fiets zaten en alleen ´s nachts om de beurt anderhalf uur de tijd kregen om even een hazenslaapje te doen. Liggend in hun benauwde cabine terwijl hun koppelgenoten door moesten fietsen. Als het houten banen waren dan klonk permanent het ratelen van de latten in hun oren en je moet dan wel een heel vaste slaper zijn als je dan een oog dicht doet. Peter Post heeft als wedstrijdleider aan die stenen-tijdperk-formule een eind gemaakt, maar wie het over zesdaagsenrenners heeft, denkt daarbij nog altijd aan De Mannen van de Nacht, wat in België trouwens ook een succesnummer is van Wiel Tura. 
In het boek wordt alles nog eens uitgelegd, kun je alles vinden over de uitslagen vanaf 1899 toen in de New Yorkse Madison Square Garden het startschot klonk voor de eerste zesdaagse in de geschiedenis. 
Roger De Maertelaere is de absolute kenner van het fenomeen en hij heeft er al heel wat boeken over geschreven, vaak samen met de Nederlandse kenner bij uitstek: Jac van Reijendam, die elk jaar een gidsje uitgeeft met de uitslagen van het afgelopen seizoen. De Maertelaere is al een mensenleeftijd journalist bij Het Laatste Nieuws. Of hij dat nog steeds is, weet ik niet, want hij zit qua leeftijd tegen zijn pensioen aan, als dat in België althans ook 65 jaar is. Maar ook al is hij wellicht in ruste, hij zal zijn vaste plaatsje op de perstribune in ’t Kuipke van Gent weer innemen als daar over een goede ook weer de SIX gaat draaien. Old soldiers never die … 
in samenwerking met www.wielersportboeken.nl 
Door Fred van Slogteren, 11 oktober 2012 10:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web